خودارجاعی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

در منطق اصطلاح خودارجاعی یا دلالت به خود(به انگلیسی: Self reference) به گزاره‌ای اطلاق می‌شود که دربارهٔ موقعیتی باشد که به خودش برمی‌گردد.[۱] گزاره‌های خودارجاع، در زمرهٔ گزاره‌هایی هستند که هیچ واقعیت خارجی برای تعیین ارزش صدق آن‌ها در دست نیست.[۱]

به‌کارگیری این گزاره‌ها منجر به ایجاد پارادوکس‌هایی می‌شود که پارادوکس دروغگو و پارادوکس راسل از این جمله‌اند.[۱]

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ گراهام پریست. «فصل پنجم:دلالت به خود». در منطق. ترجمهٔ بهرام اسدیان. تهران: نشر ماهی، ۱۳۸۷. صفحه ۵۹ و ۱۵۸.