ژنرال نیروهای زمینی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ژنرال نیروهای زمینی
Army-USA-OF-11.svg
اونیفورم استخدامی ارتش طراحی از نشان درجه شانه پیشنهادی برای ژنرال ارتش زمینی.
کشور ایالات متحده آمریکا
شاخه خدمات ارتش ایالات متحده آمریکا
تلخیص شدهGAS
درجهدرجه شش-ستاره
درجه ناتوOF-11
Non-ناتو rankO-12
رتبه پایین‌تر بعدیژنرال نیروی زمینی (ایالات متحده)
درجه‌های معادلژنرال نیروی دریایی

ژنرال نیروهای زمینی ایالات متحده یا به‌طور رایج‌تر ژنرال نیروهای زمینی (به‌طور مخفف GAS) به عنوان بالاترین درجهٔ ممکن نظامی در نیروهای مسلح ایالات متحده است. این درجه به‌طور غیررسمی معادل «ژنرال شش‌ستاره» است و بالاترین درجهٔ عملیاتی ممکن نیروی زمینی ایالات متحده می‌باشد.[۱]

پیشینه و دریافت‌کنندگان[ویرایش]

این درجه برای اولین بار در ۳ مارس ۱۷۹۹ به وجود آمد و تا کنون تنها دو نفر آن را کسب کرده‌اند؛ یک بار توسط جان جی. پرشینگ در زمانی که افسر در حال خدمت نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا بود و بار دوم به صورت ترفیع درجهٔ پس از مرگ برای جورج واشینگتن نخستین رئیس‌جمهور آمریکا در ۱۷۷۶. درجهٔ «ژنرال نیروهای زمینی» بالاتر از «ژنرال نیروی زمینی»، «ژنرال نیروی هوایی» و «آدمیرال ناوگان» می‌باشد. ژنرال داگلاس مک‌آرتور هم در طول جنگ جهانی دوم و هم دوران پس از این جنگ، برای دریافت این درجه در نظر گرفته‌شده بود اما در نهایت چنین موضوعی به مرحلهٔ عمل و اجراشدن نرسید.[۲][۳] تا پایان جنگ جهانی اول، به استثنای جان جی. پرشینگ، بالاترین درجه عملیاتی در ارتش ایالات متحده، رنک سرلشکر (ایالات متحده) بود.[۴] پرشینگ سپس در تاریخ ۱۳ سپتامبر ۱۹۲۴ از ارتش ایالات متحده بازنشسته شد و رتبه و درجهٔ خود را در فهرست بازنشستگان ارتش ایالات متحده تا زمان مرگش به سال ۱۹۴۸ حفظ کرد.[۵]

پرونده[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Public Law 94-479 of 1976 to provide for the appointment of George Washington to the grade of General of the Armies of the United States
  2. Senate Joint Resolution 26 of January 21, 1955
  3. 84th Congress 1st session, S.J.Res.26
  4. Only Major Generals Now; March, Liggett and Bullard Lose War Rank The New York Times, June 30, 1920
  5. "How many U.S. Army five-star generals have there been and who were they?". United States Army Center of Military History.

پیوند به بیرون[ویرایش]