پژک دندان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

پُژَک دندان یا پلاک دندان ((به انگلیسی: Dental plaque)) زیست‌لایه یا تجمعی از باکتری‌ها است که در سطوح داخل دهان رشد می‌کند و به صورت لایه‌ای سفید/زرد کمرنگ در سطح و بین دندان‌ها دیده می‌شود. گرچه پژک دندان با بیماری‌های دهانی مانند پوسیدگی دندان و بیماری‌های پریودنتال مرتبط است اما تشکیل آن روندی طبیعی و غیرقابل اجتناب است. این تداوم شکل‌گیری و تجمع آن است که منجر به بیماری‌های دهانی می‌شود بنابراین جلوگیری از تجمع پژک دندان و پاک کردن آن به شکل روزانه حائز اهمیت می‌باشد. پاک کردن آن با استفاده صحیح از مسواک و کمک گرفتن از نخ دندان و مسواک بین‌دندانی میسر می‌شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]