گزارش رضایت جهانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
Map showing happiness of countries by their score according to the 2018 World Happiness Report.

گزارش رضایت جهانی (همچنین: گزارش جهانی سعادت یا گزارش جهانی رضایت) از انتشارات سالانه «شبکه راهکارهای توسعه پایدار» سازمان ملل است. این گزارش شامل مقالات و رتبه‌بندی خوشبختی کشورها بر اساس بر اساس رتبه‌بندی آرای پاسخگویان از زندگی خود است،[۱] که این گزارش همچنین با عوامل مختلف زندگی مرتبط است.[۲]

با ارائه گزارش جهانی رضایت در مارس ۲۰۱۹، فنلاند دو بار پیاپی در صدر راضی‌ترین کشورهای جهان قرار گرفت.[۳][۴][۵]

تولید[ویرایش]

گزارش جهانی رضایت توسط جان اف هلیول، ریچارد لیارد و جفری ساکس ویرایش شده‌است. نسخه ۲۰۱۷ سه ویرایشگر وابسته به آن اضافه کرد: جان-امانوئل دنوی،[۶] هایفانگ هوانگ،[۷] و شون وانگ.[۸] نویسندگان فصل‌ها عبارتند از: ریچارد وسترلین، ادوارد اف داینر، مارتین دوراند،[۹] نیکول فورتین،[۱۰] جان هال،[۱۱] والری مولر،[۱۲] و بسیاری دیگر.

تاریخچه[ویرایش]

در ژوئیه ۲۰۱۱، مجمع عمومی سازمان ملل قطعنامه ۶۵/۳۰۹ با عنوان "رضایت: به سوی تعریف جامعی از توسعه"[۱۳] را تعریف کرد که در آن از کشورهای عضو دعوت کرده‌است تا رضایت مردم خود را بسنجند و از داده‌ها برای راهنمایی سیاست عمومی استفاده کنند. در ۲ آوریل ۲۰۱۲، این مسئله، موضوع نخستین نشست سطح عالی سازمان ملل به نام «بهزیستی و رضایت: تعریف یک پارادایم اقتصادی جدید» بود[۱۴] که به ریاست بان کی مون دبیرکل سازمان ملل و جیگمی تینلی نخست‌وزیر بوتان، کشوری که به جای تولید ناخالص داخلی ، رضایت ناخالص ملی را به عنوان شاخص اصلی توسعه خود به کار گرفته‌است، برپا شد.[۱۵]

اولین گزارش رضایت جهانی در ۱ آوریل ۲۰۱۲ به عنوان متن اساسی برای نشست سطح عالی سازمان ملل منتشر شد : بهزیستی و رضایت: تعریف یک الگوی اقتصادی جدید،[۱۶] که توجه بین‌المللی را به خود جلب کرد.[۱۷] این گزارش وضعیت رضایت در جهان، دلایل خوشبختی و بدبختی و پیامدهای سیاسی برجسته شده توسط مطالعات موردی بیان شده‌است. در سال ۲۰۱۳، دومین گزارش رضایت جهانی منتشر شد، و از آن زمان به بعد سالانه به استثناء سال ۲۰۱۴ منتشر می‌شود.[۱۸] این گزارش در ابتدا از داده‌های نظرسنجی جهانی Gallup استفاده می‌کرد. هر گزارش سالانه از طریق سایت گزارش رضایت جهانی (World Happiness Report) در دسترس عموم قرار می‌گیرد.[۱۹]

منابع[ویرایش]

  1. Respondents are asked to think of a ladder, with the best possible life for them being a 10, and the worst possible life being a 0. They are then asked to rate their own current lives on that 0 to 10 scale. The rankings are from nationally representative samples. http://worldhappiness.report/faq/
  2. "World Happiness Report homepage".
  3. Astor, Maggie (March 14, 2018). "Want to Be Happy? Try Moving to Finland". The New York Times. Retrieved March 14, 2018.
  4. Pullella, Philip (March 14, 2018). "Finland Is World's Happiest Country, U.S. Discontent Grows: U.N. Report". U.S. News & World Report. Retrieved March 14, 2018.
  5. "World's happiest countries 2019: Finland comes top ahead of Nordic neighbours". 20 March 2019. Retrieved 6 April 2019.
  6. "Jan-Emmanuel De Neve, Associate Professor of Economics and Strategy". University of Oxford, SAID Business School.
  7. "People Collection - Haifang Huang, Ph.D." University of Alberta.
  8. "Shun Wang, Assistant Professor at the School of Public Policy and Management, Korea Development Institute". VOX CEPR Policy Portal voxeu.org/.
  9. "Martine Durand" (PDF). OECD.org.
  10. "Nicole Fortin Professor CIFAR, SIIWB program, Senior FellowIZA, Research Fellow". University of British Columbia School of Economics economics.ubc.ca.
  11. "Jon Hall Head of Unit". UNITED NATIONS DEVELOPMENT PROGRAMME Human Development Programme.
  12. "Valerie Møller". The Pursuit of Human Well-being miqols.org.
  13. "Happiness: towards a holistic approach to development: resolution / adopted by the General Assembly". UN DAG Repository. Archived from the original on 23 اكتبر 2018. Check date values in: |archive-date= (help)
  14. "Defining a New Economic Paradigm: The Report of the High-Level Meeting on Wellbeing and Happiness". UN Sustainable Development Knowledge Platform.
  15. "GNH Survey 2010" (PDF). The Centre for Bhutan Studies. Retrieved 17 October 2013.
  16. "Defining a New Economic Paradigm: The Report of the High-Level Meeting on Wellbeing and Happiness". Sustainable Development Knowledge Platform.
  17. Helliwell, John; Layard, Richard; Sachs, Jeffrey (April 2, 2012). "World Happiness Report" (PDF). Columbia University Earth Institute. Retrieved 2014-06-29.
  18. Kyu Lee (2013-09-09). "Sustainable Development Solutions Network | World Happiness Report 2013". unsdsn.org. Archived from the original on 27 November 2015. Retrieved 2014-04-25.
  19. "World Happiness Report".

پیوند به بیرون[ویرایش]