پرش به محتوا

خبرنگار خارجی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
خبرنگار خارجی
پوستر اکران سینمایی
کارگردانآلفرد هیچکاک
تهیه‌کنندهوالتر وانگر
نویسنده
فیلمنامه‌نویس
بازیگران
موسیقیآلفرد نیومن
فیلم‌برداررودولف ماته
تدوین‌گردوروتی اسپنسر
شرکت
تولید
والتر وانگر پروداکشنز
توزیع‌کنندهیونایتد آرتیستس
تاریخ‌های انتشار
  • ۱۶ اوت ۱۹۴۰ (۱۹۴۰-۰۸-۱۶) (آمریکا)
مدت زمان
۱۲۰ دقیقه
کشورایالات متحده آمریکا
زبانانگلیسی
هزینهٔ فیلم۱٬۴۸۴٬۱۶۷ دلار[۱]
فروش گیشه۱٬۵۹۸٬۴۳۵ دلار[۱]

خبرنگار خارجی (به انگلیسی: Foreign Correspondent) فیلمی در ژانر ماجراجویی، معمایی، عاشقانه، دلهره آور به کارگردانی آلفرد هیچکاک محصول سال ۱۹۴۰ است. بازیگرانی مثل جوئل مکری و لارین دی در این فیلم بازی کرده‌اند.[۲]

خلاصه داستان

[ویرایش]

در آستانه آغاز جنگ جهانی دوم، یک گزارشگر جوان آمریکایی تلاش می‌کند مأمور دشمن در لندن را لو دهد…

بازیگران

[ویرایش]

تولید

[ویرایش]
جورج سندرز، لارین دی و جوئل مک‌کری در تعقیب یک قاتل

والتر وانگر، تهیه‌کنندهٔ فیلم، در سال ۱۹۳۵ حقوق اقتباس از کتاب خاطرات وینسنت شی‌ین با عنوان تاریخ شخصی را خریداری کرد. اما پس از چندین اقتباس ناموفق، وانگر اجازه داد داستان فیلم به‌طور قابل‌توجهی از کتاب فاصله بگیرد.[۳] نگارش فیلمنامه پنج سال و نویسندگان متعددی را دربر گرفت تا وانگر به نسخه‌ای رضایت‌بخش رسید. در این زمان، آلفرد هیچکاک تحت قرارداد با دیوید سلزنیک در ایالات متحده بود و به‌صورت قرضی برای کارگردانی این فیلم در دسترس قرار گرفت. هیچکاک که از نظارت‌های سخت‌گیرانهٔ سلزنیک لذت نمی‌برد، در ابتدا خواهان حضور گری کوپر و جوآن فونتین در نقش‌های اصلی بود، اما کوپر در آن زمان علاقه‌ای به بازی در فیلم دلهره‌آور نداشت و سلزنیک نیز حاضر نشد فونتین را قرض دهد. بعدها کوپر اعتراف کرد که رد کردن این نقش اشتباه بوده‌است.[۴]

عنوان‌های کاری فیلم که تولید آن از ۱۸ مارس ۱۹۴۰ آغاز شد و در ۵ ژوئن به پایان رسید، تاریخ شخصی و جعل‌کننده بودند.[۵] فیلم‌برداری در استودیو ساموئل گلدوین در وست هالیوود و در لوکیشن‌هایی در اطراف لس‌آنجلس و لانگ بیچ انجام شد.

پس از پایان فیلم‌برداری، هیچکاک به انگلستان سفر کرد و در ۳ ژوئیه به لس‌آنجلس بازگشت تا گزارش دهد که آلمان نازی به‌زودی لندن را بمباران خواهد کرد. برای هماهنگی با این شرایط، بن هکت برای نگارش اپیلوگ فیلم فراخوانده شد؛ صحنه‌ای در ایستگاه رادیویی که جایگزین پایان‌بندی اولیه شد، جایی که دو شخصیت در یک هواپیمای دریایی در حال گفت‌وگو دربارهٔ وقایع فیلم بودند. پایان جدید در ۵ ژوئیه فیلم‌برداری شد و به‌طور پیش‌گویانه‌ای به گزارش‌های رادیویی مشهور ادوارد آر. مورو اشاره داشت.[۶]

