ندای وظیفه ۲

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ندای وظیفه ۲
Call of Duty 2 Box.jpg
توسعه‌دهنده(ها) اینفینیتی وارد
Aspyr Media (Mac Conversion)
ناشر(ها) اکتیویژن
کونامی (ژاپن)
طراح(ها) Keith Arem, جیسون ویست, Vince Zampella (exclusive)
سری ندای وظیفه
موتور موتور آی‌دبلیو ۲.۰
سکو(ها) مایکروسافت ویندوز
ایکس‌باکس ۳۶۰
گوشی همراه
اواس ده
ویندوز موبایل
تاریخ(های) انتشار مایکروسافت ویندوز
  • JP مارچ ۲۴، ۲۰۰۶
  • NA اکتبر ۲۵، ۲۰۰۵
  • EU اکتبر ۲۵، ۲۰۰۵
ایکس‌باکس ۳۶۰
  • NA نوامبر ۱۷، ۲۰۰۵
  • EU نوامبر ۲۵، ۲۰۰۵
  • JP ژوئن ۱۵، ۲۰۰۶
گوشی همراه
  • NA ژوئیه ۵، ۲۰۰۶
اواس ده
  • NA ۲۰۰۶
  • EU ژوئن ۱، ۲۰۰۶
ویندوز موبایل
  • NA ژوئیه ۷، ۲۰۰۷
سبک(ها) تیراندازی اول شخص
حالت(ها) بازی ویدئویی تک‌نفره، بازی ویدئویی چندنفره
توزیع CD (6), DVD or Steam download

ندای وظیفه ۲ (به انگلیسی: Call of Duty 2) عنوان دومین قسمت از سری اصلی ندای وظیفه می باشد . این بازی تیراندازی اول شخص که درباره وقایع جنگ جهانی دوم ساخته شده است ، امتیازات بالایی را از سایت های مهم و معتبر بازی کسب کرد . از ندای وظیفه ۲ به عنوان یکی از برترین عناوین بازی در ارتباط با جنگ جهانی دوم یاد می‌شود .اکشن نفس گیر بازی و درگیری های واقع گرایانه,صدا گذاری جذاب سرباز ها و دشمنان, گرافیک عالی در زمان خود, منتقدین و بازیباز ها را شگفت زده کرد.

داستان[ویرایش]

بخش شوروی[ویرایش]

بازیکن هدایت سرباز واسیلی ایوانویچ کوزلف از لشگر ۱۳ پیاده‌نظام را برعهده دارد. او تحت فرمان ستوان لتلف در حال تمرین است که تمرینشان با حضور آلمانی‌ها برای نابود کردن تانک‌افکن‌های آن‌ها به هم می‌خورد. این مبارزات بخشی از نبرد مسکو است. آن‌ها تحت فرمان ستوان لتلف به استالینگراد می‌روند و با جنگیدن با آلمان‌ها مرکز فرماندهی آن‌ها را از بین می‌برند. سپس آن‌ها وظیفه‌ی تعمیر یک خط تلفن را برعهده می‌گیرند اما در این راه با مقاومت بسیار دشمن، از جمله حضور سه تانک مواجه می‌شوند اما در آخر موفق به تعمیر سیم‌های تلفن می‌شوند. سپس آن‌ها مأمور می‌شوند تا تعدادی از پناهگاه‌های دشمن اطراف یک ایستگاه راه‌آهن را تصرف نمایند. آن‌ها موفق به گرفتن قطار می‌شوند اما آلمان‌ها یک پاتک را طرح‌ریزی می‌کنند. نیروهای شوروی از ایستگاه راه‌آهن خارج می‌شوند تا نواحی دیگر زیر سلطه‌ی دشمن را تصرف نمایند. سپس آن‌ها به پایین شهر استالینگراد تحت فرمان ستوان ولسکی حمله می‌نمایند. آن‌ها شروع به پاکسازی آپارتمان‌ها از نیروهای آلمانی می‌کنند. نیروهای روس برای بازپس‌گیری سالن اصلی شهر (City Hall) اقدام می‌کنند و سپس سعی می‌کنند در برابر حمله‌ی نیروهای آلمانی آن را حفظ نمایند. در آخر نیروهای دشمن عقب‌نشینی کرده و روس‌ها پیروزی خود را جشن می‌گیرند.

