پرش به محتوا

رسوایی در بوهم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
«رسوایی در بوهم»
اثر آرتور کانن دویل
تصویرسازی سیدنی پجت
انتشار
تاریخ نشر۱۸۹۱
مجموعهماجراهای شرلوک هلمز

«رسوایی در بوهم» (انگلیسی: A Scandal in Bohemia) اولین داستان کوتاه و سومین اثر کلی است که کارآگاه داستانی شرلوک هولمز اثر آرتور کانن دویل را به تصویر می‌کشد. این اولین داستان از ۵۶ داستان کوتاه هولمز نوشته دویل و اولین اثر از ۳۸ اثر شرلوک هولمز است که توسط سیدنی پجت تصویرگری شده است. این داستان به دلیل معرفی شخصیت آیرین آدلر، که یکی از برجسته‌ترین شخصیت‌های زن در مجموعه شرلوک هولمز است، با وجود اینکه تنها در یک داستان ظاهر می‌شود، قابل توجه است.[۱]

«رسوایی در بوهمیا» اولین بار در ۲۵ ژوئن ۱۸۹۱ در شماره ژوئیه مجله استرند منتشر شد[۲] و اولین داستان از مجموعه داستان‌های «ماجراهای شرلوک هلمز» در سال ۱۸۹۲ بود.

داستان

[ویرایش]

دوک اعظم کسل-فلشتاین و پادشاه موروثی بوهم از خیابان بیکر پلاک ۲۲۱بی بازدید می‌کند. پادشاه توضیح می‌دهد که پنج سال پیش، مخفیانه با خواننده اپرای آمریکایی، آیرین آدلر، رابطه داشته است. او قرار است با یک شاهدخت جوان اسکاندیناویایی ازدواج کند، اما نگران است که اگر خانواده شاهدخت از این موضوع مطلع شوند، ازدواج را لغو کنند. پادشاه به دنبال بازپس‌گیری عکسی از آدلر و خودش است که به عنوان یادگاری به او داده بود و حالا آدلر تهدید می‌کند که آن را برای خانواده شاهدخت می‌فرستد.

صبح روز بعد، هولمز با لباس مبدل، آدلر و وکیلش گادفری نورتون را تا کلیسایی در همان نزدیکی تعقیب می‌کند، جایی که به طور غیرمنتظره‌ای از او خواسته می‌شود تا شاهد عروسی‌شان باشد. کمی بعد، هولمز و واتسون نه تنها آدلر را متقاعد می‌کنند که هولمز را با لباس مبدل به خانه‌اش راه دهد، بلکه آتشی ساختگی در خانه‌اش ایجاد می‌کنند که باعث می‌شود هولمز محل پنهان شدن عکس را فاش کند. آن شب، پس از فرار مخفیانه از خانه آدلر، هولمز و واتسون از پادشاه می‌خواهند که صبح به خانه آدلر بیاید.

وقتی هولمز، واتسون و پادشاه صبح روز بعد برای برداشتن عکس به خانه آدلر می‌رسند، خدمتکار مسن او به آنها اطلاع می‌دهد که آدلر صبح همان روز با قطار کشور را ترک کرده است. هولمز به محل مخفی شدن عکس می‌رود و عکسی از آیرین آدلر در لباس شب و نامه‌ای خطاب به او پیدا می‌کند. در نامه، آدلر به هولمز می‌گوید که انگلستان را با نورتون ترک کرده و قول می‌دهد که پادشاه را به خطر نیندازد.

واتسون داستان را با اشاره به این نکته به پایان می‌رساند که هولمز همیشه آدلر را با عنوان محترمانه‌ی «خانم» خطاب می‌کرد.

رابطه هولمز با آدلر

[ویرایش]

آدلر تحسین بی‌حد و حصر هولمز را به خود جلب می‌کند.[۳] وقتی پادشاه بوهم می‌گوید: «آیا او ملکه‌ای ستودنی نمی‌شد؟ حیف نشد که او در سطح من نبود؟» هولمز پاسخ می‌دهد که آدلر در واقع در سطح بسیار متفاوتی از پادشاه است، و این تلویحاً به این معنی است که او از همان ابتدا از پادشاه برتر بوده است.[۴]

آغاز «رسوایی در بوهم» احترام والایی را که هولمز برای آدلر قائل بود، توصیف می‌کند:

