پلی‌بوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پلی‌بوی
Playboy

جلد نسخهٔ ژوئیه ۱۹۹۸، کارن مکدوگال
سردبیر هیو هیفنر
دسته‌بندی مجلهٔ بزرگسالان
بسامد ماهیانه
شمارگان ۵ میلیون
چاپ کننده کمپانی پلی‌بوی انترپرایز
سال بنیانگذاری ۱۹۵۳
نخستین شماره دسامبر ۱۹۵۳
کشور ایالات متحده آمریکا
Flag of the United States.svg
زبان انگلیسی و بسیاری دیگر
وب‌گاه www.playboy.com
شاپا 0032-1478

پلی‌بوی (به انگلیسی: Playboy)، نام مجله بزرگسالان معروف آمریکایی است. مجلهٔ پلی‌بوی که بصورت ماهیانه در ده‌ها کشور جهان و به زبان‌های مختلف منتشر می‌شود، شامل مقالات سیاسی، اجتماعی و ورزشی، مصاحبه با شخصیت‌های مهم جامعه، مقالات مرتبط با مُد، عکس‌های مانکن‌های زن و برخی افراد مشهور به صورت عریان و هم‌چنین مقالاتی در مورد مسائل جنسی با موضوعیت روابط جنسی است که از سال ۱۹۵۳ میلادی (۱۳۳۲ خورشیدی) توسط هیو هیفنر و همکاران در ایالات متحده آمریکا برای نخستین‌بار انتشار یافت و تاکنون نیز ادامه دارد. شرکت پلی‌بوی که بعدها زیر چتر شرکت پلی‌بوی انترپرایز با گسترش حیطه خود از مجله به تمامی فرم‌های رسانه‌ای، از جمله شبکه رادیویی، شبکه تلویزیونی و شبکه اینترنت نفوذ گسترده‌ای یافت و به یک امپراتوری رسانه‌ای در زمینه مربوط به سکس و مسایل جنسی تبدیل شد.

مجلهٔ پلی‌بوی همچنین در هر شماره خود داستان‌های کوتاهی از نویسندگان برجسته جهان از جمله آرتور چارلز کلارک، یان فلمینگ، ولادیمیر ناباکوف و مارگارت اتوود را منتشر می‌کند. این مجله که در جامعه آمریکا به مجله مردان معروف است، به گرفتن مواضع لیبرال در مسائل مهم سیاسی مشهوریت دارد. همچنین عکسهای دختران برهنه که به همراه مقالات مختلف در مجلهٔ پلی‌بوی به چاپ می‌رسد را می‌توان در رده عکسهای سافت جای داد که برخلاف عکسهای هارد شامل عکسهایی که دارای تماس و آمیزش جنسی نمی‌باشد و تنها شامل عکس اندام برهنه دختران مدل خود می‌شود.

کمپانی پلی‌بوی انترپرایز که ناشر مجلهٔ پلی‌بوی است، در مجله از استفاده از تصاویری که حاوی نزدیکی جنسی باشد، خودداری می‌کند و تنها به نشان‌دادان تصاویر برهنه دختران بالای سن قانونی اکتفا می‌کند. با این وجود در دیگر رسانه‌های خود از جمله در تلویزیون پلی‌بوی، به تولید فیلم‌هایی ویژه بزرگسالان می‌پردازد که نزدیکی جنسی را نیز نشان می‌دهند.

تاریخچه[ویرایش]

تیراژ[ویرایش]

پرونده:Pb-cover-1972.jpg
پَم راولینگز بر روی جلد مجلهٔ پلی‌بوی - نوامبر ۱۹۷۲

مجلهٔ پلی‌بوی در سراسر دنیا شهرت جهانی و علاقه‌مندان فراوانی دارد. پر فروش‌ترین نسخه این مجله، مربوط به شماره نوامبر ۱۹۷۲ است که تعداد تیراژ شمارگانش به ۷٬۱۶۱٬۵۶۱ نسخه رسید. مدل روی جلد این شماره، پَم راولینگز نام داشت.

بر اساس آمار اعلام شده یک چهارم تمام دانشجویان آمریکایی در تمام مراحل تحصیلی، هر ماهه پلی‌بوی را خریداری می‌کنند. این مجله، پرفروش‌ترین مجله مربوط به مردان و مسائل جنسی در سراسر دنیا است که از نظر تعداد شمارگان بالاترین تیراژ در سطح جهان را در اختیار دارد. امروزه تیراژ مجلهٔ پلی‌بوی به بیش از سه میلیون کپی، تنها در نسخه انگلیسی آن می‌رسد.

جلوگیری از فروش مجلات پلی‌بوی[ویرایش]

مجلهٔ پلی‌بوی در بسیاری از کشورهای جهان هرگز چاپ یا پخش نشده‌است و چاپ آن در بسیاری از جاها همواره با هیاهو و اعتراضاتی همراه بوده‌است. برای نمونه در بسیاری از بخشهای آسیا شامل هندوستان، جمهوری خلق چین، میانمار، مالزی، تایلند، سنگاپور و برونئی، مجلهٔ پلی‌بوی حق انتشار و پخش ندارد و داشتن و یا خرید و فروش آن جرم محسوب می‌شود.

