اندوکاردیت
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| اندوکاردیت | |
|---|---|
 باسیل بارتونللا هنسلا در دریچه قلب. در تصویر٬ باسیل بصورت گرانولهای سیاه دیده میشوند. |
|
| آیسیدی-۱۰ | I33 |
| آیسیدی-۹ | 421 |
| دادگان بیماریها | 4224 |
| مدلاین پلاس | 001098 |
| ایمدیسین | emerg/164 med/671 ped/2511 |
| سمپ | D004696 |
آندوکاردیت (به انگلیسی: Endocarditis) یا التهاب درونشامه قلب به معنی استقرار و تکثیر عامل عفونی در سطح داخلی قلب (آندوکارد ) و دریچهها میباشد. اندوکاردیت باکتریایی بیماری خطرناک و گاه کشندهای است .
علایم بیماری [ویرایش]
خستگی و ضعف، تب، لرز و تعریق زیاد خصوصاً در شب، کاهش وزن، وجود صدای غیر طبیعی در قلب، تنگی نفس، تند یا نامنظم شدن ضربان قلب است. بیمارانی که بیماری دریچهای قلب یا دریچه مصنوعی و یا بیماری مادرزادی قلب دارند در صورت وجود باکتری در خون (باکتریمی) در معرض ابتلا به آندوکاردیت هستند. لذا باید آنتی بیوتیک پیشگیری کننده ( پروفیلاکتیک ) دریافت کنند، به خصوص هنگام بیماری و دندانپزشکی . به ندرت افراد با قلب طبیعی نیز دچار اندوکاردیت میشوند . قارچها نیز می توانند عامل اندوکاردیت باشند. درمان آندوکاردیت عفونی آنتی بیوتیک طولانی مدت و اغلب وریدی است.
جستارهای وابسته [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- سیسیل مبانی طب داخلی. تهران ۲۰۰۴
