ابراهیم پسر ولید

خلفای اُمَوی

مُعاویه، ۶۶۱-۶۸۰ م.

یزید، ۶۸۰-۶۸۳

معاویه بن یزید، ۶۸۳-۶۸۴

مروان، ۶۸۴-۶۸۵

عبدالملک، ۶۸۵ -۷۰۵

ولید بن عبدالملک، ۷۰۵ -۷۱۵

سلیمان، ۷۱۵ -۷۱۷

عمر، ۷۱۷-۷۲۰

یزید بن عبدالملک، ۷۲۰-۷۲۴

هشام، ۷۲۴ -۷۴۳

ولید بن یزید، ۷۴۳ -۷۴۴

یزید بن ولید، ۷۴۴

ابراهیم بن ولید، ۷۴۴

مروان بن محمد، ۷۴۴-۷۵۰

ابراهیم بن ولید خلیفه‌ای از خلفای اموی بود؛ او مدت کوتاهی در سال ۷۴۴ میلادی خلافت کرد، و پس از آن از ترس رقیبان و دشمنان سیاسی، خلافت را واگذاشت؛ مروان بن محمد که اوضاع را برای بازگرداندن خلافت به موقعیت قبلی آماده دید به سمت دمشق حرکت کرد و با درگیری که در صفر سال ۱۲۷ انجام شد سپاه دمشق را شکست داد. او برای حکم و عثمان، کسانی که ولید فاسق آنها را جانشین خود کرده بود بیعت گرفت. اما تا هنگام پیروزی او، این دو نفر که در زندان بودند کشته شدند و مردم بالاجبار با خود مروان بن محمد بیعت کردند. شاید برای اینکه بیعت او را مشروع جلوه دهند، اعلام کردند که حکم و عثمان در زندان، ضمن شعری مروان را به عنوان جانشین خود تعیین کرده‌اند. بدین ترتیب بود که آخرین خلیفه اموی بر سر کار آمد.

منابع و یادکردها

• ثابت اسماعیل راوی. تاریخ العصر الاموی من الناحیة السیاسیة و الادرایة و الاجتماعیة. مصعب محمد ابوبکر. قاهره: المکتبة النهضه المصریه، ۱۹۶۵. ۸۸. 
• رسول جعفریان. تاریخ اسلام از پیدایش تا ایران اسلامی. مرتضی رحیمی. قم: انتشارات حوزه علمیه، ۱۳۷۸. ۸۸. 
• جرالد هاوتینگ. امویان: نخستین دودمان حکومت‌گر در اسلام (۶۶۱-۷۵۰م). ترجمهٔ عیسی عبدی. سعید ذوالفقاری. تهران: امیرکبیر، ۱۳۸۷. ۹۷.