قرارداد اوترخت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از قرارداد آترچت)
پرش به: ناوبری، جستجو
قرارداد اوترخت
قرارداد صلح و دوستی اوترخت
The Treaty of Utrecht (clean).jpg
پیش نویس اولیه قرارداد اوترخت به سال ۱۷۱۳ بین بریتانیا و اسپانیا به زبان انگلیسی و یک نسخه از آن به زبان لاتین.
امضا شده ۱۷۱۳
امضاکنندگان * پادشاهی فرانسه لوئی چهاردهم
زبان‌ها * زبان انگلیسی

قرارداد اوترخت (انگلیسی: Treaty of Utrecht) یا پیمان اوترخت مجموعه‌ای از قراردادهای میان دول اروپائی در قرن ۱۷ بود که به جهت پایان دادن به جنگ جانشینی اسپانیا بین لویی چهاردهم پادشاه فرانسه و نوه‌اش فیلیپ پنجم پادشاه اسپانیا در تاریخ ۱۱ آوریل ۱۷۱۳ منعقد گردید.

این قرارداد که به تأیید کشورهای اسپانیا، بریتانیای کبیر، فرانسه، پرتغال، و جمهوری هلند رسید پایانی بر جاه‌طلبی‌های لویی چهاردهم و سودای فرانسه برای تسلط بر اروپا بود و سیستم روابط بین‌المللی اروپا را بر پایه توازن قوا حفظ کرد.

مفاد پیمان[ویرایش]

فرانسه هر آنچه را که قبلاً در مذاکرات مقدماتی وعده داده بود به انگلستان سپرد، از جمله حق انحصاری فروش و تهیه برده که لکه ننگ آن زمان بود. دشمنان دیرین بر حقوق گمرکی واردات به توافق رسیدند. هلندی‌ها شهرهای لیل، ار، و بتون را به فرانسه پس می‌دادند، ولی در عوض کنترل سراسر هلند را، تا زمانی که صلح با امپراطوری منعقد شود، در دست گرفتند. حکمران باواریا نیز قرار شد که شارلروا، لوکزامبورگ، و نامور را در دست بگیرد. نیس را هم به دوک ساووا برگرداندند. فیلیپ پنجم اسپانیا و آمریکا را نگاه داشت و سرانجام قبول کرد (۱۳ ژوئیه) که جبل طارق و مینورکا را به انگلستان واگذارد. اوژن دو ساووا به جنگ شدیدتری علیه انگلستان، که جداگانه صلح را امضا کرده بود، ادامه داد. اما خزانه امپراطوری تهی شده بود، تعداد سپاهیانش به چهل هزار نفر تقلیل یافته بود و ویلار با یکصد و بیست هزار مرد جنگی به سویس پیشروی می‌کرد. سرانجام، پیشنهاد لویی چهاردهم را برای ملاقات با ویلار و مذاکره در خصوص شرایط صلح پذیرفت. فرانسه، طبق معاهده راشتات، (۶ مارس ۱۷۱۴)، آلزاس و استراسبورگ را پس گرفت و، در عوض، قسمت‌های ساحل راست راین را که متصرف شده بود به امپراتور بازگردانید و به تسلط اتریش، به جای اسپانیا در ایتالیا و بلژیک رضایت داد.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]