یحیی رحیمی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
يحيي رحيمي
زادروز ۱۳۱۸
قصرشیرین، کرمانشاه
درگذشت ۲۱ تیر ۱۳۶۰
زندان اوین، تهران
آرامگاه گورستان خاوراننامشخص
محل زندگی کرمانشاه
پیشه معلم
سال‌های فعالیت از ۱۳۴۸ تا ۱۳۶۰
نهاد سازمان چریک های فدایی خلق ایران
نقش‌های برجسته عضو سازمان چریک های فدایی خلق ایران شاخه کرمانشاه، ركورد دار اعتصاب غذا در جهان
مکتب مارکسیسم، مارکسیسم-لنینیسم
والدین حسن و خانم سلطان


یحیی رحیمی(۱۳۶۰-۱۳۱۸)، معلم مارکسیست و عضو سازمان چریکهای فدایی خلق ایران بود که در سال ۱۳۶۰ در زندان اوین اعدام شد. وی به سبب اعتصاب غذای طولانی اش در سال ۱۳۵۷ به همراه عباس سماکار شناخته شده است.

زندگی[ویرایش]

یحیی رحیمی در سال ۱۳۱۸ در قصرشیرین در استان کرمانشاه متولد شد. وی در سال ۵۰ در رابطه با ارتباطش با سازمان چریکهای فدایی خلق ایران دستگیر و در زندان اوین زیر شکنجه‌های ساواک قرار گرفت. وی پس از مدتی آزاد و بار دیگر در سال ۵۲ دستگیر شده و مدت ۲ سال را در سلولهای انفرادی گذراند. مقاومت وی در کمیته مشترک ضد خرابکاری ساواک و تحمل قریب به ۳ ماه «جیره شلاق» –هر بار ۵۰ ضربه– در میان زندانیان سیاسی زبانزد است.[۱]

خاطرات[ویرایش]

عباس سماکار در کتاب «من یک شورشی هستم» وی را اینگونه توصیف می‌کند:

«او واقعا انسان مقاومی بود و وقتی از پرونده اش و کتک خوردنش تعریف می‌کرد، می‌دیدم که آرزوی من است که شجاعت او را می‌داشتم و مانند او انسان قاطعی بودم.»

[۲] سماکار می‌نویسد:

«یحیی هوادار مشی چریکی و پیرو خط مسعود احمدزاده بود و با شدت تمام از مشی چریکی دفاع می‌کرد و حاضر بود برای آن بسختی بجنگد.»

[۳]

از دیگر خاطرات نقل شده از وی دفاع وی از دو زندانی سیاسی که ناراحتی روانی داشتند – یکی دانشجوی دارو سازی و دیگری معلم – در مقابل پلیس در سال ۱۳۵۵ است. وی در اجرای مراسم اول ماه مه و گرامیداشت روز [سیاهکل] در زندان نقش فعالی داشت.

اعتصاب غذا[ویرایش]

وی در سال ۱۳۵۷ به همراه عباس سماکار در زندان دیزل آباد کرمانشاه دست به اعتصاب غذایی زد که ۸۶ روز طول کشید و تاکنون طولانی‌ترین مدت اعتصاب غذا در جهان محسوب می‌شود.

آنان بعد از ۸۰ روز اعتصاب غذای تر، مدت ۶ روز نیز به اعتصاب غذای خشک دست زدند و دو بار رگ دستهایشان را زدند و سر انجام با به زانو در آوردن زندانبانان به خواسته‌هایشان ازجمله انتقال به زندان تهران دست یافتند.[۴]

اعدام[ویرایش]

وی در سال ۱۳۵۷ با قیام میلیونی مردم در انقلاب بهمن از زندان آزاد شد. پس از انقلاب نیز به فعالیت‌هایش با سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران ادامه داد. پس از مدتی در خرداد سال ۶۰ دستگیر و ۲۱ تیر ۱۳۶۰ در زندان اوین تیرباران شد.[۵]

پانویس[ویرایش]

  1. سماکار، عباس. من یک شورشی هستم. تهران؛ انتشارات مهراندیش، ۱۳۸۲. ص۴۰۷
  2. سماکار، عباس. من یک شورشی هستم. تهران؛ انتشارات مهراندیش، ۱۳۸۲. ص۴۰۷
  3. سماکار، عباس. من یک شورشی هستم. تهران؛ انتشارات مهراندیش، ۱۳۸۲. ص۴۰۷
  4. سماکار، عباس. من یک شورشی هستم. تهران؛ انتشارات مهراندیش، ۱۳۸۲. ص۴۰۹
  5. «یحیی رحیمی». پایگاه یادبودی در دفاع از حقوق بشر، ۲۱ اسفند ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۱۱ فوریه ۲۰۱۳. 

منبع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]