پلی‌بوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به: ناوبری, جستجو
پلی‌بوی (Playboy)

جلد نسخهٔ ژوئیه ۱۹۹۸
سردبیر هیو هیفنر
موضوعات مجلهٔ بزرگسالان
بسامد انتشار ماهیانه
تیراژ ۵ میلیون

ناشر

کمپانی پلی‌بوی انترپرایز
سال تأسیس ۱۹۵۳
شمارهٔ نخست دسامبر ۱۹۵۳
کشور ایالات متحده آمریکا
زبان انگلیسی و بسیاری دیگر
وب‌گاه www.playboy.com
شاپا ۰۰۳۲-۱۴۷۸


پلی‌بوی (در انگلیسی: Playboy) نام مجله بزرگسالان معروف آمریکایی و تجارتی پر سود است. مجلهٔ پلی‌بوی که بصورت ماهیانه در دهها کشور جهان و به زبانهای مختلف منتشر می‌شود، شامل مقالات سیاسی، اجتماعی و ورزشی، مصاحبه با شخصیتهای مهم جامعه، مقالات مرتبط با مُد و همچنین عکسهای مدلهای عریان و مقالاتی در مورد مسائل جنسی و سکس است که از سال ۱۹۵۳ میلادی (۱۳۳۲ شمسی) توسط هیو هیفنر و همکاران در آمریکا برای اولین بار انتشار یافت و تاکنون ادامه دارد. کمپانی پلی‌ بوی که بعدها زیر چتر کمپانی پلی‌بوی انترپرایز با گسترش حیطه خود از مجله به تمامی فرمهای و رسانه از جمله شبکه رادیویی، شبکه تلویزیونی و شبکه اینترنت نفوذ گسترده‌ای یافت و به یک امپراتوری رسانه‌ای در زمینه مربوط به سکس و مسایل جنسی تبدیل شد.

مجلهٔ پلی‌بوی همچنین در هر شماره خود داستان‌های کوتاهی از نویسندگان برجسته جهان از جمله آرتور چارلز کلارک، یان فلمینگ، ولادیمیر ناباکوف و مارگارت اتوود را منتشر می‌کند. این مجله که در جامعه آمریکا به مجله مردان معروف است، به گرفتن مواضع لیبرال در مسائل مهم سیاسی مشهوریت دارد. همچنین عکسهای دختران برهنه که به همراه مقالات مختلف در مجلهٔ پلی‌بوی به چاپ می‌رسد را می‌توان در رده عکسهای سافت جای داد که برخلاف عکسهای هارد شامل عکسهایی که دارای تماس و آمیزش جنسی نمی‌باشد و تنها شامل عکس اندام برهنه دختران مدل خود می‌شود.

کمپانی پلی‌بوی انترپرایز که ناشر مجلهٔ پلی‌بوی است، در مجله از استفاده از تصاویری که حاوی نزدیکی جنسی باشد، خودداری می‌کند و تنها به نشان‌دادان تصاویر برهنه دختران بالای سن قانونی اکتفا می‌کند. با این وجود در دیگر رسانه‌های خود از جمله در تلویزیون پلی‌بوی، به تولید فیلم‌هایی ویژه بزرگسالان می‌پردازد که نزدیکی جنسی را نیز نشان می‌دهند.


فهرست مندرجات

[ویرایش] تاریخچه

[ویرایش] تیراژ

پَم راولینگز بر روی جلد مجلهٔ پلی‌بوی - نوامبر ۱۹۷۲

مجلهٔ پلی‌بوی در سراسر دنیا شهرت جهانی و علاقه‌مندان فراوانی دارد. پر فروش ترین نسخه این مجله، مربوط به شماره نوامبر ۱۹۷۲ است که تعداد تیراژ شمارگانش به ۷٬۱۶۱٬۵۶۱ نسخه رسید. مدل روی جلد این شماره، پَم راولینگز نام داشت.

