اندی وارهول

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

اندی وارهول (سمت راست) در مراسمی در کاخ سفید ترسیمی از جیمی کارتر را به او اهدا می‌کند. (ژوئن ۱۹۷۷).

اَندی وارهول (۶ اوت ۱۹۲۸ (میلادی) - ۲۲ فوریه ۱۹۸۷)^*[۱] هنرمند، نویسنده، و فیلم‌ساز پیشرو آمریکایی، از بنیان‌گذاران هنر پاپ دهه ۱۹۵۰ در ایالات متحده بود. او شناخته شده ترین چهره هنر پاپ و دارای اندیشه‌های بسیار آوانگارد بود.

هنر پاپ، هنری کمابیش طاغی و ضد‌‌ ارزش‌های هنری آکاد‌‌میک بود که د‌‌ر میانه‌ی قرن بیستم پا گرفت. آثار اندی وارهول یا اندرو وارهولا با وجود‌‌ آنکه د‌‌ر زمان حیاتش مخالفان بسیاری د‌‌ر میان منتقد‌‌ان د‌‌اشت محبوبیت عام زیاد‌‌ی کسب کرد‌‌ و او را به یکی از جنجالی‌ترین شخصیت‌های هنری مبد‌‌ل کرد‌‌. هم‌اکنون بزرگ‌ترین موزه‌ی د‌‌نیا که به یک هنرمند‌‌ اختصاص د‌‌ارد‌‌ د‌‌ر پیتزبورگ پنسیلوانیا موزه‌ی اند‌‌ی وارهول است.^[۱]

[ویرایش] زنگی نامه

قوطی های سوپ کمپبل (۱۹۶۲ میلادی) اثر نقاش معاصر آمریکایی اندی وارهول (۱۹۲۸ - ۱۹۸۷ میلادی)

اندی وارهول در ۶ اوت ۱۹۲۸ (میلادی) در پنسیلوانیا به دنیا آمد. او فرزند سوم یک خانواده کارگر مهاجر بود.

وارهول در سالهای ۱۹۶۰ استودیوی معروف خود را با نام «کارخانه» (The Factory) تأسیس کرد. او با این کار ویژگی یکتایی و ناب بودن اثر هنری را از بین برده و شروع به تولید آثار هنری در مقیاس انبوه کرد. در همین دوره وارهول شروع به نقاشی از تولیدات معروف آمریکایی مانند سوپ کمپبل و بطری کوکاکولا نمود. یکی از شناخته شده ترین کارهای او، قوطی های سوپ کمپبل است که در سال ۱۹۶۲ میلادی ترسیم شده است.

او در ۲۲ فوریه ۱۹۸۷ در نیویورک درگذشت و آنجا به خاک سپرده شد.

[ویرایش] دیدگاه

۳ بطری کوکاکولا اثر اندی وارهول

او در کتاب «فلسفه اندی وارهول» نوشته‌است: «چیز شگفت انگیز درباره آمریکا این است که سنتی را آغاز کرده که در آن ثروتمندترین مشتریان دقیقا همان چیزی را می‌خرند که فقیرترینشان. شما می‌توانید کوکاکولا را در تلویزیون ببینید و می‌دانید که رئیس جمهور کوکاکولا می‌خورد، الیزابت تایلور کوکاکولا می‌خورد، و فکر کنید، شما هم می‌توانید کوکاکولا بخورید. کوکا همان کوکاست و با هیچ مقداری از پول نمی‌توانید کوکایی بهتر از آنچه داشته باشید که یک ولگرد در گوشه‌ای می‌خوره. همه کوکاها یکسان هستند و همه آنها خوب. این را الیزابت تایلور می‌داند، رییس جمهور می‌داند، ولگرد می‌داند و شما هم می‌دانید.» از ویژه‌ترین شیوه‌های وارهول تکرار است، او با استفاد‌‌ه از چاپ سیلک برای تکرار مکانیکی موضوعاتش و حذف احساسات شخصی هنرمند‌‌ از اثر، زند‌‌گی و تصویرهای زند‌‌گی انسان مد‌‌رن را به نمایش می‌گذارد‌‌.^[۲]