اگرچه بسیاری از منتقدان و تاریخ‌نگاران سینما معتقدند که در فیلم نامی از آلمان یا آدولف هیتلر برده نمی‌شود، اما هر دو به‌طور مشخص ذکر شده‌اند؛ از جمله در صحنه‌ای که نام آلمان در تیتر روزنامه‌ای که در خیابان فروخته می‌شود دیده می‌شود، و در صحنه‌ای دیگر که جوئل مک‌کری پیشنهاد مصاحبه با هیتلر را برای بررسی احتمال جنگ جهانی دوم مطرح می‌کند. با این حال، نام یک کشور خیالی نیز بارها در فیلم ذکر می‌شود که احتمالاً به‌عنوان کشور متجاوز جایگزین در نظر گرفته شده‌است.[۷]

سقوط هواپیما در اقیانوس

یکی از صحنه‌هایی که همچنان تأثیر زیادی بر مخاطبان دارد، سقوط هواپیمای دریایی در اقیانوس است که توسط ناوشکن آلمانی هدف قرار می‌گیرد. طراحی این صحنه توسط ویلیام کامرون منزیز انجام شد. در سال ۱۹۷۲، هیچکاک در مصاحبه‌ای با دیک کاوت جزئیاتی از نحوهٔ ساخت این صحنه را شرح داد. تصاویر گرفته‌شده از هواپیمای بدل‌کار در حال شیرجه روی اقیانوس، روی کاغذ برنجی در مقابل صحنه کابین خلبان پشت‌نمایی شد. پشت کاغذ برنجی، دو کانال آب متصل به مخزن‌های بزرگ قرار داشت که آب را در لحظهٔ مناسب به شیشه جلو پرتاب می‌کردند تا شبیه‌سازی برخورد هواپیما با سطح آب انجام شود.[۷] با این حال، در طول این صحنه، برای لحظه‌ای نورهای استودیو قابل مشاهده‌اند.

پیشنهاد ازدواج عجیب هیچکاک به همسرش آلما نیز در این فیلم گنجانده شده‌است؛ در صحنه‌ای که جونز به کارول پیشنهاد ازدواج می‌دهد.[۷]

بازخوردها

[ویرایش]

خبرنگار خارجی در ۱۶ اوت ۱۹۴۰ در ایالات متحده و در ۱۱ اکتبر همان سال در بریتانیا اکران شد. این فیلم که با بمباران لندن پایان می‌یابد، در ایالات متحده هم‌زمان با آغاز نبرد بریتانیا به نمایش درآمد؛ تنها سه روز پس از آن‌که لوفت‌وافه بمباران فرودگاه‌های ساحلی بریتانیا را در مرحلهٔ اولیهٔ حملهٔ عقاب آغاز کرد، و یک هفته پیش از آن‌که آلمان در ۲۴ اوت بمباران لندن را آغاز کند.[۸]

گیشه

[ویرایش]

خبرنگار خارجی در گیشه عملکرد خوبی داشت، اما هزینهٔ بالای تولید آن منجر به زیان مالی ۳۶۹٬۹۷۳ دلاری شد.[۱] طبق گزارش نشریهٔ کینماتوگراف ویکلی، این فیلم دومین اثر پرفروش سال ۱۹۴۰ در بریتانیا بود (رتبهٔ نخست متعلق به ربه‌کا بود).[۹] این فیلم در بریتانیا مبلغ ۱۱۸٬۵۱۹ پوند درآمد کسب کرد.[۱۰]

نقدها

[ویرایش]

فیلم به‌طور کلی مورد تحسین منتقدان قرار گرفت، هرچند برخی آن را نسخه‌ای پرزرق‌وبرق از یک فیلم درجه ب دانستند.[۴] این اثر همچنین توجه دست‌کم یک پروپاگاندیست حرفه‌ای را جلب کرد: یوزف گوبلز، وزیر تبلیغات آلمان نازی، فیلم را «شاهکاری تبلیغاتی، تولیدی درجه‌یک که بی‌تردید بر توده‌های مردم در کشورهای دشمن تأثیر خواهد گذاشت» توصیف کرد.[۱۱] در وب‌سایت راتن تومیتوز، خبرنگار خارجی با ۴۵ نقد، امتیاز تأیید ۹۶٪ و میانگین نمرهٔ ۸٫۱۰ از ۱۰ را کسب کرده‌است. اجماع منتقدان این سایت چنین است: «خبرنگار خارجی اثر آلفرد هیچکاک، ترکیبی موفق از توطئه بین‌المللی، طنز و برخی از به‌یادماندنی‌ترین صحنه‌های کارگردان افسانه‌ای را ارائه می‌دهد.» در متاکریتیک، که میانگین وزنی نقدها را محاسبه می‌کند، فیلم با ۱۸ نقد امتیاز ۸۹ از ۱۰۰ را دریافت کرده که نشان‌دهندهٔ «تحسین جهانی» است.[۱۲] در نقدی در سال ۲۰۱۲، سپتارش ری از روزنامهٔ گاردین نوشت: «داستانی نفس‌گیر با نیتی بسیار جدی که فراتر از میان‌مایگی پرواز می‌کند، هرچند اندکی پایین‌تر از نبوغ باقی می‌ماند، اما همچنان فیلمی است که باید در میز افتخاری استاد تعلیق جای گیرد.»[۱۳]

جوایز و افتخارات

[ویرایش]
آلبرت باسرمن (در نقش بدل ون میر) نامزد بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد.