بخش بریتانیا[ویرایش]

بازیکن کنترل گروهبان جان دیویس را برعهده دارد که در لشکر هفتم زرهی به فرماندهی کاپیتان پرایس در مصر شمالی خدمت می‌کند. در مرحله‌ی اول بازیکن به سپاه آفریقای آلمان حملاتی پارتیزانی می‌کند که نتیجه‌ی آن نابودی ذخایر سپاه آلمان است. پس از این لشگر هفتم زرهی به الدابا در نزدیکی العلمین در مصر می‌رود اما با حملات نیروی هوایی آلمان رو به رو می‌شوند. بازیکن باید در برابر حملات غافلگیرکننده‌ی آلمان‌ها در شمال، شرق، جنوب و غرب از شهر دفاع کند و با برقرار ارتباط رادیویی با نیروی هوایی از آن‌ها کمک بخواهد. در نهایت با نابودی تعدادی از تانک‌های دشمن به وسیله‌ی توپخانه حمله دفع می‌شود و شهر را تصرف می‌کنند و با نوشیدن نوشیدنی جشن می‌گیرند. فرمانده‌ی تانک، دیوید ولش از همان لشگر هفتم زرهی در ۱۹۴۳ و کشور لیبی حضور دارد. آن‌ها باید راه خود را از میان صحراها، تپه‌ها و روستاها باز کنند و در این راه تعداد زیادی از تانک‌های آلمانی و فلاک ۸۸ و نیروهای پیاده‌نظام را نابود می‌کنند در صورتی که خود تلفات بسیار قلیلی را متحمل می‌شوند. سپس بازیکن وارد نبرد دوم العلمین می‌شود. گروهبان دیویس، کاپیتان پرایس و ستوان گرگوری در یک ساختمان در توجان تونس حضور دارند. آن‌ها از پشت ساختمان خارج می‌شوند و هر آلمانی را که می‌بینند، می‌کشند و سپس با یک ماشین زرهی فرار می‌کنند. ستوان گرگوری رانندگی می‌کند و گروهبان دیویس تفنگ را در اختیار می‌گیرد. آن‌ها در طول مسیر با تانک‌ها و نفربرها برخورد می‌کنند. ماشین از کار می‌افتد و آن‌ها از ماشین پیاده می‌شوند و تعدادی از افراد لشگر هفتم زرهی را می‌بینند. سپس به وسیله‌ی یک نفربر از شهر خارج می‌شوند. روز بعد آن‌ها با نیروی بیشتری از جمله چند تانک صلیبی وارد شهر می‌شوند اما با مقاومت شدید آلمان‌ها به وسیله‌ی تانک و ماشین‌گان رو به رو می‌شوند. آن‌ها خدمه‌های فلاک ۸۸ را از بین می‌برند و سپس یک مسجد که تحت کنترل دشمن است را تصرف می‌کنند. بعد از آن آلمان‌ها یک حمله‌ی نه چندان قدرتمندی را ترتیب می‌دهند اما با رسیدن نیروهای پشتیبانی و تانک‌ها آن‌ها از بین می‌روند. سه هفته بعد لشگر هفتم زرهی در مطمطه‌ی تونس هستند. آن‌ها با کامیون وارد شهر می‌شوند اما با خراب شدن آن مجبور می‌شوند از آن پیاده شوند. اما دشمنان برای آن‌ها کمین کردند. پس از خنثی کردن کمین آن‌ها وارد شهر می‌شوند. آن‌ها در شهر با مقاومت بیشتری