کارگزار-معامله‌گر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

کارگزار-معامله‌گر (انگلیسی: Broker-dealer‎) در خدمات مالی، به شخص حقیقی، شرکت، سازمان یا موسسه‌ای اطلاق می‌شود، که به حساب خود (با دارایی‌های خود) یا به نمایندگی از مشتریان خود، اقدام به معامله و تجارت اوراق بهادار می‌نماید. این کارگزاران هسته مرکزی فرایند معاملات اوراق بهادار و مشتقات بشمار می‌آیند. بسیاری از کارگزار-معامله‌گران، بنگاه‌های مستقلی می‌باشند، که در زمینه ارائه خدمات کارگزاری و به‌عنوان کارگزار بازار سهام فعالیت می‌کنند، همچنین بخش اعظم کارگزاران معامله‌گر، واحدهای تجاری یا شرکت‌های تابعه و زیرمجموعه بانک‌های تجاری، بانک‌های سرمایه‌گذاری یا شرکت‌های سرمایه‌گذاری می‌باشند.

منابع[ویرایش]