سلیمان پسر عبدالملک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
خلفای اُمَوی
Map of expansion of Caliphate.svg
مُعاویه، ۶۶۱-۶۸۰ م.
یزید، ۶۸۰-۶۸۳
معاویه بن یزید، ۶۸۳-۶۸۴
مروان، ۶۸۴-۶۸۵
عبدالملک، ۶۸۵ -۷۰۵
ولید بن عبدالملک، ۷۰۵ -۷۱۵
سلیمان، ۷۱۵ -۷۱۷
عمر، ۷۱۷-۷۲۰
یزید بن عبدالملک، ۷۲۰-۷۲۴
هشام، ۷۲۴ -۷۴۳
ولید بن یزید، ۷۴۳ -۷۴۴
یزید بن ولید، ۷۴۴
ابراهیم بن ولید، ۷۴۴
مروان بن محمد، ۷۴۴-۷۵۰

سلیمان پسر عبدالملک(۵۴-۹۹ هجری/۶۷۴-۷۱۷ میلادی) نوادهٔ مروان حکم از امویان بود که از سال ۷۱۵ تا ۷۱۷ میلادی(۹۶ تا ۹۹ هجری) خلافت کرد.

سلیمان برادر کوچکتر خلیفهٔ پیشین ولید پسر عبدالملک بود؛ در دوران خلافت سلیمان، گرگان و طبرستان به دست فرماندار مشرق، یزید بن مهلب، گشوده شد و قسطنطنیه به محاصره افتاد. او در رمله در فلسطین ماند و هنگام رسیدن به خلافت به دمشق نرفت؛ سلیمان می‌خواست به مرز امپراتوری بیزانس نیز حمله کند که در سال ۹۹ هجری/۷۱۷ میلادی مُرد. او پیش از مرگ، خلافت را به عمر بن عبدالعزیز واگذاشت.

منابع[ویرایش]

  • ثابت اسماعیل راوی. تاریخ العصر الاموی من الناحیة السیاسیة و الادرایة و الاجتماعیة. مصعب محمد ابوبکر. قاهره: المکتبة النهضه المصریه، ۱۹۶۵. ۸۸. 
  • رسول جعفریان. تاریخ اسلام از پیدایش تا ایران اسلامی. مرتضی رحیمی. قم: انتشارات حوزه علمیه، ۱۳۷۸. ۸۸. 
  • جرالد هاوتینگ. امویان: نخستین دودمان حکومت‌گر در اسلام (۶۶۱-‎۷۵۰م). ترجمهٔ عیسی عبدی. سعید ذوالفقاری. تهران: امیرکبیر، ۱۳۸۷. ۹۷. 

پیوند به بیرون[ویرایش]