نشانه چهار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نشانه چهار
"The Sign of the Four" in Lippincott’s Monthly Magazine (1890).jpg
One of the coversheets to the original serial publication of the novel in Lippincott’s Monthly Magazine
نویسنده(گان) آرتور کانن دویل
کشور بریتانیا
زبان انگلیسی
سری شرلوک هولمز
گونه(ها) داستان معمایی
ناشر Lippincott's Monthly Magazine
Spencer Blackett (book)
تاریخ انتشار February 1890
نوع رسانه Print (مجله، گالینگور & Paperback)
پیش از آن اتود در قرمز لاکی
پس از آن ماجراهای شرلوک هلمز

نشانه چهار (به انگلیسی: The Sign of the Four) دومین داستان بلند شرلوک هولمز است. این داستان حدود سه سال بعداز اتود در قرمز لاکی در فوریه ۱۸۹۰ در مجلهٔ لیپینکات به چاپ رسید نوشتهٔ گراهام گرین نشانه چهار اولین بار در فوریه ۱۸۹۰ در نشریهٔ lippincots منتشر شدو در همان سال به صورت کتاب نیز به چاپ رسید. این کتاب دومین وقایع نامه‌ای است که دکتر واتسون منتشر می‌کند و عنوان فرعی آن در نشریهٔ lippincots «مشکل شولتوها» بود و بعدها برای تبدیل به رمان فصل‌بندی شد. نشانهٔ چهار که یکی از معروف‌ترین پرونده‌های هولمز است. گراهام گرین درهفتادسالگی خطاب به جمع کثیری گفت: «ده ساله بودم که برای اولین بار نشانه چهار را خواندم و آن شب تاریک را در سرای پاندیچری در نوروود هرگز از ذهنم محو نشده است»[۱]

طرح داستان[ویرایش]

نشانهٔ چهار عملاً از دو داستان تشکیل می‌شود. داستان اول شرح تحقیق پیچیدهٔ هولمز دربارهٔ مرگ بارتولومیو شولتوو به دنبال آن سرقت گنجینهٔ آگراست؛ داستان دوم داستانی است عاشقانه بین واتسن و موکل هولمز٬مری مورستن تحقیق هولمز در این پرونده یکی از عالی‌ترین نمونه‌ها در حرفهٔ پر آوازهٔ اوست.[۱]

داستان[ویرایش]

دوشیزه مری مورستن هر سال از طریق پست، مروارید درشتی دریافت می‌کند که هیچ سر نخی در مورد فرستنده اش وجود ندارد. وقتی این فرستندهٔ اسرارآمیز از او تقاضای ملاقات می‌کند، هولمز و واتسن هم وارد ماجرا می‌شوند. مرگی وحشتناک و گنجینه‌ای که ناپدید شده به تعقیبی جانانه در خیابان‌ها به هنگام سپیده دم و سپس در طول رودخانهٔ تیمز منتهی می‌شود...

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ کانن دویل، آرتور،نشانهٔ چهار، ترجمه یمژده دقیقی، کتاب‌های کارآگاه، نشر هرمس