داتیس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

داتیس از نسل ماد، یکی از سرداران سپاه ایران در زمان داریوش بزرگ در شاهنشاهی هخامنشیان و فرمانده ایران در جنگهای ایران و یونان بود. عده‌ای بر این باورند که وی در نبرد ماراتون کشته شد ولی این مسئله اثبات نشده است. داتیس در ریشه «دا» که از دادر می‌آید و «تایس» که به معنی بخشنده می‌باشد گرفته شده که به معنی بخشیده خدا یا همان خداداد می‌باشد. فرزندان وی بعدها فرمانده سوار نظام خشایارشا شدند.

منابع[ویرایش]

  • پرنیا، حسن. تاریخ ایران باستان. تهران: انتشارات افسون، ۱۳۸۰. ISBN ۹۶۴-۹۲۹۴۷-۷-۵
  • رضایی، عبدالعظیم. تاریخ ده هزار ساله ایران. تهران: انتشارات اقبال، ۱۳۸۰. ISBN ۹۶۴-۴۰۶-۰۹۷-۰