صدا و سیمای مرکز مهاباد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

صدا و سیمای مرکز مهاباد یکی از مراکز صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است که در شهر مهاباد فعالیت می‌کند.[۱]

تاریخچه رادیو تلویزیون مهاباد[ویرایش]

براساس بعضی اقوال شفاهی، درسال ۱۳۲۴ فرستنده رادیویی در مهاباد دایر بوده و تا سال ۱۳۲۵ گاهی اقدام به پخش برنامه به [زبان کردی] کرده و عوامل و گردانندگان آن گویا عبدالرحمن شرفکندی (استاد هه‌ژار)، علی خسروی و رحمان اویسی بوده‌اند. بعد از خاتمه وضعیت خاص منطقه در سال ۱۳۲۵ فرستنده مذکور نیز برچیده شده‌است و تا سال ۱۳۳۰ مهاباد فاقد فرستنده رادیوئی بوده‌است. در سال ۱۳۳۰ توسط[ ستاد ارتش ]فرستنده رادیویی با اهداف ویژه‌ای در مهاباد دایر بوده‌است که به رادیو ۳۰ مشهور است. آن رادیو یک فرستنده بی‌سیم ۴۰۰ واتی بود که مهاباد و روستاهای اطراف را تحت پوشش قرار می داد و بودجه آن از طریق ستاد ارتش در مهاباد اداره می‌شد. برنامه‌های آن فرستنده هرشب از ساعت ۲۰ الی ۲۲ به‌زبان کردی و بصورت زنده پخش می‌گردید. برنامه‌های فرستنده «۳۰» مشتمل بر اخبار منطقه، مطالب سیاسی در رابطه با کشورهای همجوار کردستان و آوازهای محلی، طنز و لطیفه (گالته و گه‌پ)و داستان شب بوده‌است.

عوامل فرستنده «۳۰[ویرایش]

۱- سرهنگ رادپور مسئول رادیو

۲- استوار مونس مسئول فنی فرستنده

۳-محمد کریمی

۴- بیوک خانباغی (بازیگر و مجری طنزها و لطیفه‌ها)

۵- محمد ماملی و ملاحسین عبداله زاده خواننده

۶- ابراهیم افخمی نویسنده، مترجم و گوینده

۷- رامین محمدیار(نویسنده)



تجهیزات[ویرایش]

تجهیزات ساده آن فرستنده عبارت بودند از یک کانتینرارتشی که اطراف آن را پتو پیچیده بودند بصورت سیار هرچند گاهی در محلی قرار داشت. محل‌های ثابت این فرستنده عبارت بودند از: ۱- ساختمان دژبان ارتش (محل کنونی بانک سپه) ۲- فرمانداری (محل کنونی شهرداری) ۳- ساختمان [زهرا یهودی] (محل کنونی قنادی خمایزی) ۴- ساختمان ستاد ارتش (محل فعلی دانشگاه آزاد) در میدان شهرداری ۵- آخرین محلی که فرستنده در آن قرار داشت ضلع شرقی میدان آهنگر بود که کلیه تجهیزات آن در داخل یک کانتینر ارتش قرار داده شده بود. این فرستنده در سال ۱۳۳۵ منحل گردید.

مخاطبان[ویرایش]

در آن هنگام مردم مهاباد بندرت دارای دستگاه رادیوئی بودند و برای اینکه مردم از برنامه‌های آن استفاده نمایند، در میدان چهارچراغ (شهرداری فعلی)، چهار راه عباس‌آقا (چهار راه آزادی فعلی) و جلوباغ ملی (میدان ملاجامی کنونی) بلندگوهایی را نصب نموده بودند و مردم در اطراف آنها گرد می‌آمدند و برنامه‌های رادیو را گوش می‌دادند. پس از انحلال آن فرستنده، مهاباد تا سال ۱۳۴۸ فاقد فرستنده رادیوئی بود. اما در آن سال از طرف اداره کل انتشارات و تبلیغات فرستنده آزمایشی در مهاباد دایر گردید که تا سال ۱۳۵۱ برنامه‌های خود را بصورت آزمایشی با همان کادر سابق‌الذکر ادامه داد و در این میان ساختمان جدیدی برای تلویزیون در ضلع جنوبی گورستان ملاجامی(محل فعلی صداوسیما) احداث و در ۱۵ تیر ۱۳۵۱، آن ساختمان اتمام و افتتاح و آماده بهره‌برداری گردید و فعالیت‌های رادیو نیز به آن ساختمان منتقل شد. طول مدت برنامه‌های رادیو مهاباد در بدو تاسیس و راه‌اندازی در ساختمان جدید، بطور متوسط روزانه ۳ الی ۵/۳ ساعت بود که اخبار، برنامه‌های ادبی، خانواده، ترانه‌های محلی و داستان شب از آن جمله بودند و که از یک فرستنده ۱۰ کیلوواتی پخش می شدند.

