باریکه خاکی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مونم‌واسیا در یونان. نام مونم‌واسیا در یونانی به معنای «تنها راه» است.

باریکهٔ خاکی، گَلوگاه خاکی یا بَرزَخ در جغرافیا به باریکه‌ای از خشکی گفته می‌شود که دو سرزمین اصلی را به یکدیگر پیوند داده یا دو دریا را از هم جدا نماید، مانند باریکه پاناما میان آمریکای شمالی و جنوبی و باریکه سوئز میان دریای مدیترانه و سرخ.

در میان باریکه‌های خاکی معمولاً کانال‌هایی ساخته می‌شود تا میان‌بری باشد بین دو پهنهٔ آبی دو سوی باریکه. برای نمونه کانال پاناما که باریکهٔ پاناما را قطع می‌کند دو اقیانوس آرام و اطلس شمالی را به هم پیوند می‌دهد.

به همین منوال، کانال سوئز، باریکهٔ سوئز را می‌بُرد و دریای سرخ را به دریای مدیترانه می‌پیوندد.

در دریاچه ارومیه در ایران باریکه ناپیوسته خاکی ساخته شده که بزرگ‌راه کلانتری نام دارد.

باریکه‌های خاکی معروف[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • جعفری، عباس، فرهنگ بزرگ گیتاشناسی (اصطلاحات جغرافیایی)، تهران: انتشارات گیتاشناسی، چاپ دوم، ۱۳۷۲ خورشیدی.