نیکانور پارا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
نیکانور پارا
Nicanor Parra (c. 1935).jpg
زاده۵ سپتامبر ۱۹۱۴
San Fabián de Alico، شیلی
درگذشته۲۳ ژانویهٔ ۲۰۱۸ (۱۰۳ سال)
لا رنا، شیلی
ملیتشیلیایی
جوایز مهمجایزه ملی ادبیات شیلی (۱۹۶۹)
جایزه سروانتس

نیکانور پارا (انگلیسی: Nicanor Segundo Parra Sandoval؛ زادهٔ ۵ سپتامبر ۱۹۱۴ - درگذشته ۲۳ ژانویه ۲۰۱۸) شاعر، ریاضیدان و فیزیکدان اهل شیلی بود که آثارش تأثیر به سزایی در ادبیات آمریکای لاتین داشته‌است.[۱]

وی خالق سبک نوین ضد شعر بوده‌است و به زعم منتقدانی چون هارولد بلوم، نیال بینس یا روبرتو بولانو به عنوان بهترین یا یکی از بهترین در ادبیات شیلی.[۲][۳][۴] نیکانور که از خاندان سرشناس پارا است، جایزه ملی ادبیات شیلی (۱۹۶۹) و جایزه سروانتس (۲۰۱۱) را دریافت کرده و چندین بار تاکنون نامزد جایزه ادبیات نوبل شده‌است.[۱]

آثار وی به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی، سوئدی، روسی، چکی، فنلاندی و پرتغالی نیز ترجمه و منتشر شده‌اند.[۵] از میان مترجمین انگلیسی زبان او، اسامی نویسندگان مشهور آمریکایی از جمله آلن گینزبرگ، لارنس فرلینتی، ویلیام کارلوس ویلیامز، توماس مورتون، دنیس لوورتوف و دبلیو اس مروین به چشم می‌خورند.Parra.

زندگی[ویرایش]

نیکانور پارا در ۱۰۰ سالگی

وی شش فرزند دارد، که در میان آن‌ها کاتالینا پارا،[۶] کلمبینا پارا و خوان د دیوس، با نام مستعار «بارراکو»، هنرمندانی سرشناس هستند.[۷]

سبک[ویرایش]

شعر نیکانور پارا در طول زمان بسیار متفاوت شده‌است. در جوانی، اواخر دهه ۱۹۳۰ میلادی، به سبک به اصطلاح شعر وضوح، تحت تأثیر فدریکو گارسیا لورکا، پرداخت و به عنوان پاسخی انتقادی به هرمکتیویسم، سوبژکتیویسم و سوررئالیسم نوین مطرح شد.[۸] پس از ترک این سبک، چون رئالیسم سوسیالیستی با عقایدش سازگار نبود،[۸] سبک آوانگاردی به نام ضد شعر ساخت که به‌طور قابل ملاحظه ای انتقادی، پرسش‌گرا و سیاسی است. شعر پست مدرن او دارای مضامینی از فرهنگ عامه و اشعار محلی و بومی است که سعی بر مردمی کردن آثار دارد.[۹][۱۰]

درگذشت[ویرایش]

نیکانور پارا در ۲۳ ژانویه ۲۰۱۸، در سن ۱۰۳ سالگی در لا رنا، شیلی درگذشت.[۱۱][۱۲]

آثار[ویرایش]