مواجه می‌شوند و هواپیماهای آلمانی با پروازهای کوتاه آن‌ها را مورد حمله قرار می‌دهند. آن‌ها درخواست نیرو و مهمات بیشتری می‌کنند اما پاسخی دریافت نمی‌کنند. آن‌ها به مبارزه ادامه می‌دهند تا تانک‌های پشتیبان می‌رسند. هر چند این تانک‌ها خیلی سریع از بین می‌روند. آن‌ها شهر را از پیاده‌نظام آلمانی پاک می‌کنند. سپس دیویس با استفاده از یک فلاک ۸۸ نیروهای تازه رسیده‌ی آلمانی را از بین می‌برد و پس از جستجوی شهر آماده‌ی رفتن می‌شوند. بیشتر از یک سال بعد، لشگر هفتم زرهی در فرانسه حضور دارد. آن‌ها مأموریت دارند تعداد از زندانی‌های آمریکایی را که در بلوت در نزدیکی کان اسیر هستند را آزاد نمایند. نیروهای آلمانی مقاومت سختی نشان می‌دهند و آن‌ها را زیر آتش سنگین خمپاره‌ها قرار می‌دهند و آن‌ها مجبور می‌شوند خمپاره‌اندازها را بکشند. پس از آن که آن‌ها به اسرا می‌رسند دو اسیر آلمانی نیز می‌گیرند. آن‌ها می‌فهمند وسیله‌ای برای انتقال این اسرای تازه ندارند. کاپیتان پرایس به دیویس و گرگوری دستور می‌دهد که بروند و کامیون آلمانی‌ای که به تازگی دیدند را بیاورند. آن‌ها می‌روند و تحت فشار آلمانی‌ها از جمله یک تانک تایگر ۱ که توسط دیویس نابود می‌شود، کامیون را می‌آورند و اسرا را سوار می‌کنند. پس از آن آن‌ها در راه کان مأموریت می‌یابند تا در شهر آنتوویل یک تقاطع را برای عبور کاروانشان تصرف کنند. آن‌ها وارد یک تانک تایگر می‌شوند اگرچه دیویس مدت کوتاهی با آن کار می‌کند. آن‌ها خانه به خانه نیروهای آلمانی را می‌کشند و تقاطع را تصرف و حفاظت می‌کنند. هنگامی که آلمانی‌ها برای شکستن موقعیت آن‌ها با تانک وارد می‌شوند، نیروی هوایی سلطنتی به کمک لشگر هفتم زرهی می‌آید و آلمان‌ها را نابود می‌کند. پس از رسیدن کاروان نیروهای انگلیسی با آن‌ها همراه می‌شوند و بر سر راه شهر کان وارد سنت لوئت می‌شوند. آن‌ها در آنجا چندین ساختمان را پاکسازی می‌کنند و چندین فلاک را تصرف می‌نمایند. لشگر هفتم زرهی در مرحله‌ی بعد به آمای سورسل می‌رسد. آن‌ها در آنجا به دنبال یک منطقه‌ی استراتژیک هستند که در اختیار نیروهای آلمانی است. پس از به دست آوردن آن، آلمان‌ها حملات را بر ضد آن‌ها آغاز می‌کنند. طی یک مکالمه‌ی رادیویی آن‌ها نیروی کمکی درخواست می‌کنند و اگرچه پاسخ مثبت دریافت می‌کنند اما تا رسیدن نیروهای تازه کمی طول می‌کشد و در این حین لشگر هفتم زرهی مسئول حفاظت از منطقه‌ی استراتژیک می‌شود.

