نیروهای مسلح اوکراین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
نیروهای مسلح اوکراین
Збройні сили України
Emblem of the Ukrainian Armed Forces.svg
Ensign of the Ukrainian Armed Forces.svg
Flag of the Ukrainian Armed Forces
بنیان‌گذاری۲۹ مارس ۱۹۱۷[الف]
شکل کنونی۶ دسامبر ۱۹۹۱[۱]
شاخه‌ها نیروی زمینی اوکراین
نیروی هوایی اوکراین
نیروی دریایی اوکراین
نیروهای حمله هوایی اوکراین
نیروهای عملیات ویژه اوکراین[۲]
ستادساختمان وزارت دفاع، کیف
رهبری
رئیس‌جمهور اوکراین ولودیمیر زلنسکی
وزیر دفاع الکسی رزنیکوف[۳]
فرمانده کل نیروهای مسلح[۵] والری زالوژنی[۴]
نیروی انسانی
سن سربازی۱۸[۶]
خدمت سربازی۱۲ ماه (GF, AF)
۱۸ ماه (نیروی دریایی)
دسترسی برای
خدمت سربازی
۱۱٬۱۴۹٬۶۴۶, سن ۱۶–۴۹ (۲۰۱۵[۱۰])
فراخور برای
خدمت سربازی
۶٬۹۷۰٬۰۳۵, سن ۱۶–۴۹ (۲۰۱۵[۱۰])
سن سالانه برای
خدمت سربازی
۴۷۰٬۴۰۶ (۲۰۲۱) (۲۰۱۵[۱۰])
نیروی فعال۴۰۵٬۰۰۰ (۲۰۲۲)[۷]
نیروی ذخیره۲۵۰٬۰۰۰ (۲۰۲۲)[۸]
نیروی مستقر۶۰٬۰۰۰[۹]
دخل و خرج
بودجه۱۳۶ میلیارد گریونا اوکراین (۶ میلیارد دلار) (۲۰۲۰)[۱۱]
درصد تولید ناخالص داخلی۳٪ (۲۰۲۲)[۱۱]
صنعت
تأمین کنندگان داخلیاوکروبورنپروم (صنعت دفاعی اوکراین)
تأمین کنندگان خارجی ایالات متحده آمریکا
 بریتانیا
 فرانسه
 استرالیا
 کانادا
 اسرائیل
 لهستان
 جمهوری چک
 ترکیه
 لیتوانی
 چین
 ژاپن
 گرجستان
سابق:
 روسیه
 بلاروس
 چکسلواکی
 جمهوری خلق لهستان
 بلغارستان
جستارهای وابسته
تاریخجنگ اوکراین و شوروی
جنگ لهستان و اوکراین
جمهوری خودمختار کریمه
Kosovo Force
UNAMSIL
Tuzla Island conflict
نیروهای بین‌المللی کمک به امنیت
جنگ عراق
ONUCI
عملیات سپر اقیانوس
MONUSCO
1999 East Timorese crisis
Operation Atalanta
Pro-Russian unrest in Ukraine
الحاق کریمه به فدراسیون روسیه
جنگ در دونباس
رتبهMilitary ranks of Ukraine
بالگردهای میل-۲۴ نیروی زمینی اوکراین
موشک‌های بالستیک کوتاه‌برد اوتی‌آر-۲۱ در رژه‌ای در کیف
کشیش‌های ارتش اوکراین
نگاره‌ای از یک افسر ارتش اوکراین در میدان استقلال کی‌یف به‌سال ۲۰۱۴ میلادی و در جریان اعتراضات یورومیدان.

نیروهای مسلح اوکراین (به اوکراینی: Збройні сили України) ارتش کشور اوکراین است. فرمانده فعلی این ارتش میخایلو کوتسین است که در ۲۸ فوریه ۲۰۱۴ به این مقام برگزیده شد. اوکراین تا سال ۲۰۱۴ روابط گرمی با روسیه داشت و به همین جهت اجازه حضور برخی واحدهای نظامی روس را در خاک خود داده بود اما در جریان انقلاب ۲۰۱۴ اوکراین نیروهای روسی به درخواست نخست‌وزیر کریمه ایستگاه‌ها، فرودگاه‌ها و ساختمان‌های مهم را به تصرف خود درآوردند.[۱۲] درجریان بحران کریمه بیشتر نیروهای نظامی مستقر در کریمه از جمله دنیس بورزوفسکی که چند روز قبل به عنوان فرمانده نیروی دریایی اوکراین انتخاب شده بود، به مقامات جمهوری کریمه اعلام وفاداری کردند.[۱۳] در پی این تحولات ارتش اوکراین نیز اعلام آماده‌باش کرده و نیروهای ذخیره را به خدمت فراخواند.[۱۴]

