کتاب المرشد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

المرشد او الفصول، کتابی از محمد زکریای رازی در زمینهٔ پزشکی است.

این کتاب که از معتبرترین کتاب‌های رازی به شمار می‌آید به الفصول فی‌الطب نیز معروف است و از جمله کتاب‌هایی است که در قدیم برای آموختن طب از آن بهره می‌بردند. بقراط در علم طب کتابی دارد که فصول بقراط نامیده می‌شود و پس از او توسط جالینوس و دیگر دانشمندان در تمدن اسلامی گسترش یافت. رازی نیز در کتاب المرشد، کتاب فصول بقراط را دنبال کرده‌است. رازی در ابتدای کتاب مرشد می‌گوید: «چون کتاب بقراط را از نظر نظم و تفصیل برای طالبین طب و معلمین مشکل دیدم، از این‌جهت بر آن شدم که این کتاب را تنظیم کنم که مدخل در صناعت طب شود و طریق آسانی برای شاگردان باشد»[۱] این کتاب مشتمل بر بیست و نه فصل می‌باشد و در باب اعضاء بدن، مزاج‌ها، خواب، احتیاج به غذا، بیماری‌ها و سبب آن‌ها، نبض و تنفس و تب‌ها است.

تصحیح و چاپ[ویرایش]

این کتاب در سال ۱۳۸۴ با ترجمه دکتر محمدابراهیم ذاکر و همت مرکز تحقیقات اخلاق و تاریخ پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران توسط انتشارات دانشگاه علوم پزشکی تهران چاپ و منتشر شده است.[۲]

پانویس[ویرایش]

  1. محمود نجم‌آبادی، صفحهٔ ۶۹
  2. «کتاب المرشد اوالفصول|پزشکی اسلامی - متون قدیمی تا قرن 14||خانه كتاب |ketab.ir». www.ketab.ir. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۱۲-۰۵.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • نجم‌آبادی، محمود (۱۳۵۵محمد زکریای رازی، تهران: انتشارات دانشگاه رازی