بخش آمریکا[ویرایش]

بازیگر در نقش سرجوخه تیلور بازی می‌کند. گردان دوم رنجر آمریکا، معروف به انجمن سگ‌ها شامل گروهبان رندال، سرجوخه بیل تیلور، سرباز دانی مک‌کلوزکی و سرباز برابورن در ۶ ژوئن ۱۹۴۴ در عملیات روز دی شرکت می‌کنند. آن‌ها دستور دارند با حمله به سنگپوز پوینت دهاک آتشبارهای دشمن را از بین ببرند. در حمله‌ی نخستین تلفات سنگینی بر ارتش آمریکا وارد می‌شود اما کسانی که می‌توانند از صخره‌ها بالا بروند به دنبال تجهیزات نظامی آلمان‌ها می‌روند و به صورت اتفاقی تجهیزاتی را که از جایی که آن‌ها پیشبینی کرده بودند جا به جا شده بود را می‌یابند. رنجرها راه خود را میان کانال‌ها و سنگرهای آلمانی باز می‌کنند و دهکده را از حضور دشمن پاکسازی می‌کنند. سپس آن‌ها به دنبال تجهیزات می‌گردند. گروهبان رندال و سرجوخه تیلور آن‌ها را پیدا می‌کنند و با استفاده از نارنجک آن‌ها را از بین می‌برند. پس از از بین بردن تجهیزات، آن‌ها به سمت دهکده برمی‌گردند و سنگرها و نیروهای آلمانی باقی‌مانده را از بین می‌برند. سپس آن‌ها آماده‌ی دفاع در برابر حمله‌ی بسیار سنگین آلمان‌ها می‌شوند. پس از این رنجرهای به سمت پوینت دهوک عقب می‌روند و با نیروهای آلمانی جدید و تانک رو به رو می‌شوند. رنجرها مجبور به عقب‌نشینی به یک سنگر می‌شوند و آلمان‌ها همین‌طور به پیشروی ادامه می‌دهند. آن‌ها پیامی رادیویی برای نیروی هوایی می‌فرستد و سرجوخه تیلور دود‌کننده‌ی سبزرنگ را در زمین می‌کارد تا به نیروی هوایی نشانه‌ای بدهد. نیروی هوایی آمریکا نیز کمی بعد آلمان‌ها را از بین می‌برد. یک ماه بعد، رنجرها دستور می‌گیرند تا از شهر بیومون هاج حفاظت کنند. آن‌ها از طریق حومه‌ی شهر وارد شده و چند ماشین گان را از بین می‌برند و با استفاده از یک فلاک ۸۸ بالای سیلوی یک مزرعه را هدف قرار داده و منفجر می‌کنند زیرا گمان می‌کنند که یک تک‌تیرانداز آلمانی بالای آن کمین کرده است. درون شهر چند عملیات پاکسازی را در خانه‌ها و ساختمان‌ها انجام می‌دهند. پس از پاکسازی شهر رنجرها آماده‌ و مهیای حمله‌ی آلمان‌ها می‌شوند و با رفتن بالای یک سیلو نقش تک‌تیرانداز را بازی می‌کنند و در همین حال درخواست نیروهای کمکی نیز می‌نمایند. تیلور چند تیم خمپاره‌انداز را با گلوله از بین می‌برد. سپس نیروهای کمکی در قالب تانک‌های ام۴ شرمن وارد شهر شده و آلمان‌ها را از بین می‌برند. سپس رنجرها در جاده به آن‌ها می‌پیوندند. ۴ ماه بعد رنجرهای دستور می‌گیرند تپه ۴۰۰ (نامی که متفقین به یک تپه‌ی ۴۰۰ متری در بخش آیفل آلمان داده‌اند) را که سنگر آلمانی بالای آن قرار دارد تسخیر نمایند. آن‌ها ابتدا شهر برگشتاین که در کوهپایه‌ی تپه قرار دارد پاکسازی می‌کننند و خانه‌ها و حتی یک کلیسا را تصرف می‌نمایند. سپس آماده می‌شوند تا تحت فرماندهی ستوان مایرز تپه‌ی ۴۰۰ را تسخیر نمایند‌؛ آن هم در حالی که تلفات سنگینی را متحمل شدند. آن‌ها پیش از رسیدن به مقر اصلی سه سنگر مستحکم آلمان‌ها را از بین می‌برند. آلمان‌ها از مقر اصلی به سختی دفاع می‌کنند. پس از آن‌که مقر به دست رنجرها می‌افتد و پس از جا دادن مجروحین داخل مقر، آماده‌ی دفاع در برابر پاتک آلمان‌ها می‌شوند. چندین خمپاره‌انداز نیز در جاهای مختلف قرار می‌گیرند که تیلور آن‌ها را می‌کشد. آلمان‌ها با تعداد زیادی نیروی پیاده‌ و دو تانک تایگر حمله می‌کنند. رنجرها از تپه محافظت می‌کنند تا جنگنده‌ی نورث امریکن پی-۵۱ ماستنگ به کمکشان آمده و آلمان‌ها را از بین می‌برد. رنجرها نیز پیروزی‌شان را جشن می‌گیرند. سه ماه بعد رنجرها دستور دارند که شهر فالندار در آلمان را تسخیر کنند تا رود راین را تحت کنترل خود در بیاورند. آن‌ها با یک وسیله‌ی آبی-خاکی از راین عبور کرده و به یک میدان مین‌گذاری شده می‌رسند اما مجبور به ادامه‌ی مسیر هستند. سپس آن‌ها چندین خدمه‌ی فلاک را از بین می‌برند و تیلور نیز پس از این‌ها دو تانک آلمانی را نابود می‌کنند. سپس به یک قبرستان کوچک رفته تا سرهنگ بلیک را که در آنجا منتظر آن‌هاست ببینند. سرهنگ بلیک به آن‌ها برای کار سخت‌شان تبریک می‌گوید و به گروهبان رندال درجه‌ی ستوانی را پیشنهاد می‌کند. گروهبان رندال نیز از او می‌خواهد سرجوخه تیلور را به گروهبان تیلور ارتقا بدهد.