بر اساس آمار اعلام شده یک چهارم تمام دانشجویان آمریکایی در تمام مراحل تحصیلی، هر ماهه پلی‌بوی را خریداری می‌کنند. این مجله، پرفروش ترین مجله مربوط به مردان و مسائل جنسی در سراسر دنیا است که از نظر تعداد شمارگان بالاترین تیراژ در سطح جهان را در اختیار دارد. امروزه تیراژ مجلهٔ پلی‌بوی به بیش از سه میلیون کپی، تنها در نسخه انگلیسی آن می‌رسد.

[ویرایش] جلوگیری از فروش مجلات پلی‌بوی

مجلهٔ پلی‌بوی در بسیاری از کشورهای جهان هرگز چاپ یا پخش نشده‌است و چاپ آن در بسیاری از جاها همواره با هیاهو و اعتراضاتی همراه بوده‌است. برای نمونه در بسیاری از بخشهای آسیا شامل هندوستان، جمهوری خلق چین، میانمار، مالزی، تایلند، سنگاپور و برونئی، مجلهٔ پلی‌بوی حق انتشار و پخش ندارد و داشتن و یا خرید و فروش آن جرم محسوب می‌شود.

تقریباً در همهٔ کشورهای اسلامی نیز خرید، فروش، انتشار و پخش این مجلات جرم محسوب می‌شود اما سالها در کشور ترکیه چاپ و منتشر می‌شد. تلاشهایی هم در سال ۲۰۰۶ برای چاپ مجلهٔ پلی‌بوی در کشور اندونزی انجام شد که بعد از هیاهو و تظاهرات گسترده و تهدیدهای پیاپی، کمپانی پلی‌بوی از ادامه چاپ به زبان اندونزیایی منصرف شد. گفتنی است که تنها شماره چاپ شده این مجله به زبان اندونزیایی در روز نخست چاپ تماماً به فروش رفت.

در ایالات متحده آمریکا نیز چاپ مجلهٔ پلی‌بوی همواره با اعتراضاتی از جانب گروه‌های متفاوت، مثلاً مذهبی مسیحی همراه بوده‌است. در سال ۱۹۸۶ مغازه‌های زنجیره‌ای (۷-یازده) از فروش این مجله خودداری کردند ولی نهایتا در اواخر سال ۲۰۰۳ به این سیاست خود پایان دادند. در کتاب فروشی‌های ایالات متحده آمریکا و در بسیاری از کشورهای دیگر، مجلهٔ پلی‌بوی در طبقات فوقانی قسمت مجلات فروشی قرار می‌گیرد که همراه با یک پوشش پلاستیکی است و هدف از این‌کار جلوگیری از قرار گرفتن آسان مجله در اختیار کودکان و نوجوانان است. در ایالات متحده و بسیاری از کشورهای پیشرفته جهان، حداقل سن برای خرید مجلهٔ پلی‌بوی سن قانونی است که از هیجده سال تا بیست و یک سال را شامل می‌شود.

[ویرایش] عکاسان

بسیاری از عکاسان برجستهٔ بین‌المللی عکسهایی از مدلهای عریان مجلهٔ پلی‌بوی گرفته‌اند که از آن‌جمله می‌توان به ریچارد فیجلی، آرنی فریتگ، ران هریس، دیوید مسی، راس مایر، سوز رندال، هرب ریتز، استفان وایدا و بانی یگر اشاره کرد.

[ویرایش] پرداخت مالی به مدل‌ها

از میان هزاران دختری که هر ماهه برای عریان شدن در مجلهٔ پلی‌بوی گزینش می‌شوند، تنها یک دختر به عنوان «هم‌بازی» یا پِلی‌میت (Playmate) آن ماه مجله انتخاب می‌شود. هم‌بازی ماه (در صورت معروف نبودن) با قرار گرفتن در مجلهٔ پلی‌بوی یکباره به معروفیت می‌رسد و یک شبه راه صدساله را طی می‌کند. در کنار این مجلهٔ پلی‌بوی به پلی‌میت برگزیده ماه و پلی‌میت برگزیده سال که تنها یک دختر از میان دوازده دختر ماه است، جوایز ارزنده‌ای را اعطا می‌کند.

