کمپین من عذر می‌خواهم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

کمپین من عذر می‌خواهم (به ترکی Özür Diliyoruz به انگلیسی I Apologize)، کمپینی است که در ۱۵ دسامبر ۲۰۰۸ میلادی، گروهی از استادان دانشگاه‌ها، روزنامه نگاران، و روشنفکران ترکیه، با ایجاد تارنمای اینترنتی[۱] و انتشار دادخواست مشترکی برای کشتارهای سال ۱۹۱۵، از ارمنیان عذرخواهی کردند.[۲] بانیان این اقدام، دانش پژوهان تُرک، احمد اینسل، باسکین اُران، چنگیز اختر، و روزنامه نگار تُرک، علی بایرا ماُغلو بودند.[۳] در ۲۴ ساعت اول این کمپین ۵۰۰۰ نفر امضاء کردند و تا ژانویه ۲۰۰۹ میلادی به ۳۲۰۰۰ نفر رسید[۴][۵] که باعث خشم مقامات بلند پایه ترکیه شد.[۶][۷]

کمپین[ویرایش]

نویسندگان این دادخواست اینترنتی از دولت ترکیه نمی‌خواهند از ارمنیان عذرخواهی کند، بلکه می‌خواهند مسئله انکار رنج ارمنیان در ترکیه عثمانی بررسی شود و فضایی ایجاد کنند تا این تحریم لغو و در جامعه ترکیه دربارهٔ این موضوع بحث شود. این دادخواست اینترنتی با عنوان «من عذر می‌خواهم» از ارمنیان به خاطر درد و رنجی که در ۱۹۱۵ میلادی. در ترکیه عثمانی کشیده‌اند، عذرخواهی می‌کند. متن دادخواست چنین است:

«وجدانم نمی‌گذارد فلاکت‌هایی را که ارمنیان عثمانی در ۱۹۱۵ میلادی شاهد آن بودند، نادیده بگیرم و بی تفاوتی‌هایی را که نسبت به آنان شده است، بپذیرم. من به نوبهٔ خود این بی عدالتی را محکوم می‌کنم و خود را شریک در غم و مصیبت برادران و خواهران ارمنی ام می‌دانم. از آن‌ها پوزش می‌خواهم.»

واکنش[ویرایش]

ملّی گراهای افراطی تُرک مانند «کمیتة طلعت پاشا ۴۴» نامه‌های تهدید آمیز بسیاری برای برخی روشنفکران و روزنامه نگاران تُرک فرستاد. خانم اجه تمل کوران، یکی از امضا کنندگان، اظهار کرد که بیش از ۲۰۰ ایمیل تهدید آمیز دریافت نموده است.[۸]

در واکنش به این نامه رجب طیب اردوغان، نخست وزیر ترکیه، اظهار داشت:

«عذرخواهی؟ برای چه باید عذرخواهی کنیم؟ کسانی که عذرخواهی می‌کنند لابد جنایتی مرتکب شده‌اند. دولت ترکیه این مشکل را ندارد. چیزی وجود ندارد که دولت یا حکومت ترکیه بخواهد به خاطر آن طلب بخشش کند»[۶][۹]

چنگیز اختر، از بانیان طرح این دادخواست، در مصاحبه‌های مختلف گفته است:

«تفکر و صحبت کردن دربارهٔ این مسئله که ارمنیان چرا و چگونه از سرزمینی که چهار هزار سال در آن سکونت داشتند ناپدید شدند مسئولیت تمام مردم ترکیه است»[۲]

دادگاه شیشلی دستور تعطیلی تارنمای «من عذر می‌خواهم» را صادر نمود و اظهار کرد که امضاء کنندگان باید بر طبق ماده ۳۰۱ (قانون کیفری ترکیه)، «خیانت و توهین به هویت ترکی و جمهوری ترکیه» بازداشت شوند.[۱۰]

بیانات روشنفکران ترکیه[ویرایش]

«فاطمه موگه گوچک» نویسندهٔ تُرک:

«می‌خواهم این را بدانید، خود را به خاطر صدمات و جراحاتی که در یک سده گذشته بر شما ارمنیان وارد آمده، مسؤول می‌دانم. نخست، به خاطر تبعید و اخراج ناحق شما از سرزمین‌های اجدادی و کشتار هم وطنانتان به دست دولتی که مسؤول حفظ جان شما بود. آینده ادغام جمهوری ترکیه در اروپای متحد تنها با پایان دادن به ملی‌گرایی تُرک و شناسایی متعاقب کشتارهای غیرقانونی ارمنیان در سال ۱۹۱۵ می‌تواند معنا و مفهوم داشته باشد.»[۱۱][۱۲]

«هدیه سَلما یلدا» متفکر و فعال فمینیسم ترکیه:

«مهم‌ترین مسئله این است که زنان و مردان تُرک و کُرد بدانند اجدادشان در سال‌های ۱۸۹۶٬۱۹۰۹، و ۱۹۱۵ میلادی. با ارمنیان چه کرده‌اند و پوزش بخواهند.»[۱۳][۱۴]

بانیان و امضاء کنندگان کمپین[ویرایش]

عدالت اوغلو، خلیل برکتای، مورات بلگه، یاووز بینگول، کمال چنگیز، اوفوک اوراس، انیس باتور و فیلیز کوچالی

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. تارنمای کمپین من عذر می‌خواهم
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ "Ozur Diliyoruz Front Page". Ozur DIliyoruz. Retrieved 15 May 2013. 
  3. "Aydınlardan kampanya: Ermenilerden Özür diliyorum". Radikal. 04/12/2008. Retrieved 15 May 2013
  4. "Türkei: Erdogan lehnt Entschuldigung bei Armeniern ab". Spiegel (in German). Retrieved 15 May 2013. 
  5. Shahnazarian, Nora (2009). "Breaking the Nation's Taboo". Eurasia Policy. Retrieved 15 May 2013. 
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ Tait, Robert (17 December 2008). "Turkish PM dismisses apology for alleged Armenian genocide". Guardian. Retrieved 15 May 2013. 
  7. Aydintasbas, Asli (12.26.08). "Should Turkey Apologize to the Armenians?". Forbes. Archived from the original on 26 May 2013. Retrieved 15 May 2013.  Check date values in: |date= (help)
  8. "Kampanyayı lince dönüştürdüler". Evrensel. 20 December 2008. Retrieved 16 May 2013. 
  9. Özyürek, Esra (5 January 2009). "A Turkish 'I apologize' campaign to Armenians". Los Angeles Times. Retrieved 15 May 2013. 
  10. ""Özür diliyorum" yine takip altında". Radikal (in Turkish). 3 March 2009. Retrieved 15 May 2013. 
  11. مصاحبه با فاطمه موگه گوچک پیرامون شالودۀ تاریخ ترکیه،فصلنامه فرهنگی پیمان - شماره ۳۵ - سال نهم - بهار ۱۳۸۵
  12. گزیده‌ای از نظرات محققان و نویسندگان ترک در خصوص نسل‌کشی ارامنه،فصلنامه فرهنگی پیمان - شماره ۳۵ - سال نهم - بهار ۱۳۸۵
  13. گزیده‌ای از نظرات محققان و نویسندگان ترک در خصوص نسل‌کشی ارامنه
  14. انکار بس است، پذیرش!،فصلنامه فرهنگی پیمان - شماره ۴۳ - سال یازدهم - بهار ۱۳۸۷
  • من عذر می‌خواهم، ترجمه و تنظیم: نارک هارطونیان، فصلنامه فرهنگی پیمان - شماره ۴۷ - سال سیزدهم - بهار ۱۳۸۸