معادله درجه دو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

در ریاضیات به معادلات جبری با فرم عمومی زیر معادله درجه دو گفته می‌شود

ax^2+bx+c=0,\,

که x بیانگر یک عدد متغیر و a، b، و cاعداد ثابتی با شرط a ≠ ۰ هستند (در صورتی که a=۰ باشد معادله به یک معادله خطی تبدیل می‌شود)

معادلات درجه دو با روش‌های فاکتورگیری، مربع کامل کردن، رسم نمودار، روش نیوتون، و روش‌های دیگر حل می‌شوند

راه حل عمومی آن به صورت زیر است:

x=\frac{-b \pm \sqrt {b^2-4ac}}{2a},

که نماد "±" به معنی هر دو است

x=\frac{-b + \sqrt {b^2-4ac}}{2a} و x=\frac{-b - \sqrt {b^2-4ac}}{2a}

هر دو حل‌هایی از معادله درجه ۲ هستند.

در صورتی که b^2-4ac, کوچکتر از صفر باشد معادله جواب حقیقی ندارد و در صورتی که برابر صفر باشد دو حل به یک حل تبدیل شده و گفته می‌شود معادله یک ریشه مضاعف دارد.

اعداد ثابت p=\frac{-b}{a} و q=\frac{c}{a} به ترتیب بیانگر جمع و ضرب دو ریشه هستند.

منابع [ویرایش]

پیوند به بیرون [ویرایش]