چروده

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مختصات: ۳۷°۳۲′۵۹″ شمالی ۴۸°۵۱′۲۱″ شرقی / ۳۷٫۵۴۹۷۲°شمالی ۴۸٫۸۵۵۸۳°شرقی / 37.54972; 48.85583[۱]

چروده
اطلاعات کلی
کشور ایران
استانگیلان
شهرستانرضوان‌شهر
بخشبخش پره‌سر
دهستانییلاقی ارده
مردم
جمعیت۲۳۹ نفر (سرشماری ۹۵)
کد آماری۰۱۱۵۴۴

چروده، روستایی از توابع بخش پره‌سر شهرستان رضوان‌شهر در استان گیلان ایران است

زبان اصلی مردم این روستا تالشی میباشد.

جمعیت[ویرایش]

این روستا در دهستان ییلاقی ارده قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن 226 نفر (51خانوار) بوده‌است. در سال ۱۳۹۸ با شروع موج جدیدی از مهاجرت های خارج استانی به این منطقه، افزایش جمعیت شکل فزاینده ای به خود گرفت. در صدر این استان ها، اصفهان و آذربایجان شرقی قرار داشت که با هجوم به چروده و خریدن زمین ها و اراضی، جمعیت این منطقه را در روز های تعطیل به ۵۶۰۰۰۰ نفر میرساند

زبان[ویرایش]

زبان رایج در این روستا، تالشی با لهجه «خلیک اَخرشی» ست. این لهجه که حاصل آمیختگی لهجه های اسالمی و بازاری است، به عنوان یکی از مهمترین ویژگی های متمایز این منطقه یاد شده. بدلیل هجوم گسترده اقوام ترک زبان طی قرون مختلف به این منطقه، بخصوص هنگام چادرزنی ارتش پیاده نظام سلطان محمود غزنوی در این منطقه و تجاوز به زنان و پیرمردان چروده، لهجه ی خاص و مرموزی از زبان ترکی بین مردم رایج هست. مردم چروده این زبان را به عنوان زبان دوم به همراه دارند، و آن را برای برقراری ارتباط گسترده تر با سایر هموطنان مفید میدانند. هرچند که طی بررسی هایی که خبرگزاری شبکه باران انجام داد، هیچ یک از ترک زبان ها متوجه ترکی رایج در میان مردم چروده نشدند، و دائم تقاضا می‌کردند که مردم چروده بجای ترکی، از فارسی برای ارتباط با ایشان استفاده کنند. هرچند متاسفانه گوش انها بدهکار نیست

مذهب[ویرایش]

مذهب رایج در چروده تسنن هست که اغلب شافعی هستند. تشیع هم در این منطقه رایج هست بطوری که اغلب مادران چادر به سر این مردم شیعه مذهب هستند و بدون استثنا به زبان ترکی حرف میزنند. همچنین آیین های شرقی مانند بوداییسم و آیین سیک به عنوان مذهب تکمیلی نزد افراد این منطقه به وفور یافت میشود. گفته میشود تا سال ۱۴۰۰ ، تقریبا نیمی از مردم این منطقه به تشیع روی خواهند آورد و کارشناسان بی بی سی درمورد احتمال وقوع جنگ بین شیعه و سنی در این منطقه و فرصت یافتن یهودیان اصفهانی برای حکمرانی هشدار اکید داده اند.

تاریخچه[ویرایش]

قدیمی ترین شواهد مربوط به تمدن در این منطقه به سال ۱۳۶۲ هجری شمسی برمیگردد و پیش ازآن تقریبا هیچ نشانه ای از مدنیت وجود خارجی نداشت. اگرچه پوشاندن بدن امری غریب نبود، اما بجز پستان ها و مقعد که با برگ مو پوشانده میشد، سایر جاها صرفا با مالیدن آرد گندم کمی سفید میگردید. البته مالش آرد دربرابر بارش باران که تقریبا یک روز درمیان در تمام طول سال در چروده رخ میدهد، مقاومت کمی داشت و بسرعت تبدیل به خمیر میشد. این تکنیک از ۵۶۰۰ سال قبل تا چند دهه گذشته بدون کوچیکترین تغییری اجرا میشد. بدلیل سفید جلوه دادن بدن توسط ارد، سبب آزار رسانی پسربچه ها به دختران بالغ میشد

با توجه به عدم شواهد مبنی بر وجود پوشش بر بدن و عدم یافتن دانه های کپک زده آرد در حفاری ها، نمیتوان گفت فراتر از ۵۶۰۰ سال قبل، سبک پوشش این مردم، و حتی وجود این مردم و سکونتشان چگونه بوده. پرفسور آمدرضا نظریان در این خصوص می‌گوید:«خاطرمان باشد انسان ها از چندده هزار سال پیش نوعی پوشش برای خود داشتند، خصوصا در مناطقی بارانی چون چروده. با این حال نمیتوان گفت که مردم چروده در چه حد ملاحظه میکردند و دنبال پوشش بودند؛ خصوصا با توجه به پوشش آنها از ۵۶۰۰ سال پیش که یک ریال نمی ارزید و بخورد توی سرشان. بنابراین اظهار نظر درمورد وجود این مردم، یا نوع پوشش قبل این تاریخ، خارج از توان ماست»

منابع[ویرایش]

  • «نتایج سرشماری ایران در سال ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ آبان ۱۳۹۲.