پرش به محتوا

پلژر گاردن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پلژر گاردن
پوستر فیلم
کارگردانآلفرد هیچکاک
تهیه‌کنندهمایکل بالکن
اریش پومر
نویسندهاولیور ساندیس (رمان)
الیوت استانارد
فیلمنامه‌نویسالیوت استنارد
داستاناولیور ساندیس
بر پایهپلژر گاردن
اثر اولیور ساندیس
بازیگرانویرجینیا والی
کارملیتا گرتی
میلز ماندر
جان استوارت
گئورگ اچ. اشنل
فردیناند مارتینی
نیتا نالدی
لوئیس برودی
موسیقیلی اروین
فیلم‌بردارگائتانو دی ونتیمیا
شرکت
تولید
توزیع‌کننده
تاریخ‌های انتشار
  • ۳ نوامبر ۱۹۲۵ (۱۹۲۵-۱۱-۰۳) (آلمان)
  • ۱۴ ژانویه ۱۹۲۷ (۱۹۲۷-۰۱-۱۴) (بریتانیا)
مدت زمان
۶۱ دقیقه
کشوربریتانیا
زبانصامت
(میان‌نویس انگلیسی)

پلژر گاردن (انگلیسی: The Pleasure Garden) فیلمی صامت در ژانر درام به کارگردانی آلفرد هیچکاک است که در سال ۱۹۲۵ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به ویرجینیا والی، کارملیتا گرتی و نیتا نالدی اشاره کرد.

این فیلم اولین فیلم بلند هیچکاک می‌باشد.

نام فیلم به یک تالار نمایش مشهور در لندن اشاره دارد که داستان فیلم بدان مربوط است.[۱]

داستان

[ویرایش]

جیل، یک رقصندهٔ جوان، با نامه‌ای معرفی‌نامه به آقای همیلتون، صاحب تئاتر باغ لذت، وارد لندن می‌شود. در حالی که منتظر دیدار با اوست، نامه و تمام پولش از کیف دستی‌اش دزدیده می‌شود. پَتسی، یکی از دختران گروه کر در «باغ لذت»، متوجه گرفتاری او می‌شود و پیشنهاد می‌دهد جیل را به محل اقامت خود ببرد و برای یافتن شغل به او کمک کند. صبح روز بعد، جیل موفق می‌شود نقشی در نمایش به‌دست آورد. نامزدش، هیو، همراه با همکارش لِوِت، از راه می‌رسد. در حالی که جیل مورد توجه مردان ثروتمند قرار گرفته، رابطهٔ نزدیکی میان هیو و پَتسی شکل می‌گیرد. جیل سرانجام از هیو جدا می‌شود تا با شاهزاده ایوان وارد رابطه عاشقانه شود. مدت کوتاهی پس از آن، هیو از سوی شرکتش به آفریقا اعزام می‌شود.

جیل از محل اقامت مشترکش با پَتسی نقل مکان می‌کند و بیشتر درگیر رابطه با شاهزاده می‌شود. با افزایش موفقیت و خو گرفتن به سبک زندگی اشرافی، رفتار او نسبت به پَتسی سردتر و تحقیرآمیزتر می‌شود و او را فردی عامی می‌پندارد. پَتسی که از دست دادن دوستش را احساس می‌کند، با دلداری‌های لِوِت روبه‌رو می‌شود و در نهایت با او ازدواج می‌کند. این زوج ماه‌عسل خود را در ایتالیا می‌گذرانند و سپس لِوِت برای پیوستن به هیو به آفریقا می‌رود. پس از مدتی، پَتسی نامه‌ای از شوهرش دریافت می‌کند که در آن نوشته بیمار است و هفته‌هاست در بستر افتاده. پَتسی تصمیم می‌گیرد برای مراقبت از او به آفریقا برود و از جیل درخواست پول سفر می‌کند. جیل که در حال آماده‌سازی مراسم ازدواج با شاهزاده است، از کمک مالی خودداری می‌کند. پَتسی موفق می‌شود هزینهٔ سفر را از صاحب‌خانه‌اش، آقای و خانم سایدی، قرض بگیرد. اما با رسیدن به خانهٔ شوهرش، درمی‌یابد که لِوِت با زن محلی رابطه دارد و او را ترک می‌کند. لِوِت تلاش می‌کند زن را از خود دور کند اما وقتی با مخالفت او روبه‌رو می‌شود، او را تا دریا دنبال کرده و غرقش می‌کند.

