نظریه میاسما

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
نگارهٔ ترسیمگر پخش اپیدمی بیماری وبا در اروپا، قرن ۱۹ که بر اساس نظریهٔ میاسما وبا به شکل بخاری مسموم ترسیم شده.

نظریه میاسما (به انگلیسی: miasma theory یا miasmatic theory) بیان می‌کرد که بیماری‌هایی مانند وبا، کلامیدیا یا طاعون سیاه (یک اپیدمی طاعون) توسط بخار یا دمه مسموم کننده‌ای به نام میاسما (Μίασμα، در یونان باستان به معنای: "آلودگی") باعث می‌شده‌اند، میاسما گونهٔ مضری از "هواً نامیده می‌شده که همچنین به عنوان "هوای شب" شناخته شده بوده‌است. بر اساس این نظریه منشأ بیماری ی همه گیر طاعون ناشی از بخار بدبو ی نشأت گرفته از پوسیدن مواد آلی بوده‌است. نظریه میاسما سالها از دوران باستان در اروپا، هند، و چین نظریه‌ای پذیرفته شده بود. این نظریه در نهایت در قرن ۱۹ با کشف میکروب‌ها و بیان نظریه میکروب‌های بیماری‌زا به طور کامل رد گشت.

پیوندها[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Miasma theory». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۲ دسامبر ۲۰۱۳.

پیوند به بیرون[ویرایش]