رسول پرویزی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
رسول پرویزی (۱۲۹۸ش تنگستان بوشهر - آبان ۱۳۵۶ش شیراز) نویسندهٔ معاصر ایرانی دههٔ ۱۳۲۰ و ۳۰ خورشیدی.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] زندگینامه
او به سال ۱۲۹۸ در جنوب ایران متولد شد
وی نماینده بوشهر در مجلس شورای ملی بود بعدها به علت تصدی مناصب حکومتی (سناتور بود) نوشتن را ادامه نداد.
در سال ۱۳۳۶ نخستین و معروف ترین مجموعه داستانی خود یعنی «شلوار های وصله دار» را منتشر كرد. پرویزی كه سال ها در مجلات قلم زده و خود را به عنوان یكی از اصلی ترین نمایندگان تیپ داستانی جمالزاده معرفی كرده بود، هیچ گاه نتوانست همراه و همگام با چهرههایی مانند صادق هدایت، بزرگ علوی، صادق چوبك و ... حركت كند. در واقع میتوان پرویزی را نویسنده ای دانست كه به دلیل نگاه اخلاقی به بافت و كاركرد داستان هرگز نتوانست آن را در فرم و شكلی مدرن باور كند. شاهد این گفته را میتوان دومین كتاب او یعنی «لولی سرمست» دانست كه در سال ۱۳۴۶، منتشر شده و حتی فاقد آن جذابیت های شلوار های وصله دار است. در هر صورت كارنامه ادبی پرویزی در این مجموعه داستان خلاصه میشود كه به خصوص اولی تاثیر مستقیمی بر بسیاری از نویسندگان هم دوره و یا بعد از پرویزی داشت. پرویزی كه گویا مشاغل دولتی اصلی ترین ممر درآمد او بود در سال ۱۳۵۶ و در حالی درگذشت كه ۵۸ سال بیشتر نداشت. اخيرا كتابي از اول بنام قصه هاي رسول منتشر و به بازار ارائه شده است.
داستانی به نام «قصهٔ عینکم» از مجموعهٔ شلوارهای وصلهدار، در کتاب ادبیات فارسی پیش دانشگاهی گنجانده شدهاست. (متن این قصه را در وبگاه شورای گسترش زبان فارسی میتوانید بخوانید.)
[ویرایش] منبع
[۱] آفتاب
