پیمانهای اسلو
 نخستوزیر اسرائیل اسحاق رابین (چپ)، رئیسجمهور آمریکا بیل کلینتون (وسط) و رهبر سیاسی فلسطین یاسر عرفات (راست) در کاخ سفید در ۱۹۹۳ | |
| گونه | مذاکرات دوجانبه |
|---|---|
| مفاد | فرایند صلح اسرائیل و فلسطین |
| تاریخ امضا | ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۳ (اعلامیه اصول) |
| مکان امضا |  واشینگتن، دی.سی. (پیمان نخست) طابا (دومین پیمان) |
| واسطهها |  نروژ |
| گروهها |  اسرائیل ساف |
| زبان | |
| فرایند صلح اسرائیل و فلسطین |
|---|
 |
پیمانهای اسلو به دو موافقتنامه میان حکومت اسرائیل و سازمان آزادیبخش فلسطین (ساف) گفته میشود که آغازگر فرایند صلح اسرائیل و فلسطین شده و موجبات تأسیس حکومت خودگردان فلسطین را فراهم آورد.
پیمان اسلو ۱ در سال ۱۹۹۳ و پیمان اسلو ۲ در سال ۱۹۹۵ به امضای یاسر عرفات و اسحاق رابین رسیدند و بیل کلینتون رئیسجمهور آمریکا در هر دو پیمان به عنوان میانجی و شاهد حضور داشت. هدف این فرایند رسیدن به یک معاهده صلح بر مبنای قطعنامههای ۲۴۲ و ۳۳۸ شورای امنیت سازمان ملل و تحقق «حق تعیین سرنوشت مردم فلسطین» بود. فرایند صلح اسلو با مذاکرات سری نمایندگان ساف و اسرائیل در اسلو پایتخت نروژ آغاز شد و به رسمیت شناختن اسرائیل توسط ساف به عنوان یک دولت قانونی و به رسمیت شناختن ساف توسط اسرائیل به عنوان نماینده فلسطینیان را به همراه داشت.
منابع
[ویرایش]- What Were The Oslo Accords? U.S. Foreign Policy
ردهها:
- اسحاق رابین
- اسرائیل در ۱۹۹۳ (میلادی)
- اسرائیل در ۱۹۹۵ (میلادی)
- اسلو در دهه ۱۹۹۰ (میلادی)
- تاریخ اسلو
- تلاش برای صلح در خاورمیانه
- درگیری اسرائیل و فلسطین
- روابط اسرائیل و ایالات متحده آمریکا
- فرایند صلح اسرائیل و فلسطین
- فلسطین در ۱۹۹۵ (میلادی)
- محدوده مدیریت شهری اسرائیل در ۱۹۹۳ (میلادی)
- مصر در ۱۹۹۵ (میلادی)
- معاهدههای اسرائیل
- معاهدههای فلسطین
- نروژ در ۱۹۹۳ (میلادی)
- یاسر عرفات