ژئوتکنیک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ژئوتکنیک (به انگلیسی: Geotechnics) استفاده از روش‌های علمی و اصول مهندسی، برای کسب، تفسیر و استفاده از دانش مواد پوسته زمین و مواد معدنی می‌باشد، که با هدف حل چالش‌های مهندسی، بکار می‌رود. دانش ژئوتکنیک به اطلاعات تکنیکی مربوط به زمین می‌پردازد و از شاخه‌های زیرمجموعه مهندسی عمران بشمار می‌آید، که اطلاعات تولید شده حاصل از این علم، در برنامه‌ریزی، اکتشاف، طراحی، ساخت و بهره‌برداری از سازه‌های مهندسی و اجرای پروژه‌های عمرانی و معدنی به‌کار رفته و ایمنی و کارایی مؤثر آن‌ها را تضمین می‌کند. این اطلاعات دامنهٔ گسترده‌ای از داده‌ها را در زمینه‌های مکانیک خاک، مکانیک سنگ، منابع آب، لرزه‌خیزی و زمین‌شناسی مهندسی و زیست‌محیطی شامل می‌شود. داده‌های ژئوتکنیکی اغلب از طریق اکتشافات سطحی و زیرسطحی زمین، تولید می‌شوند.

انجمن ژئوتکنیک ایران[ویرایش]

انجمن مکانیک خاک و مهندسی پی (ژئوتکنیک) ایران، از سال ۱۳۵۰ کار خود را آغاز نموده‌است. این انجمن با هدف شناساندن جایگاه حرفهٔ ژئوتکنیک و کارشناسان آن و نیز ایجاد همکاری و هماهنگی، در زمینه‌های علمی، کاربردی و پژوهشی تشکیل شده و به فعالیت خود ادامه می‌دهد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پایگاه داده‌های ملی علوم زمین کشور