در پایان[ویرایش]

هنگام تیتراژ در یک مرحله‌ی اضافه و سینمایی و دراماتیک شما کاپیتان پرایس را که در اسارت آلمان‌هاست، نجات می‌دهید. در پایان تیتراژ جمله‌ی «هیچ گاوی در طی ساخت این بازی کشته نشد» همانطور که در نسخه‌ی اول بود، نشان داده می‌شود که به گاوهای کشته شده در مراحلی که در ساحل نورماندی می‌گذرد، اشاره دارد.

سیستم مورد نیاز[ویرایش]

  • OS: Microsoft Windows 2000/XP
  • CPU: Pentium IV 1.4GHz or AMD Athlon XP 1700
  • RAM: 512MB
  • HDD Space: 4.0GB
  • Video Card: Recommend nVidia GeForce 7 Series or Higher

نقدها[ویرایش]

بازخورد
تلفیق چند نقد
گردآورندهامتیاز
گیم‌رنکینگز(X360) 89.82%[۱۲]
(PC) 87.73%[۱۳]
(Mobile) 80.00%[۱۴]
متاکریتیک(X360) 89/100[۱۵]
(PC) 86/100[۱۶]
نقدها
ناشرامتیاز
وان‌آپ.کام(X360) A[۳]
یوروگیمر(X360) 7/10[۴]
گیم‌پرو(X360) 5/5 ستاره[۶]
(PC) 4.5/5 ستاره[۵]
گیم‌اسپات(X360) 8.8/10[۹]
(PC) 8.8/10[۱۰]
گیم‌اسپای(PC) 5/5 ستاره[۷]
(X360) 4.5/5 ستاره[۸]
آی‌جی‌ان(X360) 9.0/10[۱]
(PC) 8.5/10[۲]
مجله رسمی ایکس‌باکس (ایالات متحده)9.0/10[۱۱]
ایکس پلی(PC) 5/5 ستاره[۵]


منابع[ویرایش]

  1. Perry, Douglass C. "IGN: Call of Duty 2 Xbox 360 Review". IGN. Retrieved 2009-07-21.
  2. McNamara, Tom (2005-10-25). "IGN: Call of Duty 2 PC Review". IGN. p. 1. Retrieved 2009-07-21.
  3. Lee, Garnett (2005-11-15). "Call of Duty 2". 1UP. Archived from the original on 3 June 2015. Retrieved 2011-11-14.
  4. Reed, Kristan (2005-12-02). "Call of Duty 2 Review". Eurogamer. Retrieved 2011-11-14.
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ Sewart, Greg (2005-10-27). "Call of Duty 2 for PC - Reviews". G4TV. Retrieved 2009-07-21.
  6. Mr. Marbles. "Review : Call of Duty 2 Xbox 360". GamePro. Archived from the original on 1 December 2008. Retrieved 2009-07-21.
  7. Accardo, Sal (2005-11-03). "GameSpy: Call of Duty 2 - Page 1". GameSpy. Retrieved 2011-11-24.
  8. Tuttle, Will (2005-11-23). "GameSpy: Call of Duty 2 - Page 1". GameSpy. p. 1. Retrieved 2011-11-25.
  9. "Call of Duty 2 Review for Xbox 360". GameSpot. 2005-11-17. Retrieved 2009-07-21.
  10. "Call of Duty 2 Review for PC". GameSpot. 2005-10-24. Retrieved 2009-07-21.
  11. "Call of Duty 2". مجله رسمی ایکس‌باکس. Retrieved 2009-07-21.
  12. "Call of Duty 2 for Xbox 360". GameRankings. 2011-08-11. Retrieved 2009-07-21.
  13. "Call of Duty 2 for PC". GameRankings. Retrieved 2011-08-11.
  14. "Call of Duty 2 for Mobile". GameRankings. Retrieved 2011-08-11.
  15. "Call of Duty 2 (Xbox 360) reviews". Metacritic. 2005-11-15. Retrieved 2009-07-21.
  16. "Call of Duty 2 (PC) reviews". Metacritic. 2005-10-25. Retrieved 2009-07-21.

پیوند به بیرون[ویرایش]