تقریباً در همهٔ کشورهای اسلامی نیز خرید، فروش، انتشار و پخش این مجلات جرم محسوب می‌شود اما سالها در کشور ترکیه چاپ و منتشر می‌شد. تلاشهایی هم در سال ۲۰۰۶ برای چاپ مجلهٔ پلی‌بوی در کشور اندونزی انجام شد که بعد از هیاهو و تظاهرات گسترده و تهدیدهای پیاپی، کمپانی پلی‌بوی از ادامه چاپ به زبان اندونزیایی منصرف شد. گفتنی است که تنها شماره چاپ شده این مجله به زبان اندونزیایی در روز نخست چاپ تماماً به فروش رفت.

در ایالات متحده آمریکا نیز چاپ مجلهٔ پلی‌بوی همواره با اعتراضاتی از جانب گروه‌های متفاوت، مثلاً مذهبی مسیحی همراه بوده‌است. در سال ۱۹۸۶ مغازه‌های زنجیره‌ای (۷-یازده) از فروش این مجله خودداری کردند ولی نهایتاً در اواخر سال ۲۰۰۳ به این سیاست خود پایان دادند. در کتاب فروشی‌های ایالات متحده آمریکا و در بسیاری از کشورهای دیگر، مجلهٔ پلی‌بوی در طبقات فوقانی قسمت مجلات فروشی قرار می‌گیرد که همراه با یک پوشش پلاستیکی است و هدف از این‌کار جلوگیری از قرار گرفتن آسان مجله در اختیار کودکان و نوجوانان است. در ایالات متحده و بسیاری از کشورهای پیشرفته جهان، حداقل سن برای خرید مجلهٔ پلی‌بوی سن قانونی است که از هیجده سال تا بیست و یک سال را شامل می‌شود.

متون ادبی[ویرایش]

مجلهٔ پلی‌بوی در هر شماره خود، داستان‌های کوتاهی از نویسندگان برجسته جهان از جمله آرتور چارلز کلارک، یان فلمینگ، ولادیمیر ناباکوف و مارگارت اتوود را منتشر می‌کند.

شل سیلورستاین برای مجله پلی‌بوی طراحی می‌کرد و شعر و قصه می‌نوشت.[۱]

عکاسان[ویرایش]

بسیاری از عکاسان برجستهٔ بین‌المللی عکسهایی از مدلهای عریان مجلهٔ پلی‌بوی گرفته‌اند که از آن‌جمله می‌توان به ریچارد فیجلی، آرنی فریتگ، ران هریس، دیوید مسی، راس مایر، سوز رندال، هرب ریتز، استفان وایدا و بانی یگر اشاره کرد.

پرداخت مالی به مدل‌ها[ویرایش]

از میان هزاران دختری که هر ماهه برای عریان شدن در مجلهٔ پلی‌بوی گزینش می‌شوند، تنها یک دختر به عنوان «هم‌بازی» یا پِلی‌میت (Playmate) آن ماه مجله انتخاب می‌شود. هم‌بازی ماه (در صورت معروف نبودن) با قرار گرفتن در مجلهٔ پلی‌بوی یکباره به معروفیت می‌رسد و یک شبه راه صدساله را طی می‌کند. در کنار این مجلهٔ پلی‌بوی به پلی‌میت برگزیده ماه و پلی‌میت برگزیده سال که تنها یک دختر از میان دوازده دختر ماه است، جوایز ارزنده‌ای را اعطا می‌کند.

پلی‌میت ماه
سال مبلغ پرداختی
۱۹۶۰ – ۱۹۵۹ ۵۰۰ دلار
۱۹۶۵ – ۱۹۶۱ ۱۰۰۰ دلار
۱۹۶۷ – ۱۹۶۶ ۲۵۰۰ دلار
۱۹۶۹ – ۱۹۶۸ ۳۰۰۰ دلار
۱۹۷۷ – ۱۹۷۰ ۵۰۰۰ دلار
۱۹۸۳ – ۱۹۷۸ ۱۰٬۰۰۰ دلار
۱۹۸۹ – ۱۹۸۴ ۱۵٬۰۰۰ دلار
۱۹۹۹ – ۱۹۹۰ ۲۰٬۰۰۰ دلار
تاکنون - ۲۰۰۰ ۶۵٬۰۰۰ دلار
پلی‌میت سال
سال مبلغ پرداختی
۱۹۶۳ – ۱۹۶۰ ۵۰۰ دلار بعلاوه ۲۵۰ دلار هدایا و بونس
تاکنون – ۱۹۸۲ ۱۴۰٬۰۰۰ دلار بعلاوه یک موتورسیکلت و یک خودرو

گفتنی است که در دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ تمام پلی‌میت‌های سال یک خودروی صورتی دریافت می‌کردند. این مدلها بعدها به «دختران صورتی» معروف شدند.