  • Cancionero sin nombre (دیوان بی‌نام), ۱۹۳۷.
  • Poemas y antipoemas (شعرها و ضدشعرها), 1954; Nascimento, 1956; Cátedra, 2005, شابک ‎۹۷۸−۸۴−۳۷۶−۰۷۷۷−۱
  • La cueca larga (کوئسای بلند), ۱۹۵۸
  • Versos de salón (ورسوس د سالون), ۱۹۶۲
  • Manifiesto (مانیفست), ۱۹۶۳
  • Canciones rusas (ترانه‌های روسی), ۱۹۶۷
  • Obra gruesa (آثار غلیظ), ۱۹۶۹
  • Los profesores (اساتید), ۱۹۷۱
  • Artefactos (مصنوعات), ۱۹۷۲
  • Sermones y prédicas del Cristo de Elqui (خطبه‌ها و آموزه‌های مسیح الخوی), ۱۹۷۷
  • Nuevos sermones y prédicas del Cristo de Elqui (خطبه‌ها و آموزه‌های جدید مسیح الخوی), ۱۹۷۹
  • El anti-Lázaro (ضد لازارو), ۱۹۸۱
  • Plaza Sésamo (خیابان سسامو), ۱۹۸۱
  • Poema y antipoema de Eduardo Frei (شعرها و ضدشعرهای ادواردو فری), ۱۹۸۲
  • Cachureos, ecopoemas, guatapiques, últimas prédicas, 1983
  • Chistes parRa desorientar a la policía (جک‌های مسخره پلیس), ۱۹۸۳
  • Coplas de Navidad (کریسمس پیچیده), ۱۹۸۳
  • Poesía política (اشعار سیاسی), ۱۹۸۳
  • Hojas de Parra (تبار پارا), ۱۹۸۵
  • Nicanor Parra: biografía emotiva (نیکانور پارا: زندگی‌نامه), Ediciones Rumbos, 1988
  • Poemas para combatir la calvicie (اشعار برای مبارزه با طاسی), ۱۹۹۳
  • Páginas en blanco (صفحات سپید), ۲۰۰۱
  • Lear, Rey & Mendigo (لیر، شاه و بیگانه), ۲۰۰۴
  • Obras completas I & algo + (آثار کامل یک و دیگر موارد), ۲۰۰۶
  • Discursos de Sobremesa (تزئینات پس از شام), ۲۰۰۶
  • Obras Completas II & algo + (آثار کامل دو و دیگر موارد), ۲۰۱۱
  • Así habló Parra en El Mercurio, entrevistas dadas al diario chileno entre 1968 y 2007 (مصاحبه‌ها و سخنان پارا در ال مرسیوریو با روزنامه‌های شیلی بین ۱۹۶۸ و ۲۰۰۷), ۲۰۱۲
  • El último apagón de luz (واپسین خاموشی), ۲۰۱۷
  • از پارا کتابی به نام «من نیکانور پارا هستم» به ترجمه مشترک میم پایمزد و فرحان غضبان از اسپانیایی به فارسی برگردانده شده و سال ۱۳۹۹ توسط نشر سه سه‌تار در ایران منتشر شده‌است.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «Biobibliografía de Nicanor Parraنسخه آرشیو شده». Portal de Escritores de la Región del Bío-Bío (2001). Archivado desde el original, el ۲۵ مه ۲۰۱۳. Consultado el 5 de abril de 2015۱۵ اکتبر ۲۰۱۷.
  2. Cristián Warnken: La belleza de pensar (1999). «Entrevista a Roberto Bolañoنسخه آرشیو شده». Archivado desde el original, el ۲ آوریل ۲۰۱۵. Consultado el 29 de abril de 2012۱۵ اکتبر ۲۰۱۷.
  3. Parra.
  4. Binns.
  5. Morales, Leonidas. «Parra, Nicanor». Universidad de Chile. Consultado el 5 de abril de 2015.
  6. Catalina Parra en Artistas Plásticos Chilenos; acceso 8 مه 2012
  7. Antipop: Barraco Parra, hijo de Nicanor, lanza disco solista, El Mercurio, 1 اوت 2009; 3 اکتبر 2012
  8. ۸٫۰ ۸٫۱ (Parra 2006, «Genealogía y actualidad de la antipoesía: un balance provisorio, por Federico Schopf", pp. LXXVII-CXXXI)
  9. Binns.
  10. (Parra 2006, «Introducción, por Niall Binns", pp. XXIX-LXXVI)
  11. http://www.ibna.ir/fa/doc/shorttrans/257031/شاعر-ضد-شعر-اهل-شیلی-درگذشت
  12. Otis, John (2018-01-23). "Nicanor Parra, Chile's eminent poet and 'anti-poet,' dies at 103". Washington Post. ISSN 0190-8286. Retrieved 2018-01-23.
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Nicanor Parra». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۴.
  • «Nicanor Parra». دریافت‌شده در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۴.[پیوند مرده]

پیوند به بیرون[ویرایش]