نظریه گالوا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
اواریست گالوا (۱۸۱۱ تا ۱۸۳۲ میلادی)

در ریاضیات به ویژه در جبر مجرد نظریه گالوا (که از نام اواریست گالوا گرفته شده) یک اتصال بین نظریه‌ی میدان و نظریه گروه فراهم میکند.با استفاده از این نظریه مسئله‌های متعددی در نظریه‌ی میدان میتوانند به نظریه‌ی گروه تقلیل یابند که باعث ساده‌تر شدن مسائل میشود.

در اصل، گالوا گروه های جایگزینی را برای توضیح اینکه چگونه ریشه های مختلف یک معادله چند جمله ای مربوط به یکدیگر هستند، استفاده کرد. رویکرد مدرن به نظریه گالوا، که توسط ریچارد دادکیند، لئوپولد کرونکر و امیل آرتین توسعه داده شده است، شامل مطالعه خودکار سازگاری پسوندهای زمینه می شود.

انتزاع بیشتر نظریه گالوا توسط نظریه اتصالات گالوا به دست می آید.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]