اشخاص مشهور؛ برهنه در پلی‌بوی[ویرایش]

شمار زیادی از افراد مشهور از جمله بسیاری از هنرپیشگان مطرح سینما، خوانندگان پرآوازه، ورزشکاران نامدار، از دارندگان مدال طلای المپیک تا بازیگران محبوب تلویزیون، مدلهای مشهور مد و لباس و حتی درجه داران و افسران ارتش و پلیس آمریکا از آغاز انتشار مجلهٔ پلی‌بوی تاکنون مدلهای برهنه و روی جلد مجلهٔ پلی‌بوی شدند. فهرست زیر تنها دربرگیرنده برخی از مشهورترین آنان در چاپ آمریکایی مجلهٔ پلی‌بوی است.

فیلم
موسیقی
ورزشکاران
تلویزیون
دیگر شخصیتهای مشهور
ایرانیان
  • شرمینه شهریور نخستین ایرانی است که تصویرش بر روی جلد نسخه آلمانی مجله پلی‌بوی چاپ شده است.[۴]


ادیت عکسها و تصاویر[ویرایش]

چاپ‌های بین‌المللی[ویرایش]

کشورهایی که به رنگ سرخابی کشیده شده‌اند، مجله پلی‌بوی را به زبان محلی به همراه عکسهایی از مدلهای مربوط به آن کشور خاص را هم‌اکنون منتشر می‌کنند و کشورهایی که به رنگ صورتی کشیده شده‌اند، کشورهایی هستند که به دلایلی مجله پلی‌بوی در آن کشورها دیگر منتشر نمی‌شود.
پرونده:Pb-cover-jpn.jpg
روی جلد چاپ ژاپنی مجله پلی‌بوی - می۲۰۰۷

پلی‌بوی در بسیاری از کشورهای جهان به زبان و با مقالاتی مربوط به آن کشور خاص منتشر می‌شود. در چاپهای بین‌المللی مجلهٔ پلی‌بوی همواره سعی می‌شود تا از دختران بومی هر کشور استفاده شود. علاوه بر این، میان نسخه‌های چاپ شده در کشورهای گوناگون تفاوتهای دیگری نیز دیده می‌شود؛ به طور مثال در ژاپن عکس بالاتنهٔ کاملاً برهنهٔ زنان را نمی‌توان بر جلد این مجله چاپ کرد ولی در کشور فرانسه این امر هیچ مانعی ندارد.

پیشنهاد خرید[ویرایش]

در پی بحران مالی جهانی، موسسه پلی‌بوی اعلام کرد در سه ماه پایانی سال ۲۰۰۸ میلادی به میزان ۱۴۵٫۷ میلیون دلار ضرر کرده‌است. این موسسه برای فروش یکجای خود اعلام آمادگی کرد.[۵]

کتابها[ویرایش]

مجله پلی‌بوی طی سالهای فعالیت خود اقدام به چاپ کتابهایی کرده‌است که آنان را می‌توان به سه دسته تحقیقاتی، مناسبتی و مصاحبه‌ای اشاره کرد.

کتابهای تحقیقاتی
  • Nick Stone, editor. The Bedside Playboy. Chicago: Playboy Press, ۱۹۶۳.
کتابهای مناسبتی
  • Jacob Dodd, editor. The Playboy Book: Forty Years. Santa Monica, California: General Publishing Group, ۱۹۹۴، ISBN ۱-۸۸۱۶۴۹-۰۳-۲
  • Playboy: ۵۰ Years, The Photographs. San Francisco: Chronicle Books, ۲۰۰۳, ISBN ۰-۸۱۱۸-۳۹۷۸-۸
  • Nick Stone, editor; Michelle Urry, cartoon editor. Playboy: ۵۰ Years, The Cartoons. San Francisco: Chronicle Books, ۲۰۰۴. ISBN ۰-۸۱۱۸-۳۹۷۶-۱
  • Gretchen Edgren, editor. The Playboy Book: Fifty Years. Taschen, ۱۹۹۵. ISBN ۳-۸۲۲۸-۳۹۷۶-۰
کتابهای مصاحبه‌ای
  • G. Barry Golson, editor. The Playboy Interview. New York: Playboy Press, ۱۹۸۱. ISBN ۰-۸۷۲۲۳-۶۶۸-۴ (hardcover), ISBN ۰-۸۷۲۲۳-۶۴۴-۷ (softcover)
  • G. Barry Golson, editor. The Playboy Interview Volume II. New York: Wideview/Perigee, ۱۹۸۳. ISBN ۰-۳۹۹-۵۰۷۶۸-X (hardcover), ISBN ۰-۳۹۹-۵۰۷۶۹-۸ (softcover)
  • David Sheff, interviewer; G. Barry Golson, editor. The Playboy Interviews with جان لنون and یوکو اونو. New York: Playboy Press, ۱۹۸۱، ISBN ۰-۸۷۲۲۳-۷۰۵-۲; ۲۰۰۰ edition, ISBN ۰-۳۱۲-۲۵۴۶۴-۴
  • Stephen Randall, editor. «The Playboy Interview Book: They Played the Game». New York: M Press, ۲۰۰۶، ISBN 1-59582-046-9

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

یادکرد[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ پلی‌بوی موجود است.