بیوه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

بیوه به انسان مؤنث گفته می‌شود که همسرش مُرده است (گاه به کسی که از همسر خود طلاق گرفته و دیگر متاهل نیست نیز گفته می‌شود).