در گذشته خدمت سربازی در اوکراین اجباری بود اما بعد چندین نوبت کاهش مدت از سال ۲۰۱۳ به‌طور کامل لغو شد. ارتش اوکراین در پایان سال ۲۰۱۰ با در نظرگرفتن ۴۶ هزار کارمند غیرنظامی شامل ۲۰۰ هزار نفر نیروی انسانی می‌شد. ساختار این ارتش به شرح زیر است:

  • نیروی زمینی اوکراین: ۷۳٬۳۰۰ نیرو
  • نیروی هوایی اوکراین: ۴۶٬۰۰۰ نیرو
  • نیروی دریایی اوکراین: ۱۵٬۰۰۰ نیرو

ارتش اوکراین به‌طور منظم با نیروهای مسلح کشورهای دیگر مانورهای نظامی مشترک برگزار می‌کند و به‌ویژه همکاری‌های نزدیکی با ناتو در رزمایش‌های صلح و مأموریت‌های حفظ صلح در بالکان داشته‌است. سربازان اوکراینی در همکاری با ارتش کشور همسایه لهستان در کوزوو مستقر شده‌اند و تعدادی از نیروهای این کشور تحت فرماندهی ناتو به عراق و افغانستان رفته‌اند. ویکتور یوشچنکو رئیس‌جمهور وقت اوکراین در سال ۲۰۰۸ درخواست عضویت این کشور را در ناتو داده بود و ناتو نیز اعلام کرده بود که اوکراین هر وقت بخواهد و شرایط عضویت را احراز کرده باشد، می‌تواند عضو ناتو شود اما در سال ۲۰۱۰ با به قدرت رسیدن دوباره جناح روس‌گرا پارلمان این کشور هدف عضویت در ناتو را از راهبرد امنیت ملی کشور حذف کرد.

یادداشت‌ها[ویرایش]

  1. On this day, at the meeting of the military garrison of Kyiv, the first military organization was created - Ukrainian Military Club named after Hetman Pavel Polubotko. The main task of the organization was to "unite all Ukrainian soldiers in the immediate organization of the national army, as a powerful military force, without which it is impossible to think of gaining full freedom of Ukraine».

منابع[ویرایش]

  1. "Про Збройні Сили України - від 6 December 1991 № 1934-XII". zakon1.rada.gov.ua. Archived from the original on 30 March 2012. Retrieved 1 June 2012.
  2. Special Operations Forces, what will the new branch be like? بایگانی‌شده در ۲۰۱۵-۰۹-۲۱ توسط Wayback Machine. ESPRESO. 22 April 2015
  3. Ukrainian Lawmakers Approve Reznikov As New Defense Minister, رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی (۴ نوامبر ۲۰۲۱)
  4. https://en.interfax.com.ua/news/general/758177.html Valeriy Zaluzhny appointed as Commander-in-Chief of Ukraine's Armed Forces instead of Khomchak – Zelensky's press secretary
  5. Zelensky appoints Khomchak Chief Commander of Armed Forces, Korniychuk Chief of General Staff, Interfax-Ukraine (28 مارس 2020)
  6. "Стаття 15. Призовний вік. Призов громадян України на строкову військову службу. На строкову військову службу в мирний час призиваються придатні для цього за станом здоров'я громадяни України чоловічої статі, яким до дня відправлення у військові частини виповнилося 18 років"
    Закон № 2232-XII від 25 March 1992 "Про військовий обов'язок і військову службу" (ред. від 15 January 2015)
  7. "Міністерством оборони визначено основні пріоритети фінансування на 2019 рік".
  8. "2021 Ukraine Military Strength".
  9. "Порошенко: В зоне АТО находятся 60 тысяч украинских военнослужащих". UNIAN. Archived from the original on 2015-06-27. Retrieved 2015-06-26.
  10. کتاب حقایق جهانی، Military of Ukraine
  11. ۱۱٫۰ ۱۱٫۱ "У 2020 році на безпеку і оборону витратять більше ніж у 2019 – Гончарук". Українська Правда.
  12. This is what it looked like when Russian military first rolled through Crimea (VIDEO)
  13. Crimean air base pledges allegiance to local authorities TV-Novosti
  14. Ukraine Mobilizes Reserve Troops, Threatening War

پیوند به بیرون[ویرایش]