پادپروتون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
پادپروتون
Quark structure antiproton.svg
The quark structure of the antiproton.
Classificationباریون
Composition۲ کوارک بالا، ۱ کوارک پایین
Statisticsفرمیون
نیروهای بنیادیsنیروی هسته‌ای قوی، نیروی هسته‌ای ضعیف، الکترومغناطیس، گرانش
StatusDiscovered
Symbolp
ذرات زیراتمیپروتون
Discoveredامیلیو گینو سگر و اوون چمبرلین (۱۹۵۵)
جرم نامتغیر۹۳۸ الکترون‌ولت/سرعت نور2
[[Electric charge]]−۱ بار الکترون
اسپین۱۲
ایزواسپین۱۲

پادماده

PositronDiscovery.jpg
نابودی
نام یک شتابدهنده پاد پروتون

پاد پروتون نام پادذره پروتون است. این ذره بنیادی نیست و ترکیبی از پاد کوارک ها است. پادپروتون ذره‌ای پایدار است اما به دلیل وجود پروتون زیاد در محیط به سرعت واکنش داده و نابود می‌شود. بار الکتریکی این ذره منفی یک است. پاد پروتون اولین بار سال ۱۹۵۵ در شتاب‌دهنده ذرات بواترون در آزمایشگاه ملی لارنس برکلی در آمریکا کشف شد. در سال ۱۹۵۹ جایزه نوبل فیزیک از آن امیلیو سگره و اوون چمبرلین، کاشفان این ذره، شد. با دریافت انرژی،جرم کوارکها افزایش می یابد. لذا اگر جرم مفروض خاصیّت ضدّ ماده داشته باشد باید با دریافت جزئی انرژی ازبین برود. از نتایج آزمایشگاهی چنین برمی آید که برای کسری از ثانیه این جرم وجود دارد. لذا منظور از پاد،قرینه است نه ضد.

منبع[ویرایش]

  • گریفیتس، دیوید جفری (۱۳۹۳). مقدمه‌ای بر ذرات بنیادی. نوپردازان. شابک ۹۶۴-۸۱۴۲-۷۱-۸.