سوزان هیوارد
| سوزان هیوارد | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
 سوزان هیوارد |
||||||
| نام اصلی | Edythe Marrenner | |||||
| ملیت | آمریکایی | |||||
| تولد | ۳۰ ژوئن ۱۹۱۷ بروکلین , نیویورک |
|||||
| مرگ | ۱۴ مارس ۱۹۷۵ (۵۷ سال) هالیوود , کالیفرنیا |
|||||
| پیشه | هنرپیشه | |||||
| سالهای فعالیت | ۱۹۳۷-۱۹۷۲ | |||||
| صفحه در وبگاه IMDb | ||||||
|
||||||
سوزان هیوارد (به انگلیسی: Susan Hayward) (زاده ۳۰ ژوئن ۱۹۱۷ - درگذشته ۱۴ مارس ۱۹۷۵) بازیگر آمریکایی بود.
وی برندهٔ جایزهٔ اسکار به خاطر فیلم میخواهم زنده بمانم! شد و همچنین وی برای داستان یک زن، قلب احمق من، با ترانهای در قلبم و فردا خواهم گریست نامزد جوایز اسکار شد.
محتویات |
زندگی [ویرایش]
سوزان هیوارد زمانی گفت: خیلی زود دریافتم که زندگی تلاش و مبارزهاست... هیوارد اهل محلههای فقیر نشین نیویورک بود ولی وقتی عکس اش در روزنامهٔ ایونیگ پست منتشر شد چنان مورد توجه دیوید اسلزنیک قرار گرفت که او را به عنوان یکی از نامزدهای ایفای نقش اسکارلت اوهارا به هالیوود برد ولی تست بازیگریاش آن قدر بد از کار درآمد که خود سلزنیک پیشنهاد کرد او را به همان نیویورک برگردانند. ولی پاسخ هیوارد حکایت از شخصیت یکدندهاش داشت. هیوارد در واکنش این تصمیم گفته بود: چون پرتغال رادوست دارم فکر میکنم بمانم....
سوزان هیوارد بنی میدفورد (کارگزارش) را عملاً به طور تصادفی پیدا کرد. موقع دوچرخه سواری از محلهشان هیوارد جلوی ملک بنی میدفورد به زمین خورد میدفورد کمکاش کرد از روی زمین برخیزد. و این شروع آشنایی آنها بود و سپس در زندگی حرفهای کمکاش کرد. نام جدیدی برایش برگزید و قراردادی با استدیو برادران وارنر برایش ترتیب داد. هیوارد وقتی بار دیگر با والتر وانگر تهیه کننده همکاری کرد و در میخواهم زنده بمانم! (۱۹۵۸) نقش باربارا گراهام را بازی کرد جایزه اسکار را برد. این نقطه اوج در زندگی حرفهای اش اجباراً با افول او ادامه پیدا کرد.
پس از چند سال کار برا ی استودیوهای استدیو برادران وارنر هیوارد به استدیو پارامونت رفت در سال ۱۹۴۶ با والتر ونگر تهیه کننده قرارداد بست همکاری آنها چنان ثمر بخش بود که هیوارد برای فیلم داستان یک زن نامزد اسکار شد. پس از آن با کمپانی فاکس قرارداد بست و به زودی به ستارهٔ درجهٔ یک تبدیل شد.
در سال ۱۹۵۲ انجمن روزنامه نگاران خارجی هالیوود سوزان هیوارد و جان وین را به عنوان محبوب ترین ستارههای سال انتخاب کرد. در سال ۱۹۷۴ سوزان هیوارد حرکت شجاعانهٔ دیگری از خود نشان داد. خیلیها نمیدانستند که از سرطان رنج میبرد و در مراسم اسکار آن سال در کنار جان وین به روی صحنه رفت.
مرگ [ویرایش]
وقتی هیوارد در سال ۱۹۷۵ پس از دو سال مبارزه با سر طان مغز درگذشت هنوز شهرت و محبوبیت داشت. بر اساس حدس و گمانها سرطان هیوارد نتیجهٔ کارش در فیلم فاتح (۱۹۵۶) است که در لوکیشنهایی در ایالت یوتا فیلمبرداری شد. همانجا که ارتش آمریکا سالها قبل بمبهای اتمیاش را تست میکردهاست. این شایعه وقتی قوت گرفت که دیگر عوامل فیلم از جمله جان وین - آگنس مورهد - جان هویت و دیک پاول کارگردان فیلم همگی از سرطان درگذشتند.
فیلم شناسی [ویرایش]
- داستان یک زن (۱۹۴۷)
- قلب احمق من (۱۹۴۹)
- برفهای کلیمانجارو - (۱۹۵۲)
- با ترانهای در قلبم (آوایی در قلب من) (۱۹۵۲)
- فردا خواهم گریست (۱۹۵۵)
- باغ شیطان
- جایی که عشق نیست
منابع [ویرایش]
|
||||||||||||||||||||
|
- زادگان ۱۹۱۷ (میلادی)
- درگذشتگان ۱۹۷۵ (میلادی)
- آمریکاییهای ایرلندیتبار
- آمریکاییهای پیرو کلیسای کاتولیک رم
- آمریکاییهای سوئدیتبار
- اهالی بروکلین
- اهالی شهر نیویورک
- بازیگران اهل ایالات متحده آمریکا
- بازیگران اهل شهر نیویورک
- بازیگران زن آمریکایی سده ۲۰ (میلادی)
- بازیگران زن اهل آمریکا
- بازیگران زن اهل شهر نیویورک
- بازیگران زن تلویزیونی اهل آمریکا
- بازیگران زن تئاتر اهل آمریکا
- بازیگران سده ۲۰ (میلادی)
- بازیگران فیلم اهل ایالات متحده آمریکا
- برندگان جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن
- برندگان جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن فیلم درام
- برندگان جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن فیلم موزیکال یا کمدی
- پیادهروی مشاهیر هالیوود
- جمهوریخواهان اهل کالیفرنیا
- گروندگان به کلیسای کاتولیک روم
- مانکنهای زن اهل آمریکا
- مرگ بر اثر سرطان در کالیفرنیا
