تپه
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
تمب ترارو کوخرد هرمزگان
تپه یا ( تُنب ) واژهای فارسی به معنی ارتفاعی نه بس بلند از زمین، تل، تپه، توده، نجد و ربوه است. در پارسی دری و در برخی گویشهای محلی بکار رفتهاست. من جمله گویش تنگستانی و لارستانی بویژه در گویش کوخِردی و شهرستان بستک هرمزگان بکار میرود.
واژهٔ فارسی تپه شکلی دیگر از واژههای قدیمیتر پارسی، تبره و تبرک، است.[۱] زبانهای ترکتبار نیز این واژه را از فارسی وام گرفتهاند.
[ویرایش] منابع
- محمدیان، کوخردی، محمد ، “ «به یاد کوخرد» “، ج۲. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۳ میلادی.
- ↑ لغتنامهٔ دهخدأ سرواژةٔ تپه.
| این یک نوشتار خُرد پیرامون کوهها است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
[ویرایش] جستارهای وابسته
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ تپه موجود است. |