معادله درجه دو
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
در ریاضیات به معادلات جبری با فرم عمومی زیر معادله درجه دو گفته میشود
که x بیانگر یک عدد متغیر و a، b، و cاعداد ثابتی با شرط a ≠ ۰ هستند (در صورتی که a=۰ باشد معادله به یک معادله خطی تبدیل میشود)
معادلات درجه دو با روشهای فاکتورگیری، مربع کامل کردن، رسم نمودار، روش نیوتون، و روشهای دیگر حل میشوند
راه حل عمومی آن به صورت زیر است:
که نماد "±" به معنی هر دو است
-

و 
هر دو حلهایی از معادله درجه ۲ هستند.
در صورتی که
کوچکتر از صفر باشد معادله جواب حقیقی ندارد و در صورتی که برابر صفر باشد دو حل به یک حل تبدیل شده و گفته میشود معادله یک ریشه مضاعف دارد.
اعداد ثابت
و
به ترتیب بیانگر جمع و ضرب دو ریشه هستند.



