بیستون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بیستون
سرپل بیستون
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان بخش بیستون
شهرستان هرسین
بخش بیستون
نام(های) قدیمی بغستان
سال شهرشدن ۱۳۷۵[۱]
مردم
جمعیت ۲۴۵۵
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۱۳۰۴ متر
اطلاعات شهری
پیش‌شماره تلفنی ۰۸۳۲۳۷۲
تابلوی خوش‌آمد به شهر
خوه‌ش هاتین

بیستون (در کُردی بیسْتۊن Bîsitün) یکی از شهرهای استان کرمانشاه در غرب ایران است. این شهر در ۲۷ کیلومتری شمال شرقی شهر کرمانشاه واقع است. شهر بیستون با جمعیت ۲٫۴۵۵ (برآورد ۱۳۸۳خ) در شهرستان هرسین در خاور این استان واقع شده است. شهر بیستون در پای کوهی معروف به همین نام و در مسیر شهر کرمانشاه به همدان واقع شده‌است. دارای دو دهستان به نامهای چهر و مرکزی می‌باشد. این منطقه از دیرباز مورد توجه بوده و تقریباً از تمامی دوران تاریخی در آن یادگاری یافت می‌شود. بیستون در میان شهرهای صحنه و کرمانشاه و در شهرستان هرسین است و رودخانه گاماسیاب نیز از جنوب آن می‌گذرد. مردم بیستون به زبان لکی[۲][۳][۴] سخن می‌گویند. از نظر مذهب بیشتر مردم اهل تشیع و عده‌ای نیز پیروی مذهب یارسان هستند.

وجه تسمیه[ویرایش]

این محل در گذشته بغستان نام داشته به معنی جایگاه بغ یا خدا، عده‌ای این نامگذاری را به سبب اعتقاد روحانیون زرتشتی می‌دانند که کوه بیستون را نماد بغ (خدا) می‌دانسته‌اند.[۵] عده‌ای دیگر نیز این نام را با مذهب کلدانیان مرتبط می‌کنند و معتقدند که واژه «بغ» همان «باگ»، خدای بزرگ کلدانیان است. بعدها در اثر کثرت استعمال و مرور ایام این لفظ به «بیستون» تغییر پیدا کرده‌است. ژان باتیست تاورنیه در سفرنامه خود، بیستون را «پل شاه» نامیده و ویژگی آن را «پل سنگی بزرگی» بر روی یک رودخانه در دامنه یک کوه دانسته است که «مثل دیوار راست» است و «در بالای آن صورت‌های متعدد و بزرگ از اشخاصی که به لباس کشیش ملبوس و مجمره‌های بخوردان در دست دارند» حکاکی شده است.[۶]

پانویس[ویرایش]

  1. «بانک اطلاعات تقسیمات کشوری». وب‌گاه رسمی وزارت کشور ایران. بازبینی‌شده در امرداد ۱۳۹۲. 
  2. آیت محمدی. سیری در تاریخ سیاسی کرد. ا نتشارات پرسمان. ۱۳۸۲
  3. گردشگری استان کرمانشاه، بازدید: فوریه ۲۰۰۹.
  4. ایل کلهر در دوره مشروطیت، علیرضا گودرزی انتشارات کرمانشاه، ۱۳۸۱
  5. کتاب سبز (بانک اطلاعات استان شاه)، سید ضیاء الدین خرمشاهی، کانون تبلیغاتی دالاهو، دی ۱۳۷۵، صفحه ۲۰۹
  6. تاورنیه، ژان باتیست. ترجمه نوری، ابوتراب سفرنامه تاورنیه. اصفهان؛ کتابفروشی تأیید، ۱۳۳۶. ص۲۹۰

نگارخانه[ویرایش]