بیوه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد.

بیوه به انسان مؤنث گفته می‌شود که از همسر خود طلاق گرفته و دیگر متاهل نیست .به عبارتی ساده تر بیوه به زنی گفته می‌شود که از شوهر رسمی و شرعی خود طلاق گرفته ، و همچنان مجرد باقی مانده است که اصطلاحا به آن بیوه زن هم گفته می‌شود .

بغیر از طلاق ، مرگ همسر نیز میتواند عاملی برای بیوه شدن یک زن متاهل باشد .

البته اگر یک دوشیزه ازدواج کند و سپس طلاق بگیرد ، اما بعد از طلاق همچنان بر بکارت خویش باقی مانده باشد به وی بیوه زن گفته نمیشود .