فرستنده رادیو[ویرایش]

محل فرستنده رادیو نیز در زمینی به مساحت تقریبی دو هکتار در حوالی پادگان شهر احداث گردید که ساختمان آنتن آن حدود یکصدمتر مربع است. ساختمان تلویزیون که به مرور مجهز به تاسیسات لازمه می‌شد در زمینی به مساحت ۵/۱هکتار احداث شد و زیر بنای ساختمان آن حدود ۱۲۰۰ متر مربع بود. حکومت وقت در سال ۱۳۵۱ با تصویب لایحه‌ای مبنی بر ادغام رادیو و تلویزیون به سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران این فرصت را پیش آورد که صداوسیما در محل معینی مستقر شود.

فرستنده تلویزیونی[ویرایش]

فرستنده تلویزیونی مهاباد نیز در تاریخ ۱۸/۷/۱۳۵۰ دایر و افتتاح شده بود که اوایل بیشتر به رله و تقویت برنامه‌های شبکه می‌پرداخت و بندرت اقدام به ساخت و تهیه برنامه محلی میکرد. اما پس از پیروزی انقلاب اسلامی راسا اقدام به تهیه و ساخت برنامه‌های محلی برای پخش از محل و شبکه‌های سراسری نمود.[سیمای مهاباد]] روزهای جمعه هر هفته جنگ سه ساعته‌ای را به زبان‌های فارسی و کردی تهیه و پخش می‌نمود و در ایام ویژه نیز اغلب شب‌ها برنامه‌های ویژه‌ای را تدارک دیده و پخش می‌کرد. پس از پگیریهای فراون مدیرکل وقت جناب آقای ابوالقاسم امان اللهی با موافقت ریاست سازمان خواست دیرن مردم مهاباد محقق شد وشبکه سیمای مهاباد در تاریخ 1390/01/01با روزانه شش ساعت کار خود را بطور آزمایشی آغاز کرد وبالاخره در پاییز همان سال با افزایش ساعت پخش از شش ساعت به هشت ساعت رسماا افتتاح شد. این شبکه هم اکنون با ده ساعت برنامه در روز یکی از پر مخاطب ترین شبکه های تلویزونی است

در سال ۱۳۵۳ مسئولین وقت صداوسیما اقدام به گسترش ساختمان و طرح توسعه مرکز نموده و در جوار ساختمان تلویزیون «ساختمان طرح توسعه» را احداث نمودند که تا سال ۱۳۵۷ قسمت‌هایی از آن ساخته و احداث گردید. با پیش‌آمدن انقلاب اسلامی و جریانهای داخلی منطقه و حمله ددمنشانه رژیم بعثی به ایران اسلامی کار احداث طرح توسعه برای مدتی متوقف شد ولی در سال ۱۳۶۳ مجددا پیگیری گردید و ساختمان عظیم و مجهز آن در سال ۱۳۷۰ به پایان رسید و مورد بهره‌برداری قرار گرفت. این ساختمان در هفت طبقه با دهها اطاق و استودیوهای مجهز رادیو – تلویزیون، یکی از تاسیسات بزرگ صداوسیما در غرب کشور می‌باشد. درسال ۱۳۵۷ قطعه زمینی به مساحت ۲۰ هکتار (۵۰۰در۴۰۰) در جاده مهاباد - ارومیه در حوالی روستای دریاس خریداری شد تا فرستنده جدید (۵۰ کیلوواتی) در آنجا نصب شود که اکنون کارهای مقدماتی آن آغاز شده و به محل فرستنده دریاس معروف شده‌است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «صدا و سیمای مراکز». وب‌گاه معاونت امور مجلس و استان‌ها. بازبینی‌شده در ۹ ژانویهٔ ۲۰۱۰. 

پیوند به بیرون[ویرایش]