نورثروپ وای‌اف-۲۳

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
نورثروپ وای‌اف-۲۳
Gray and black jet fighters overflying rocky and barren terrain with the gray jet in the foreground.
وای اف ۲۳, ملقب به شبح خاکستری در حال پرواز با دیگر وای اف ۲۳ ملقب به "بیوه سیاه II
کاربری هواپیمای جنگنده
اثباتگر تکنولوژی
کشور سازنده ایالات متحده آمریکا
تولیدکننده نورثروپ/مک‌دانل داگلاس
نخستین پرواز ۲۷ اوت ۱۹۹۰
وضعیت لغو شد
کاربر اصلی نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا
ساخته‌شده ۱۹۸۹–۹۰
تعداد ساخته‌شده ۲

نورثروپ وای‌اف-۲۳ (به انگلیسی: Northrop YF-23) یک هواپیمای ساختِ کارخانهٔ نورثروپ و مک‌دانل داگلاس در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۸۹–۹۰ ساخته شد. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بوده‌است. این هواپیما برای نخستین بار در ۰۱۹۹۰-۰۸-۲۷ ۲۷ اوت ۱۹۹۰ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.

نورثروپ/مکدانل داگلاس وای اف-۲۳ یک هواپیمای جنگنده مخفی کار (رادارگریز)، نسل پنجم و اثباتگر تکنولوژی طراحی شده برای نیروی هوایی ایالات متحده است. جنگنده‌ای که در نهایت برای رقابت در پروژه جنگنده تاکتیکی پیشرفته (Advanced Tactical Fighter) ایالات متحده ساخته شده بود تا برای قرارداد تولید با لاکهید وای اف ۲۲ رقابت کند. دو نمونه اولیه از وای اف ۲۳ ساخته شد، با نام‌های مستعار "بیوه سیاه II" و " شبح خاکستری". در دهه ۱۹۸۰، نیروی هوایی ایالات متحده به دنبال جایگزینی برای هواپیماهای جنگنده خود، به خصوص برای مقابله با جنگنده‌های پیشرفته سوخو سوخو ۲۷ و میکویان گورویچ میگ ۲۹های نیروی هوایی شوروی بود. چندین شرکت طرح‌های پیشنهادی خود را ارائه دادند؛ نیروی هوایی ایالات متحده پیشنهادهایی از نورثروپ و لاکهید را انتخاب کرد. نورثروپ با مکدانل داگلاس برای توسعه وای اف ۲۳ تیمی را تشکیل داد، در حالی که لاکهید، بوئینگ و ژنرال داینامیکس وای اف ۲۲ را توسعه دادند. طرح نورثروپ دارای پنهان‌کاری بیشتر (رادارگریزتر)، قابلیت حمل تسلیحات بیشتر، شعاع عملیاتی بالاتر و سریعتر بود، ولی چابکی (قابلیت مانور) کمتری از رقیبش داشت. پس از یک فرایند توسعه و ارزیابی چهار ساله، وای اف ۲۲ در سال ۱۹۹۱ برنده شد و با عنوان لاکهید مارتین اف ۲۲ رپتور وارد چرخه تولید شد. نیروی دریایی ایالات متحده در نظر داشت از نسخه تولیدی جنگنده تاکتیکی پیشرفته ATF به عنوان مبنایی برای جایگزینی اف ۱۴ استفاده کند، اما این برنامه بعداً لغو شد. دو نمونه اولیه وای اف-۲۳ در سال ۲۰۱۰ در موزه به نمایش گذاشته شدند.