این فیلم کاندیدای ۶ اسکار (کاندیدای اسکار بهترین جلوه‌های ویژه-کاندیدای اسکار بهترین طراحی هنری-کاندیدای اسکار بهترین فیلمبرداری-کاندیدای اسکار بهترین فیلمنامه غیر اقتباسی-کاندیدای اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد-کاندیدای اسکار بهترین فیلم) در سال ۱۹۴۱ شد. در سال ۱۹۴۱، فیلم خبرنگار خارجی در شش رشتهٔ جایزهٔ اسکار نامزد شد، اما موفق به کسب هیچ‌یک از آن‌ها نشد.

جایزه رشته نامزدها نتیجه یادداشت
جوایز اسکار بهترین فیلم والتر وانگر نامزد [۱۴]
بهترین بازیگر نقش مکمل مرد آلبرت باسرمن نامزد [۱۴]
بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی چارلز بنت، جوآن هریسون نامزد [۱۴]
بهترین فیلم‌برداری رودولف مات نامزد [۱۴]
بهترین طراحی صحنه الکساندر گولیتزن نامزد [۱۴]
بهترین جلوه‌های ویژه پال ایگلر (تصویری)، توماس تی. مولتون (صوتی) نامزد [۱۴]
هیئت ملی بازبینی بهترین فیلم نامزد [۱۵]

فیلم خبرنگار خارجی توسط نشریهٔ فیلم دیلی به‌عنوان یکی از ده فیلم برتر سال ۱۹۴۰ انتخاب شد.[۱۵]

منابع

[ویرایش]
  1. ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ Matthew Bernstein, Walter Wagner: Hollywood Independent, Minnesota Press, 2000 p440
  2. ↑ مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Foreign Correspondent». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۳ مارس ۲۰۱۱.
  3. ↑ TCM "Notes: 'Foreign Correspondent'." Turner Classic Movies. بازبینی‌شده در ۱۲ نوامبر ۲۰۲۲.
  4. ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ Stafford, Jeff and John M. Miller. "Articles: 'Foreign Correspondent'." Turner Classic Movies. بازبینی‌شده در ۱۲ نوامبر ۲۰۲۲.
  5. ↑ "Overview: 'Foreign Correspondent'." Turner Classic Movies. بازبینی‌شده در ۱۲ نوامبر ۲۰۲۲.
  6. ↑ "Trivia: 'Foreign Correspondent'." Turner Classic Movies. بازبینی‌شده در ۱۲ نوامبر ۲۰۲۲.
  7. ↑ ۷٫۰ ۷٫۱ ۷٫۲ Foreign Correspondent در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)
  8. ↑ Legrand and Karney 1995, p. 311.
  9. ↑ Lant، Antonia (۱۹۹۱). Blackout : reinventing women for wartime British cinema. Princeton University Press. ص. ۲۳۱.
  10. ↑ James Chapman ‘The Billings verdict’: Kine Weekly and the British Box Office, 1936–62' Journal of British Cinema and Television, Volume 20 Issue 2, Page 200-238, p 208
  11. ↑ Humphries 1994, p. 66.
  12. ↑ Foreign Correspondent در راتن تومیتوز
  13. ↑ Ray، Saptarshi (۲۷ اوت ۲۰۱۲). «My favourite Hitchcock: Foreign Correspondent». The Guardian.
  14. ↑ ۱۴٫۰ ۱۴٫۱ ۱۴٫۲ ۱۴٫۳ ۱۴٫۴ ۱۴٫۵ "Nominees and Winners: The 13th Academy Awards (1941)." oscars.org. بازبینی‌شده در ۲۳ مه ۲۰۱۶.
  15. ↑ ۱۵٫۰ ۱۵٫۱ Allmovie "Awards:'Foreign Correspondent'." Allmovie. بازبینی‌شده در ۱۲ نوامبر ۲۰۲۲.

پیوند به بیرون

[ویرایش]
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ خبرنگار خارجی موجود است.
آیکون خرد

این یک مقالهٔ خرد فیلم است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.

برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=خبرنگار_خارجی&oldid=42801473»