خودارجاعی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
در منطق اصطلاح خودارجاعی یا دلالت به خود(به انگلیسی: Self reference) به گزارهای اطلاق میشود که دربارهٔ موقعیتی باشد که به خودش برمیگردد.[۱] گزارههای خودارجاع، در زمرهٔ گزارههایی هستند که هیچ واقعیت خارجی برای تعیین ارزش صدق آنها در دست نیست.[۱]
بهکارگیری این گزارهها منجر به ایجاد پارادوکسهایی میشود که پارادوکس دروغگو و پارادوکس راسل از این جملهاند.[۱]