از ويژگى هاى اين جنگنده ميتوان به سطح لوزى شكل ان اشاره كرد كه باعث انحراف امواج رادار مى شود و همچنين سرعت ٢ ماخ بدون پس سوز اشاره كرد. طراحى بسيار دقيق بدنه و بال هاى الماسى و حفظ سرعت كروز بدون پس سوز تا ٢ ماخ اندكى باعث كاهش مانور پذيرى ان مى شد ولى طراحان يك نمونه اوليه واقعا بى نقص را پيشنهاد دادند اين طراحى به قدرى هوشمندانه بود كه بازتابش بسيار محدود بدنه به اپراتور رادار زمينى توسط سيستم هاى فوق پيشرفته ECM خنثى مى شد و تقريبا هيچ اثرى را از اين جنگنده باقى نمى گذاشت.دو موتور براى دو مدل ساخته شده اين جنگنده ساخته شد يكى YF119 ساخت پرت و ويتنى و ديگرى YF120 ساخت جنرال الكتريك. دو كپى اف ٢٣ يكى بيوه سياه و ديگرى شبه خاكسترى نام گرفت. مدل شبح خاكسترى با وجود موتور YF120سرعت سوپر كروز ( سرعت مافوق صوت در مدت و مسافت طولانى )بيشترى نسبت به جنگنده اف٢٢ داشت و در يك يورش كامل مى توانست سرعت خود را تا ١/٨ ماخ برساند حتى با وجود موتور ضعيف تر YF119 هم مى توانست يك يورش كامل را با سرعت ١.٤ ماخ انجام دهد.[۱]

اف٢٣ طراحى گردترى نسبت به اف٢٢ داشت و جايگاه خلبان در ميان قسمت جلويى بدنه قرار داشت و مجهز به انواع سيستم هاى فوق پيشرفته و مدرن بود و براى همراهى با موتور هاى دوقلوى آن ورودى هاى هوا زير بدنه و خروجى هاى آن به شكل دو كاشى پشت بدنه قرار گرفته اند باله هاى دمى هواپيما V شكل و باله هاى ايلى ان ارايش الماسى دارند همچنين قرار گيرى اتاق خلبان در محلى بسيار نزديك به دماغه ديد خلبان را بسيار افزايش مى دهد.

در طراحى پيشران اين هواپيما از مجراهاى هواى S شكل استفاده شد تا كمپرسور هاى محورى موتور مقابل امواج رادار محافظت شوند.خروجى هاى موتور به جاى نازل هاى كنترل جهت پيشران( كه نيرو را در جهت دلخواه هدايت مى كنند و در اف ٢٢ هم از آن استفاده شد ) ثابت طراحى شدند و حرارت موتور آن در كل به گونه اى طراحى شدند كه از هدف قرار گرفتن توسط موشك هاى حرارتى جلوگيرى شود.[۲]


مشخصات YF23 :[۳][۴]


خدمه : ١


طول : ٢٠/٦٠ متر


طول بال : ١٣/٣٠ متر


ارتفاع : ٤/٣٠ متر


مساحت بال : ٨٨ متر مربع


وزن خالى : ١٤٩٧٠ كيلوگرم


وزن با تسليحات : ٢٣٣٧٠ كيلوگرم


حدااكثر وزن برخاست : ٢٩٠٠٠ كيلوگرم


پيشرانه : دو موتور YF120 جنرال الكتريك يا YF119 پرات و ويتنى توربوفن با توان هر يك ١٥٦ كيلو نيوتون


حداكثر سرعت : بالاى ٢/٢ ماخ ( بالاى ١٦٥٠مايل بر ساعت يا ٢٦٥٥ كيلومتر بر ساعت )


كروز سرعت : ١.٦ ماخ ( ١٠٦٠ مايل بر ساعت يا ١٧٠٦ كيلومتر بر ساعت )


برد :بيش از ٤٥٠٠ كيلومتر


برد عملياتى : ١٣٨٠ تا ١٤٨٠ كيلومتر


سقف پرواز : ١٩٨٠٠ متر


توان بارگيرى بال : ٢٦٥ كيلوگرم بر متر مربع


نسبت تراست به وزن ١/٣٦


تسليحات :


١- يك مسلسل ٣٠ ميلى مترى M61 ولكان


٢- ٤ تير موشك هوا به هواى AIM-120 AMRAAM يا AIM-7 sparrow


٣- دو تير موشك هوا به هواى AIM-9 sidewinder


نيروى محركه : دو موتور توربوفن YF119 ساخت پرات و ويتنى با كشش ١٥٧٥٠ كيلوگرم

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «Yf 23».
  2. «YF 23».
  3. «YF 23».
  4. «YF 23» (PDF).