برای شرلوک هولمز، آیرین آدلر همیشه «آن زن» بود. به ندرت پیش می‌آمد که هولمز از آیرین با نامی غیر از این یاد کند. در چشم هولمز، آیرین بر همه‌ی زنان دیگر برتری داشت و درخشان‌تر از تمامشان بود. موضوع این نبود که شرلوک هولمز احساسی شبیه عشق نسبت به آیرین آدلر داشته باشد؛ برعکس، تمام احساسات انسانی — به‌ویژه عشق — برای ذهن سرد، دقیق و به‌خوبی متعادل او نفرت‌انگیز بودند. می‌توان گفت هولمز کامل‌ترین ماشین استدلال و مشاهده‌ای بود که جهان به خود دیده است، اما اگر در جایگاه یک عاشق قرار می‌گرفت، از مسیر منطقی‌اش منحرف می‌شد. شرلوک هرگز درباره‌ی احساسات لطیف انسانی صحبت نمی‌کرد، مگر با طعنه و تمسخر. از نظر او، این احساسات برای مشاهده‌گر پدیده‌هایی جالب بودند — ابزاری عالی برای کنار زدن پرده از انگیزه‌ها و رفتارهای انسان‌ها — اما برای ذهنی منطقی و آموزش‌دیده مانند ذهن شرلوک هولمز، اجازه دادن به چنین احساساتی در درونش، یعنی وارد کردن عاملی مزاحم که می‌توانست تمام نتایج فکری‌اش را زیر سؤال ببرد. وجود احساسات قوی در طبیعتی مانند طبیعت هولمز، همان‌قدر آزاردهنده بود که وجود دانه‌ای شن در یک ابزار حساس یا ترک کوچکی در یکی از عدسی‌های دقیق او. و با این حال، برای شرلوک هولمز فقط یک زن در جهان وجود داشت، و آن زن آیرین آدلرِ فقید بود — زنی با خاطره‌ای مبهم و مشکوک.

این «خاطره» با عکسی از آیرین آدلر زنده نگه داشته شده است، عکسی که عمداً هنگام فرار او و شوهر جدیدش به جای عکس شرم‌آور او با پادشاه، جا گذاشته شده بود. هولمز سپس این عکس را از پادشاه به عنوان دستمزدش در این پرونده درخواست و دریافت کرد.[4] در داستان «پنج هسته پرتقال» او به یکی از موکلانش می‌گوید که تنها در چند مورد انگشت‌شمار و فقط یک‌بار از سوی یک زن شکست خورده است.[۴]

در آثار اقتباسی شرلوک هولمز، آیرین آدلر اغلب به‌عنوان معشوقه‌‌ی شرلوک هولمز به تصویر کشیده می‌شود؛ برداشتی که با داستان‌های اصلی کانن تفاوت دارد، زیرا در آن‌ها هولمز فقط به خاطر هوش و زیرکی آیرین او را تحسین می‌کرد.[۳] کریستوفر ردموند در کتاب راهنمای شرلوک هولمز اشاره می‌کند که «متن اصلی (مجموعه‌ی اصلی داستان‌ها) مبنای بسیار کمی برای برداشت‌های احساسی یا خیال‌پردازی‌های عاشقانه درباره‌ی رابطه‌ی هولمز و آیرین آدلر ارائه می‌دهد.»[۵]

تاریخچه انتشار

[ویرایش]

«رسوایی در بوهم» اولین بار در بریتانیا در مجله استرند در ژوئیه‌ی ۱۸۹۱ و در ایالات متحده در نسخه آمریکایی استرند در اوت ۱۸۹۱ منتشر شد.[۶] این داستان با ده تصویرگری از سیدنی پجت در مجله‌ی استرند منتشر شد.[۷] این داستان در مجموعه داستان‌های کوتاه «ماجراهای شرلوک هولمز» که در اکتبر ۱۸۹۲ منتشر شد، گنجانده شده است.[۷]

منابع

[ویرایش]
  1. Rosemary., Herbert (1 January 2003). Whodunit? : a who's who in crime & mystery writing. Oxford University Press. pp. 4. ISBN 0195157613. OCLC 252700230.
  2. Conan Doyle, Sir Arthur; Klinger, Leslie S. (2005). The New Annotated Sherlock Holmes, Vol. 1. W. W. Norton & Company. p. 5. ISBN 0-7394-5304-1.
  3. 1 2 Bunson, Matthew (1997). Encyclopedia Sherlockiana. Simon & Schuster. p. 3. ISBN 0-02-861679-0.
  4. 1 2 Thompson, Dave (2013). Sherlock Holmes FAQ. Applause. p. 74. ISBN 9781480331495.
  5. Redmond, Christopher (2009). Sherlock Holmes Handbook: Second Edition. Dundurn Press. p. 53. ISBN 9781459718982.
  6. Smith (2014), p. 43.
  7. 1 2 Cawthorne (2011), p. 54.

پیوند به بیرون

[ویرایش]