نبرد یمامه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

نبرد یمامه یا جنگهای ردّه جنگ سختی بود که در ۶۳۲ (میلادی)، میان مسلمانان و پیروان مسیلمه به وقوع پیوست. مسیلمه در اواخر عمر محمد پیامبر اسلام ادعای پیامبری کرده بود. وی با یکی دیگر از مدعیان نبوّت که زنی به نام سجاح بود، ازدواج کرد و به تدریج پیروان زیادی گرد او جمع شدند. پس از درگذشت محمد، خطراتی اسلام را تهدید می‌کرد و از مهمترین آنها مسیلمه بود. پس از اینکه ابوبکر خلیفه شد، سپاهی را به فرماندهی خالد بن ولید به سمت یمامه گسیل داشت.

مسلمانان هنگامی که به یمامه رسیدند، با دسته‌ای از یاران مسیلمه برخورد کردند. در آنجا جنگ سختی میان مسلمین با سپاه مسیلمه در گرفت. این جنگ به نام ناحیه‌ای که جنگ در آن به وقوع پیوسته‌است به جنگ یمامه معروف است. در این نبرد گروه زیادی از مسلمانان نیز کشته شدند که تعداد پنجاه و هشت نفر از مهاجر و انصار در میان آنها بودند و از این شماره سیزده نفر آنان، کسانی بودند که در جنگ بدر حضور داشتند.[۱][۱] پس از کشته شدن تعداد زیادی از قاریان قرآن، عمر با ابوبکر، برای جمع‌آوری قرآن مشاوره کرد. این اولین تلاش برای جمع‌آوری قرآن بود.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Vacca, “Sad̲j̲āḥ”, 8:‎ 738–739.
  2. McAuliffe، Jane (۲۰۰۶). the cambridge companion to the Qur'an. cambridge university press. صص. ۴۵. شابک ۹۷۸-۰-۵۲۱-۸۳۱۶۰-۴.