منچ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به: ناوبری, جستجو


منچ بازی ساده‌ای است که در سال ۱۹۱۴ میلادی،توسط یکی از اهالی شهرمونیخ آلمان به نام یوزف فریدریش اشمیت اختراع شد. نام اصلی آلمانی آن این بوده‌است: Mensch! ärgere dich nicht)) «عصبانی نشو مرد!»

بازی منچ به سال‌های دور باز می‌گردد. محل پیدایش این بازی در ایران، هند یا چین بوده‌است. بازی منچ در وسط یک مربع انجام می‌شود. مربع نماد زمین است چون مردم زمان‌های قدیم تصور می‌کردند زمین مربع شکل است. در وسط این مربع یا همان زمین، علامت + را می‌بینیم؛ این علامت نشانه و نماد خورشید است که امتداد آن به چهار سوی زمین می‌رسد. علامت + را می‌توان در بناهای تاریخی مانند نقش رستم و فرش‌های قدیمی ایران نیز دید. چهار گروه مهره رنگی نماد چهار عنصر اصلی حیات هستند:آبی نماد آب،زرد نماد باد،قرمز نماد آتش و سبز نماد خاک. طبق عقیدهٔ زمین محوری، زمین ثابت است و خورشید به دور آن می‌چرخد پس هر مهره باید روی علامت + دور زمین بچرخد تا به مرکز، که منطقه‌ای ماورایی و نماد رهایی و آزادی از جهان خاکی است، برسد. اگر تاسی که سمبل سرنوشت است با او یاری نکند، هم چنان باید چرخه را ادامه دهد تا به پیروزی برسد. اگر چهار مهره در مرکز جمع شوند یعنی به اتحاد رسیده‌اند. تاس سرنوشت ساز مکعبی است لغزان به شمهره‌های ۱ تا ۶ . طبق تصور مردم باستان خداوند جهان را در شش روز آفریده است؛ روز نخست آسمان روشن، دوم آب،سوم گیاه،چهارم آتش، پنجم حیوان و ششم آدم را.

یک صفحه بازی منچ چوبی.


[ویرایش] منابع

  • روزنامه همشهری
این نوشتار خُرد است. با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.