پلی‌میت ماه
سال مبلغ پرداختی
۱۹۶۰ – ۱۹۵۹ ۵۰۰ دلار
۱۹۶۵ – ۱۹۶۱ ۱۰۰۰ دلار
۱۹۶۷ – ۱۹۶۶ ۲۵۰۰ دلار
۱۹۶۹ – ۱۹۶۸ ۳۰۰۰ دلار
۱۹۷۷ – ۱۹۷۰ ۵۰۰۰ دلار
۱۹۸۳ – ۱۹۷۸ ۱۰٬۰۰۰ دلار
۱۹۸۹ – ۱۹۸۴ ۱۵٬۰۰۰ دلار
۱۹۹۹ – ۱۹۹۰ ۲۰٬۰۰۰ دلار
تاکنون - ۲۰۰۰ ۶۵٬۰۰۰ دلار
پلی‌میت سال
سال مبلغ پرداختی
۱۹۶۳ – ۱۹۶۰ ۵۰۰ دلار بعلاوه ۲۵۰ دلار هدایا و بونس
تاکنون – ۱۹۸۲ ۱۴۰٬۰۰۰ دلار بعلاوه یک موتورسیکلت و یک خودرو

گفتنی است که در دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ تمام پلی‌میت‌های سال یک خودروی صورتی دریافت می‌کردند. این مدلها بعدها به «دختران صورتی» معروف شدند.

[ویرایش] اشخاص مشهور؛ برهنه در پلی‌بوی

شمار زیادی از افراد مشهور از جمله بسیاری از هنرپیشگان مطرح سینما، خوانندگان پرآوازه، ورزشکاران نامدار، از دارندگان مدال طلای المپیک تا بازیگران محبوب تلویزیون، مدلهای مشهور مد و لباس و حتی درجه داران و افسران ارتش و پلیس آمریکا از آغاز انتشار مجلهٔ پلی‌بوی تاکنون مدلهای برهنه و روی جلد مجلهٔ پلی‌بوی شدند. فهرست زیر تنها دربرگیرنده برخی از مشهورترین آنان در چاپ آمریکایی مجلهٔ پلی‌بوی است.

مرلین مونرو بر روی جلد اولین شماره مجله پلی‌بوی - دسامبر ۱۹۵۳
مدونا بر روی جلد مجله پلی‌بوی - سپتامبر ۱۹۸۵
آنا نیکول اسمیت بر روی جلد مجله پلی‌بوی - ژوئن ۱۹۹۳
ایمی آکاف عضو تیم ملی پرش ارتفاع آمریکا در مسابقات المپیک، در مجله پلی‌بوی - سپتامبر ۲۰۰۴
فیلم
موسیقی
ورزشکاران
تلویزیون
دیگر شخصیتهای مشهور



[ویرایش] ادیت عکسها و تصاویر

[ویرایش] چاپ‌های بین‌المللی

کشورهایی که به رنگ سرخابی کشیده شده‌اند، مجله پلی‌بوی را به زبان محلی به همراه عکسهایی از مدلهای مربوط به آن کشور خاص را هم‌اکنون منتشر می‌کنند و کشورهایی که به رنگ صورتی کشیده شده‌اند، کشورهایی هستند که به دلایلی مجله پلی‌بوی در آن کشورها دیگر منتشر نمی‌شود.
روی جلد چاپ ژاپنی مجله پلی‌بوی - می‌۲۰۰۷
روی جلد چاپ فرانسوی مجله پلی‌بوی - می ۲۰۰۷

