یادگار دوست

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

یادگار دوست نام آلبومی است با صدای شهرام ناظری و آهنگسازی کامبیز روشن روان که در سال ۱۳۶۳ و به مناسبت هشتصدمین سالگرد تولد «مولانا جلال الدین محمد بلخی» توسط انتشارات «خوش نوا» منتشر شد.

دکلمهٔ اشعار در این آلبوم بر عهدهٔ عبدالله آقازاده و اجرای آن تلفیقی از سازهای ایرانی و سازهای ارکستر سمفونیک است، دکلمه‌های این آلبوم، حال و هوای برنامهٔ گل‌ها را یادآوری می‌کند. تمامی اشعار این مجموعه از مولانا می‌باشد. می‌توان گفت که یادگار دوست جزو موفق ترین آثار در کارنامه «کامبیز روشن روان» آهنگساز این اثر است. استفاده از نوازندگانی چیره دست در این موفقیت سهمی بسزا داشته‌است. این آلبوم در دستگاه ماهور و با نوازندگی هنرمندانی چون حمید متبسم، محمدعلی کیانی‌نژاد، مجتبی میرزاده اجرا گشته‌است.

هر یک از نوازندگان در مقاطعی به عنوان تک نواز عمل می‌کنند. «حمید متبسم» در تصنیف‌های درآمد داد، خاوران. محمد علی کیانی‌نژاد در آواز راک عبدالله، راک کشمیر و مجتبی میرزاده در تصنیف راک کشمیر. ازجمله نقاط برجسته این اثر تصنیف غم عشق است که با شعری از «مولانا» اجرا می‌شود.

توضیح اثر[ویرایش]

قطعات[ویرایش]

  1. درآمد ماهور، گوشه داد، سوز و گداز
  1. تصنیف‌های درآمد، داد، خاوران

هنرمندان[ویرایش]

  • آواز: شهرام ناظری
  • آهنگ و تنظیم برای ارکستر: کامبیز روشن روان
  • اجرا: ارکستر سمفونیک

شعر[ویرایش]

:یکی از اشعار این اثر عبارت است از:

اندر دل بی وفا غم و ماتم بادآنرا که وفا نیست ز عالم کم باد
دیدی که مرا هیچ کسی یاد نکردجز غم که هزار آفرین بر غم باد
در عشق توام نصیحت و پند چه سودزهراب چشیده‌ام مرا قند چه سود
گویند مرا که بند بر پاش نهیددیوانه دل است پای بر بند چه سود
من ذره و خورشید لقایی تو مرابیمار غمم، عین دوایی تو مرا
بی بال و پرم در پی تو می‌پَرممن کَه شده‌ام چو کهربایی تو مرا

جستارهای وابسته[ویرایش]

منبع[ویرایش]