جوجیتسو برزیلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
رقابت دو استاد جوجیتسو برزیلی در مسابقات قهرمانی جوجیتسو جهان ۲۰۰۹، مبارزی که در پائین قرار گرفته در حال اجرای تکنیک خفه‌کردن مثلثی یکی از مهمترین فنون جوجیتسو برزیلی است.
دو سرباز آمریکایی در حال تمرین در یک کلاس جوجیتسو برزیلی در عراق، ژانویه ۲۰۰۴

جوجیتسو برزیلی (به پرتغالی: Brazilian jiu jitsu) نوعی هنر رزمی است که بر فنون گلاویزی و مبارزه در وضعیت خاک تأکید دارد. در مبارزات این رشته هدف نهایی به‌دست آوردن وضعیت برتر نسبت به حریف و بی‌دفاع ساختن او با استفاده از تکنیک‌های قفل‌کننده‌است.

جوجیتسو برزیلی در اوایل سدهٔ بیست میلادی از هنر رزمی ژاپنی کودوکان جودو تکامل یافت که خود در سدهٔ نوزدهم بر اساس سبک جوجوتسو ژاپنی برخی مدارس ژاپن طراحی شده بود. از میان فنون جودو و جوجوتسو در جوجیتسو برزیلی تأکید بیشتر بر نه-وازا (فنون خاک) است. بنیان‌گذار این رشته برادران کارلوس و هلیو گریسی هستند. کارلوس جودو را از میتسویو مائدا استاد ژاپنی مقیم برزیل آموخت و سپس آن را به برادران و اعضای خانواده خود آموخت. قدرت این رشتهٔ رزمی برای اولین بار با شروع مسابقات آزاد یواف‌سی که مبارزان از کلیه رشته‌ها در آن شرکت می‌کردند و پیروزیهای اسطورهٔ این رشته رویس گریسی بر همگان اثبات شد.

این رشته بر این اصل تأکید دارد که یک شخص کوچک‌تر و ضعیف‌تر با به‌کارگیری صحیح تکنیک‌ها و شناخت شیوه‌های جابجایی نیرو می‌تواند یک مهاجم بزرگ‌تر و قوی‌تر از خود را شکست دهد. تمرین این رشته برای دفاع شخصی، شرکت در مسابقات ورزشی (جوجیتسو برزیلی و رشته‌های مشابه) و همچنین هنرهای رزمی ترکیبی صورت می‌گیرد. در واقع می‌توان گفت این رشته شباهتی به ورزشهایی نظیر تکواندو، کاراته و کونگ فو ندارد و تماماً بر اساس اصول گلاویزی بنیان نهاده شده‌است.

درجات[ویرایش]

اعطای درجه در جوجیتسو برزیلی بر دو مبنای زیر استوار است؛

  • میزان دانش فنی قابل اجرای هنرجو
  • نمایش هنرجو در مبارزه

دانش فنی هر شخص با توجه به تعداد تکنیک‌هایی که او توان اجرای آن‌ها را دارد و مهارت او در اجرای هر یک از آن‌ها مشخص می‌شود. مهمترین مسئله در این رشته قابل اجرا بودن هر تکنیک است به همین جهت هنرجویان تشویق می‌شوند که تکنیک‌ها را با توجه به توانائی‌های جسمی و شکل بدن خود انجام دهند.

کمربند[ویرایش]

اجرای یک تکنیک قفل مفصل

درجه ورزش‌کاران این رشته با رنگ کمربند آنان مشخص می‌شود؛

حداقل سن مورد نیاز برای دریافت کمربند آبی ۱۵ سال است و برای افراد زیر ۱۵ سال از کمربندهای زرد، نارنجی و سبز استفاده می‌شود. برای دریافت کمربند مشکی نیز حداقل ۱۹ سال لازم است. دارندگان کمربند مشکی می‌توانند با تمرین و آموزش این رشته تا بالاتر از ۹ درجه (دان) را دریافت کنند. شخصی که دان ۸ را به‌دست می‌آورد از یک کمربند مشکی و قرمز استفاده می‌کند و با دریافت دان ۹ و ۱۰ آن را با یک کمربند سرخ جایگزین می‌کند[۱]

رویس گریسی یکی از پسران بنیانگذار جوجیتسو برزیلی یا همان BJJ، نقش غیرقابل انکاری در معرفی و گسترش این رشته در دنیا داشته است. او در هر سه دوره نخست مسابقات UFC با استفاده از فنون جوجیتسو برزیلی بر حریفان پیروز شد و نگاه جهانیان را متوجه جوجیتسو برزیلی کرد. گریسی بتازگی در لیست 50 نفره بزرگترین ورزشکاران تمام دوران مجله اسپرتس ایلستریتد قرار گرفته است.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ جوجیتسو برزیلی موجود است.