لاکتوباسیلوس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
لاکتوباسیلوس در نزدیکی یک سلول اپیتلیال سنگفرشی.

لاکتوباسیلوس‌ها رادهای گرم مثبت منظم و بلند هستند به طوری که طول آنها به ۱۰ میکرون می‌رسد باکتری‌های این جنس بدون اسپور عمدتاً غیر متحرک اما پرنیاز هستند. پلی مرفیک، بی هوازی و اختیاری هستند. بعضی از گونه‌ها بی هوازی اجباری اند و دارای متابولیسم تخمیری که از طریق تخمیر قندها تولید انرژی می‌کنند که حداقل نیمی از فراورده‌های آن اسید لاکتیک است.

محل رشد[ویرایش]

بهترین PH برای رشد لاکتوباسیلوس ۵ تا ۶٫۵ است همچنین تراکم ۵ درصد کربن دای اکسید تاثیر بسزایی بر رشد آنها دارد. لاکتوباسیلوس‌ها در شرایط بی هوازی یا حداقل اکسیژن رشد دارند برای مثال در بزاق دهان، واژن، آب سبزیجات، لبنیات وجود دارند و در محیط تیوگلیکولات از کوکسی به باسیل تغییر می‌کنند. گونه تیپ لاکتو باسیلوس دلبروکی که در جاهای مختلفی، از جمله دستگاه تناسلی پستانداران تا روی سطح فراورده‌های گیاهی وجود دارند نمونه بارزی از شرایط رشد مناسب برای لاکتوباسیلیوس هستند.

بیماری زایی[ویرایش]

لاکتوباسیلوس‌ها به ندرت بیماری زا هستند اما در صورت بیماری زایی عفونت‌های نوزادان و پوسیدگی دندان را به وجود می‌آورند. همچنین عمدتاً در زنان در وضعیت کمبود لاکتوباسیل عفونت‌های متعددی مانند واژینوز باکتریال و واژینیت‌ها بروز می‌کنند. کمبود آنها منجر به افزایش احتمال بروز بیماری‌هایی می‌شوند که اصلی ترین آن‌ها عبارتند از بیماری‌های منتقله از طریق جنسی مانند گنوره آ، کلامیدیا، سیفلیس، تریکومونیازیس، HIV و ویروس پاپیلومای انسانی (PHV) که منجر به کانسر سرویکس می‌شود.

استفاده‌ها[ویرایش]

لاکتوباسیلوس‌ها باکتری‌های تخمیر کننده هستند و بیشتر محصولات انها اسید لاکتیک است و همچنین دارای خاصیت پروبیوتیکی هستند بنابراین، لاکتوباسیلوس کازئی یکی از باکتری‌های پروبیوتیکی است که پتانسیل کاربردی ویژه‌ای در تولید فراورده‌های شیری پروبیوتیکی مانند ماست دارد. لاکتوباسیلوس‌ها اکثراً به عنوان عامل درمان عفونت استفاده می‌شود مثلاً در درمان اسهال ماست مصرف می‌کنند ماست پر از اسید لاکتیک است و باکتری‌های بیماری زا را از بین می‌برد. لاکتوباسیل‌ها شناخته شده ترین فلور طبیعی واژن هساند و توانایی آن‌ها در تولید PH و حفظ محیط اسیدی است. مصرف این باکتری در ترکیبات دارویی توازن طبیعی باکتری و قارچ را در دستگاه گوارش تنظیم می‌کند.

آزمایش‌ها و کشت آزمایشگاهی[ویرایش]

کشت لاکتوباسیلوس درنوترینت؛ ار معمولی ضعیف است اما اگر به محیط گلوکز و عصاره مخمر یاخون اضافه شود رشد آنها بهتر صورت می‌گیرد. اپتیمم دمایی انها ۳۰ تا ۴۰ درجه هست و نوع ترموفیل آنها از دمای ۵۲ درجه به بالا رشد دارند همچنین به ونکومایسین مقاوم هستند. لاکتوباسیلها به فراوانی در ماست وجوددارند درصورتیکه که ازماست گسترش تهیه شود وبه آرامی توسط حرارت فیکس شود و بهروش آلبرت رنگ آمیزی شود درداخل لاکتوباسیلها دانه‌های متاکروماتیک زیادی دیده می‌شود. دراین صورت لاکتوباسیلها به رنگ سبز ودانه‌های متاکروماتیک به رنگ آبی تاقهوه‌ای سوخته مشاهده می‌شود. نتیجهٔ تست‌های کاتالاز و اکسیداز لاکتوباسیلوس‌ها نیز منفی می‌باشد.

عمده ترین گونه‌ها[ویرایش]

این لاکتوباسیلوس‌ها که به صورت فلور طبیعی درانسان دیده می‌شود عبارتند از: لاکتو باسیلوس بیفیدوس: درپلاک دندانی وبزاق افراد بزرگسال ودرمدفوع نوزادانی که ازشیرمادر تغذیه می‌کنند وجود دارد. لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس

لاکتوباسیلوس‌ها در بدن آدم[ویرایش]

واژن دارای اکوسیستم دینامیک و فعال است. عمدتاً گونه‌های لاکتوباسیل در آن غالب هستند و تاثیر قابل توجهی بر میکروبیولوژی آن اعمال می‌کنند. لاکتوباسیل‌ها شناخته شده ترین فلور طبیعی واژن هساند و توانایی آن‌ها در تولید PH و حفظ محیط اسیدی است.(عمدتاً به علت خاصیت اسیدی آنزیم پر اکسید هیدروژن). گونه‌های متنوع و گسترده‌ای از لاکتوباسیل‌ها وجود دارند و عمدتاً در جایی که لاکتوباسیل غالب و برتر باشد باکتری‌ها، انگل‌ها مانند تریکومونیازیس و واژینوز باکتریال فراوان نیستند. از طرف دیگر در وضعیت کمبود لاکتوباسیل عفونت‌های متعددی مانند واژینوز باکتریال و واژینیت‌ها بروز می‌کنند. افزایش بیماری‌هایی دیده می‌شوند که اصلی ترین آن‌ها عبارتند از بیماری‌های منتقله از طریق جنسی مانند گنوره آ، کلامیدیا، سیفلیس، تریکومونیازیس، HIV و ویروس پاپیلومای انسانی (PHV) که منجر به کانسر سرویکس می‌شود. در واقع گونه‌های غالب لاکتوباسیل رشد باکتری‌های پاتوژن دیگر را در واژن مهار می‌کنند و مکانیسم‌های آن عبارتند از: تولید ۱- اسید لاکتیک ۲- پراکسید هیدروژن ۳- موارد ضد میکروبی مانند لاکتوسین و باسیتراسین. اسید لاکتیک تولید شده، PH واژن را در محدوده ۵/۴ یا کمتر از آن حفظ می‌کند و به عنوان عملکرد اصلی لاکتوباسیل مقابل عفونت‌های واژینال در نظر گرفته می‌شود. علاوه بر اسید لاکتیک، پر اکسید هیدروژن نیز رشد پاتوژن واژینال را مهار می‌کنند. باسیتراسین و لاکتوسین نیز پروتئین‌هایی هستند که دارای فعالیت باکتریسیدال (باکتری کش) هستند و در مقابل پاتوژن فعال هستند.

گونه‌ها (به انگلیسی)[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • microbewiki
  • [۱]
  • [۲]
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Lactobacillus»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد.