پروس خاوری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۵۴°۴۴′ شمالی ۲۰°۲۹′ شرقی / ۵۴.۷۳۳° شمالی ۲۰.۴۸۳° شرقی / 54.733; 20.483

پروس خاوری میان سال‌های ۱۹۲۳ تا ۱۹۳۹

پروس خاوری یا پروس شرقی(به آلمانی:Ostpreußen، لهستانی: Prusy Wschodnie، لیتوانیایی:Rytų Prūsija یا Rytprūsiai، روسی: Восточная Пруссия) بخش اصلی پروس در امتداد کرانه‌های جنوبی دریای بالتیک میان سدهٔ سیزدهم میلادی تا پایان جنگ جهانی دوم بود. میان سال‌های ۱۷۷۲-۱۸۲۹ و ۱۸۷۸-۱۹۴۵ میلادی پروس خاوری استانی آلمانی در خاک پروس بود. مرکز این سرزمین کونیگزبرگ بود.

تاریخچه[ویرایش]

پروس خاوری خاستگاه پروسی‌های باستان بود. در سدهٔ سیزدهم میلادی شوالیه‌های تویتونی این سرزمین را گشودند و پروسی‌ها مسیحیت را پذیرفتند. به مرور ژرمن‌ها جمعیت غالب پروس خاوری گشتند. در ۱۵۲۵ میلادی دوک‌نشین پروس در این سامان پایه‌ریزی شد. در سدهٔ ۱۷ و ۱۸ میلادی زبان پروسی باستان به فراموشی سپرده‌شد. در ۱۸۲۹ پروس خاوری و پروس باختری به هم پیوستند و استان پروس را تشکیل دادند.

در ۱۸۷۱ پروس بخشی از امپراتوری آلمان شد. پس از جنگ جهانی یکم و قرارداد ورسای، پروس باختری به لهستان واگذارشد و پروس خاوری به گونهٔ سرزمینی جدا افتاده بخشی از خاک جمهوری وایمار شمرده‌شد. با شکست آلمان نازی پروس خاوری میان اتحاد جماهیر شوروی و لهستان تقسیم‌شد. جمعیت آلمانی‌های پروس خاوری نیز به گستردگی از این سرزمین تبعید شدند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

Wikipedia contributors، "East Prussia،" Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=East_Prussia&oldid=418028694 (accessed March ۱۰، ۲۰۱۱).