رخنه‌گر

رخنه کردن یا هک یعنی استفاده از یک روش سریع و هوشمندانه برای حل مشکلی تکنیکی و غلبه بر محدودیت‌ها و در واقع به معنای کنکاش به منظور کشف حقایق و نحوهٔ کار یک سیستم است، و رخنه‌گر یا هکر به کسی اطلاق می‌شود که توانایی چنین کاری را دارد. وارد شدن به سیستم و یا شکست دادن محاسبات، کنجکاوی در اطلاعات محرمانه از خصوصیات یک هکر است. هکر یک برنامه نویس کنجکاو است که صدمه‌ای وارد نمی‌کند و حتی باعث تحکیم انتقالات می‌شود. امروزه رخنه‌گر بیشتر در زمینه رایانه به کار می‌رود و برای اشاره به چندین گروه از کاربران رایانه استفاده می‌گردد. ویژگی مشترک این گروه‌ها در استفادهٔ آن‌ها از رایانه و امکانات آن در سطحی بالاتر از سطح عمومی‌و پشتوانه توانمند تکنیکی آن‌هاست و دو دسته‌اند:

1. متخصصان امنیت رایانه که توانایی ورود به سیستم‌های رایانه‌ای و دردست گرفتن کنترل آنان را دارند.
2. کاربران خانگی که علاقه‌مند به تغییر دادن عمده نرم‌افزار و سخت‌افزار رایانه‌شان هستند تا بتوانند عملکرد آن را بهبود ببخشند و یا قابلیت‌های جدید و پیش‌بینی‌نشده‌ای به آن بیافزایند.

اگرچه امروزه واژهٔ رخنه کردن بیشتر برای اشاره به افراد گروه اول به کار می‌رود.

فرهنگ هکری

واژه هک در سال ۱۹۵۰، زمانی که هنوز رایانه و فرهنگ دیجیتال وجود نداشت، توسط گردانندگان سیستم‌های رادیویی آماتوری و در معنای تغییر برای رسیدن به عملکرد بهتر به کار گرفته شد.

با آغاز دوران دیجیتال و به ویژه عصر کامپیوتر واژه هکر نیز معنایی نویی گرفت و عموما به یک خرده‌فرهنگ (جامعه‌ای با یک فرهنگ اشتراکی) متشکل از برنامه‌نویسان و مهندسان الکترونیک خبره‌ای اطلاق می‌گشت که با دادن راهکارهای نو، افق کار با رایانه را گسترش می‌دادند. اعضای این جامعه (هکرها) نقش بسزایی در بوجود آمدن و همه‌گیر شدن بسیاری از پدیده‌های دوران اینترنت داشتند. پدیده‌هایی چون سیستم‌عامل یونیکس، یوزنت، وب و جنبش نرم‌افزار آزاد.

زمینه امنیت رایانه

امروزه واژهٔ رخنه‌گر در فرهنگ عامه به متخصصان امنیت رایانه اطلاق می‌شود که توانایی نفوذ و کنترل سیستم‌های رایانه‌ای را برای هدف‌های گوناگون دارند.

برای مثال هکرها تلاش می‌کنند به اطلاعات سازمانی و محرمانه دست یابند و اطلاعات به‌دست آمده را بین خود پخش می‌کنند. این کاربرد خاص از این واژه برخلاف کاربرد تاریخی کلمه، بار منفی دارد.

انواع هکرها

هکرها را معمولاً به دو گروه هکرهای کلاه سفید و هکرهای کلاه سیاه تقسیم می‌کنند.

هکرهای کلاه‌سفید

هکرهای کلاه سفید به آن دسته از هکرها گفته می‌شود که کارهای مفیدی انجام می‌دهند، که هدفشان نشان دادن ضعف سیستم‌های امنیتی شبکه‌های کامپیوتری می‌باشند این گروه به نام هکرهای خوب معروف هستند. این دسته نه تنها مضر نیستند بلکه در تحکیم دیواره حفاظتی شبکه‌ها نقش اساسی دارند کلاه سفیدها داری خلاقیت عجیبی هستند معمولا هر بار با روش جدیدی از دیواره امنیتی عبور می‌کنند. مثل یافتن نقص در سیستم امنیتی و جلوگیری از ورود رخنه‌گرهای کلاه سیاه.

هکرهای کلاه سیاه

هکرهای کلاه سیاه به آن دسته از هکرها اطلاق می‌شود که کارهای مخرب می‌کنند و سایت‌ها را تخریب کرده یا اطلاعاتی را می‌دزدند و بنابر قوانین جرایم رایانه‌ای مجرم شناخته می‌شوند. نام دیگر این گروه Cracker است. کراکرها خرابکارترین نوع هکرها هستند. این گروه به طور کاملا پنهانی دست به عملیات خراب کارانه می‌زنند. کلاه سیاه‌ها اولین چیزی که به فکرشان می‌رسد نفوذ به سیستم قربانی است کلاه سیاه‌ها همه ویروس نویسند و با ارسال ویروس نوشته شده خود بر روی سیستم قربانی به آن سیستم نفوذ پیدا می‌کند در واقع یک جاسوس بر روی سیستم قربانی می‌فرستند. همیشه هویت اصلی این گروه پنهان است.

هکرهای کلاه‌خاکستری

هدف هکرهای کلاه خاکستری استفاده از اطلاعات سایر کامپیوترها به هرمقصودی است ولی صدمه‌ای به کامپیوتر وارد نمی‌کند. نام دیگر این گروه Whacker می‌باشد هدف اصلی واکر استفاده از اطلاعات سایر کامپیوترها به مقصود مختلف می‌باشد. این گروه کدهای ورود به سیستم‌های امنیتی را پیدا کرده و به داخل آن نفوذ می‌کنند اما سرقت و خراب کاری جز کارهای کلاه خاکستری نیست. بلکه اطلاعات را در اختیار عموم مردم قرار می‌دهند.

هکرهای کلاه صورتی

نام دیگر این گروه Booter می‌باشد. هکرهای کلاه صورتی سواد برنامه‌نویسی ندارند وفقط به منظور جلب توجه دیگران و با نرم‌افزارهای دیگران دست به هک کردن می‌زنند. در جامعه هکر ها تعداد این نوع هکر ها زیاد است.

منابع

• Wikipedia contributors, «Hacker (computing),» Wikipedia, The Free Encyclopedia. Hacker

منابعی برای مطالعهٔ بیشتر

• Kevin Beaver, Hacking for dummies, Wiley Publishing, ۲۰۰۴
• Henry S. Warren, Hacker's Delight, Addison Wesley Publishing, ۲۰۰۲