در همین حال، پَتسی متوجه می‌شود که هیو واقعاً بیمار است و برای مراقبت از او می‌ماند. هیو از طریق روزنامه درمی‌یابد که جیل قصد ازدواج با شاهزاده را دارد و به‌زودی او و پَتسی درمی‌یابند که عاشق یکدیگر شده‌اند. لِوِت آن‌ها را با هم می‌بیند و هیو را به تلاش برای اغوای همسرش متهم می‌کند. پَتسی برای نجات هیو، موافقت می‌کند که با لِوِت به خانه‌اش بازگردد. در طول شب، لِوِت دچار عذاب وجدان و پارانویای ناشی از قتل معشوقه‌اش می‌شود و شروع به دیدن توهمات روح او می‌کند. او متقاعد می‌شود که روح زن تا زمانی که پَتسی را نیز نکشد، دست از تعقیبش برنمی‌دارد. لِوِت با شمشیر به سراغ پَتسی می‌رود اما پیش از آن‌که بتواند او را بکشد، با شلیک گلوله کشته می‌شود. در پایان، هیو و پَتسی در کنار یکدیگر آرامش می‌یابند و به لندن بازمی‌گردند.

تولید

[ویرایش]

آلفرد هیچکاک روند انتخاب بازیگران را چنین توصیف کرده‌است:

مایکل بالکن، که مدت‌ها پیش از دیگران ایدهٔ «وارد کردن» ستارگان آمریکایی را مطرح کرده بود، ویرجینیا والی را برای نقش اصلی انتخاب کرد. او در آن زمان در اوج دوران حرفه‌ای خود بود – جذاب، مشهور و بسیار محبوب. این‌که او برای ساخت فیلمی به اروپا می‌آمد، خود رویدادی مهم به‌شمار می‌رفت.[۲]

مایکل بالکن، تهیه‌کنندهٔ فیلم، اجازه داد هیچکاک کارگردانی پروژه را برعهده گیرد؛ زیرا گراهام کاتس، یکی از مدیران حسود استودیو گینزبورو پیکچرز، مانع از همکاری هیچکاک در فیلم موش شده بود.

فیلم‌برداری در ایتالیا (شهرهای آلاسیو، جنوا و دریاچه کومو) و آلمان انجام شد. گروه تولید با مشکلات متعددی مواجه شد. زمانی که گائتانو ونتیمیلیا، فیلم‌بردار فیلم، نگاتیوها را به گمرک ایتالیا اعلام نکرد، گروه مجبور شد جریمه پرداخت کند و فیلم جدیدی تهیه کند که این امر بودجهٔ پروژه را به‌شدت کاهش داد.

برای نخستین و تنها بار در میان تولیدات بریتانیایی هیچکاک، هر دو بازیگر زن نقش اصلی، یعنی ویرجینیا والی و کارملیتا گرهتی، آمریکایی بودند.

فیلم در سال ۱۹۲۵ فیلم‌برداری شد و در آوریل ۱۹۲۶ به‌طور محدود در لندن به نمایش درآمد. با این حال، انتشار رسمی آن در بریتانیا تا ژانویه ۱۹۲۷ به تعویق افتاد؛ درست پیش از آن‌که سومین فیلم هیچکاک، یعنی مستأجر: داستانی از مه لندن، در فوریهٔ همان سال با استقبال گسترده روبه‌رو شود.[۳]


بازیگران

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  1. آن‌ها به اسب‌ها شلیک نمی‌کنند (دربارهٔ، ترجمهٔ عنوان‌ها و عنوانهای ترجمه شده)؛ بهمن طاهری؛ ماهنامه سینمایی «فیلم»، شماره ۱۱۶، صفحهٔ ۲۷–۲۶، ۱۵ آذر ۱۳۷۰
  2. Hitchcock, Alfred (1936). Hitchcock on Hitchcock: My Screen Memories. University of California Press. p. 8.
  3. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام HitchcockGuide وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).

پیوند به بیرون

[ویرایش]