پشکه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پشکه
اطلاعات کلی
کشور ایران
استانگیلان
شهرستانرشت
بخشبخش کوچصفهان
دهستانبلسبنه
مردم
جمعیت۵۵۴ نفر (سرشماری ۹۵)
کد آماری۰۰۸۸۹۸

پشکه، روستایی است از توابع بخش کوچصفهان شهرستان رشت در استان گیلان ایران.

ریشه یابی لغوی[ویرایش]

پشک در لغت به معنی قرعه و قرعه کشی (زمین‌های مرغوب کشاورزی ) بوده وظاهرا زمین‌های مرغوب را بین زارعین به قرعه می انداختند، که بعدها ه مصغر به کلمه پشکه اضافه گردید. وجود واژه پشکه در زبان‌های بیگانه (آلمانی ) باعث گردید که ریشه یابی این کلمه مشکل تر گردد

قدمت[ویرایش]

ازقدمت روستا قرن‌ها می گذرد و اوج تشکیل روستا پس از اصلاحات ارضی در سال ۱۳۴۲ می‌باشد و قرار گرفتن این روستا در مسیر دریای خزر به مرکز استان ، محل داد وستد وعرضه کالا به بازار روز در سال‌های ۱۳۲۵ تا ۱۳۴۵ بود. روستای پشکه به علت سکونت ملاکین ، به ظاهر جزو اولین‌ها بود امکاناتی از جمله اولین کارخانه برنج کوبی که تأسیسات آن به علت نبود جاده به وسیله کرجی (قایق کوچک) از طریق رودخانه نورود و پاییزی به این روستا آورده شد و شعبه‌ای از بانک ملی در این روستا دایربود .

جمعیت[ویرایش]

پشکه، روستایی است از توابع بخش کوچصفهان شهرستان رشت در استان گیلان ایران،این روستا در دهستان بلسبنه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۵۴ نفر (۱۹۹خانوار) بوده‌است.[۱]

اماکن زیارتی و سیاحتی روستا[ویرایش]

بقعه آقا سید محمود در قسمت بالامحله و بقعه آقا سید معصوم در قسمت پایین محله که هر دوی آنها از بزرگان این روستا بودند، از اماکن زیارتی این روستا می‌باشند. مردم روستا بر اساس باورداشت و سنت، در ماه‌های عزیز خدا در این اماکن مراسم مختلفی برگزار می‌کنند؛ همچنین در این اماکن نیز مزار شهدا و اموات مردم روستا قرار دارد. و روزهای پنجشنبه به جهت زیارت اهل قبور به این اماکن می روند. بازار پایین محله نیز با چند مغازه خاروبار فروشی و آرایشگاه و یک زمین ورزشی از جمله مکان‌های مورد استفاده اهالی روستا می‌باشد. فضای سبز پشکه شالیزارها و گذر رودخانه‌های نورود و گیش دمرده و پل‌های قدیمی از جمله مرغانه پورد از اماکن دیدنی این روستاست.

مشاهیر[ویرایش]

علمایی چون : حجه الاسلام سیدرضا مطهری

شاعرانی چون: خورشید خانم، رحیم چراغی، بهرام پور، محمد علیزاده، از شخصیت‌های علمی نیز می‌توان به دکتر داریوش حق‌شناس، دکتر بهرام علیزاده و استاد دانشگاه سید عبدالله حسینی و... نام برد.

منابع[ویرایش]