پلی‌بوی در بسیاری از کشورهای جهان به زبان و با مقالاتی مربوط به آن کشور خاص منتشر می‌شود. در چاپهای بین‌المللی مجلهٔ پلی‌بوی همواره سعی می‌شود تا از دختران بومی هر کشور استفاده شود. علاوه بر این، میان نسخه‌های چاپ شده در کشورهای گوناگون تفاوتهای دیگری نیز دیده می‌شود؛ به طور مثال در ژاپن عکس بالاتنهٔ کاملاً برهنهٔ زنان را نمی‌توان بر جلد این مجله چاپ کرد ولی در کشور فرانسه این امر هیچ مانعی ندارد.

[ویرایش] پیشنهاد خرید

در پی بحران مالی جهانی، موسسه پلی‌بوی اعلام کرد در سه ماه پایانی سال ۲۰۰۸ میلادی به میزان ۱۴۵٫۷ میلیون دلار ضرر کرده‌است. این موسسه برای فروش یکجای خود اعلام آمادگی کرد.[۱]

[ویرایش] کتابها

مجله پلی‌بوی طی سالهای فعالیت خود اقدام به چاپ کتابهایی کرده‌است که آنان را می‌توان به سه دسته تحقیقاتی، مناسبتی و مصاحبه‌ای اشاره کرد.

کتابهای تحقیقاتی
  • Nick Stone, editor. The Bedside Playboy. Chicago: Playboy Press, ۱۹۶۳.
کتابهای مناسبتی
  • Jacob Dodd, editor. The Playboy Book: Forty Years. Santa Monica, California: General Publishing Group, ۱۹۹۴, ISBN ۱-۸۸۱۶۴۹-۰۳-۲
  • Playboy: ۵۰ Years, The Photographs. San Francisco: Chronicle Books, ۲۰۰۳, ISBN ۰-۸۱۱۸-۳۹۷۸-۸
  • Nick Stone, editor; Michelle Urry, cartoon editor. Playboy: ۵۰ Years, The Cartoons. San Francisco: Chronicle Books, ۲۰۰۴. ISBN ۰-۸۱۱۸-۳۹۷۶-۱
  • Gretchen Edgren, editor. The Playboy Book: Fifty Years. Taschen, ۱۹۹۵. ISBN ۳-۸۲۲۸-۳۹۷۶-۰
کتابهای مصاحبه‌ای
  • G. Barry Golson, editor. The Playboy Interview. New York: Playboy Press, ۱۹۸۱. ISBN ۰-۸۷۲۲۳-۶۶۸-۴ (hardcover), ISBN ۰-۸۷۲۲۳-۶۴۴-۷ (softcover)
  • G. Barry Golson, editor. The Playboy Interview Volume II. New York: Wideview/Perigee, ۱۹۸۳. ISBN ۰-۳۹۹-۵۰۷۶۸-X (hardcover), ISBN ۰-۳۹۹-۵۰۷۶۹-۸ (softcover)
  • David Sheff, interviewer; G. Barry Golson, editor. The Playboy Interviews with John Lennon and Yoko Ono. New York: Playboy Press, ۱۹۸۱, ISBN ۰-۸۷۲۲۳-۷۰۵-۲; ۲۰۰۰ edition, ISBN ۰-۳۱۲-۲۵۴۶۴-۴
  • Stephen Randall, editor. «The Playboy Interview Book: They Played the Game». New York: M Press, ۲۰۰۶, ISBN ۱-۵۹۵۸۲-۰۴۶-۹

[ویرایش] جُستارهای وابسته

[ویرایش] منابع

  • ویکی پدیای انگلیسی
  • وب‌گاه رسمی مجله پلی‌بوی

[ویرایش] پیوند به بیرون

[ویرایش] یادکرد

  1. پلی‌بوی پیشنهاد خرید «قبول می‌کند» (بی‌بی‌سی فارسی)