رنی زلوگر
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
رنه کاتلین زِلوِگِر (Renée Kathleen Zellweger) (زاده ۲۵ آوریل ۱۹۶۹) بازیگر آمریکایی برنده جایزه اسکار، بافتا، جایزه اس.ای.جی و گلدن گلاب و تهیه کننده است، او در سالهای اخیر یکی از کسانی بوده است که در هالیوود همواره دستمزد بالایی دریافت کرده است.
پدر رنی، امیل اریخ زلوگر یک مهندس سوییسی بزرگ شده استرالیا و مادرش جلفرید ایرنه اندرسن یک پرستار نروژی بود. پدر و مادر زلوگر در یک کشتی در زمان مهاجرت به آمریکا با هم آشنا شدند و در سال ١٩٦٣ با هم ازدواج کردند. در دوران دبیرستان در یک کلوب بازیگری کار می کرد و در همان دوران به هنرپیشگی علاقمند شد. در ١٩٩١ از دانشگاه تگزاس شهر اوستین در رشته ادبیات انگلیسی فارغ التحصیل شد. بعد از دانشگاه تصمیم گرفت بصورت حرفه ای بازیگری را دنبال کند. بدلیل اینکه ورود به هالیوود دشوار بود بهتر دید که در تگزاس بماند و در هوستون بهدنبال بازی در فیلمها بود. در این دوران بعنوان پیشخدمت کار می کرد.
[ویرایش] زندگی هنری
در سال ۱۹۹۴ در فیلمهای واقعیت نیش ها و بازگشت کشتار با اره برقی در تگزاس و در سال ۱۹۹۵ در فیلم امپراطوری رکوردها نقشهایی را بازی کرد. بازی در فیلم عشق و آ ٤٥میلیمتری باعث تحسین منتقدان از رنی جوان شد، بطوریکه تصمیم گرفت به لس آنجلس برود. بعد از بازی در چند فیلم مستقل و دریافت تحسینهای منتقدین، مطمئن شد که می تواند در فیلمهای بزرگ هالیوود بازی کند. بازی در یک چیز درست در مقابل یکی از اسطورههای هالیوود، مریل استریپ، در سال ١٩٩٨ نقطه عطف دوران بازیگری او محسوب می شود. در سال ۲۰۰۰ در مقابل جیم کری در فیلم من، خودم و ایرِن قابلیتهای خود را در نقشهای کمدی نشان داد. بعد از این فیلم شایعه ارتباط این دو منتشر شد که در ابتدا از طرف هر دو رد شد اما بعد به داشتن ارتباط اعتراف کردند. در این سال با بازی در فیلم پرستار بتی برنده گولدن گلوب بهترین بازیگر زن در فیلمهای کمدی/موزیکال شد. در سال ۲۰۰۱ بازی وی در فیلم خاطرات بریجت جونز مورد توجه منتقدان واقع شد. با بازی در این فیلم برای اولین بار کاندیدای جایزه اسکار شد. در سال ۲۰۰۲ با بازی در فیلم شیکاگو برای دومین بار نامزد جایزه اسکار شد. بازی درخشان "رنه زلوگر" در کوهستان سرد باعث شد تا سرانجام اولین اسکار را بعنوان بهترین بازیگر نقش مکمل زن دریافت کند.
[ویرایش] فیلمشناسی و جوایز
