محمدمهدی سلطانی سروستانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از مهدی سلطانی سروستانی)
پرش به: ناوبری، جستجو
مهدی سلطانی
نام اصلی محمدمهدی سلطانی سروستانی
زمینه فعالیت تئاتر، سینما و تلویزیون
تولد ۱۳۵۰ خورشیدی
سروستان
ملیت ایرانی
پیشه کارگردان و بازیگر
صفحه در وب‌گاه IMDb
صفحه در وب‌گاه سوره
مهدی سلطانی سروستانی در کنار سایر بازیگران مجموعه شهرزاد

محمدمهدی سلطانی سروستانی (زاده ۱۳۵۰ در سروستان-فارس) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون و همچنین کارگردان تئاتر می‌باشد.

تحصیلات[ویرایش]

  • لیسانس بازیگری از دانشکده هنرهای زیبا (دانشگاه تهران)
  • فوق لیسانس کارگردانی از دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر در سال ۱۳۷۸
  • دکترای تئاتر از دانشگاه آوینیون (به فرانسه:Avingon) فرانسه
  • وی هم اکنون عضو هیثت علمی و استادیار دانشکده هنرهای نمایشی و موسیقی پردیس هنرهای زیبا دانشگاه تهران است.[۱][۲][۳][۴]

کارهای هنری[ویرایش]

سينما[ویرایش]

نام گارگردان سال
اشباح (داریوش مهرجویی) (۱۳۹۲)
چ (ابراهیم حاتمی‌کیا) (۱۳۹۲)
ملکه (محمدعلی باشه آهنگر) (۱۳۹۰)
سایه روشن (حسن هدایت) (۱۳۷۹)
پرواز خاموش (عبدالحسن برزيده) (۱۳۷۷)

تلویزیون[ویرایش]

نام گارگردان سال
شهرزاد (حسن فتحی) (۱۳۹۴)
کیمیا (جواد افشار) (١٣٩۴)
خانه کاغذی (محمود معظمی) (۱۳۹۳)
هفت سنگ (علیرضا بذرافشان) (۱۳۹۳)
مدینه (سیروس مقدم) (۱۳۹۳)
مادرانه (جواد افشار) (۱۳۹۲)
عکاسخانه ( فرزین مهدی پور) (۱۳۹۱)
جنایت و مکافات (عباس رافعی) (۱۳۹۰)
دیوار (سیروس مقدم) (۱۳۹۱)
در مسیر زاینده رود (حسن فتحی) (۱۳۸۹)
روزهای به یاد ماندنی (همایون شهنواز) (۱۳۸۲)
تصمیم نهایی (محسن شاه محمدی) (۱۳۸۰)
محاکمه (حسن هدایت) (۱۳۷۸)
یکی یه دونه (اصغر فرهادی) (۱۳۷۷)
حنانه (۱۳۷۷)
حقیقت در آینه (اسماعیل میهن دوست) (۱۳۷۴)
کاراگاه (حسن هدایت) (۱۳۷۴)

بازیگری تئاتر[ویرایش]

  1. مده آ (مهرداد نظری) دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران ۱۳۷۱
  2. خوبی بزرگ زندگی (علیرضا حیدری) دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران ۱۳۷۲
  3. آنشب که خورشید ساقی بود (علی پاکدست) دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران ۱۳۷۳
  4. چند و چون به چاه رفتن چوپان (علی یازرلو) تهران، سالن چهارسو و مولوی، سیزدهمین جشنوارهٔ تئاتر فجر ۱۳۷۳
  5. محاکمه ژاندارک در رُوان (داریوش مختاری) تهران، تالار مولوی ۱۳۷۴
  6. افسانه (مینا ابراهیم‌زاده) تهران، تئاترشهر، سالن اصلی ۱۳۷۴
  7. سرود بال سروش (شکرخدا گودرزی) تهران، تئاترشهر، سالن اصلی ۱۳۷۴
  8. معرکه در معرکه (حسن میرباقری) رشت، تالار سردار جنگل ۱۳۷۵
  9. خانهٔ عروسک Une maison de poupée" (مهدی سلطانی) تهران، تالارمولوی ۱۳۷۶
  10. آخرین قهرمانان زمین (اصغر فرهادی) تهران، تالارمولوی ۱۳۷۶
  11. دیوار (محسن علیخانی) تهران، تئاترشهر، سالن چهارسو ۱۳۷۷
  12. چیزی یادم نمی آد (مهدی سلطانی) تهران، تالارمولوی ۱۳۷۸
  13. دختر گل فروش Pygmalion (پروانهٔ مژده) تهران، تئاترشهر، سالن اصلی ۱۳۷۸-۷۹
  14. این قصه را ایرانیان نوشته‌اند (علیرضا نادری) تهران، تالار مولوی ۱۳۷۹
  15. سعادت لرزان مردمان تیره‌روز (محسن علیخانی) تهران، تئاترشهر، تالار سایه ۱۳۸۰
  16. والس مرده شوران (کوروش نریمانی) تهران، تئاترشهر، تالار چهارسو ۱۳۸۱
  17. پچپچه‌های پشت خط نبرد (علیرضا نادری) تهران، تئاترشهر، تالار قشقایی ۱۳۸۱
  18. چیستا (نادر برهانی مرند) تهران، تئاترشهر، تالار چهارسو ۱۳۸۲
  19. مضحکهٔ شبیه قتل (حسین کیانی) تهران، تئاترشهر، تالار سایه ۱۳۸۲
  20. تیغ کهنه (نادر برهانی مرند) تهران، تئاترشهر، تالار چهارسو ۱۳۸۲ -۱۳۸۳
  21. روزهای زرد (ایوب آقاخانی) تهران، تالار سایه ۱۳۸۳
  22. خانه (کیومرث مرادی) تهران، تئاترشهر، تالار قشقایی ۱۳۸۸
  23. رمولوس کبیر (نادر برهانی مرند) تهران، تئاترشهر، سالن اصلی ۱۳۸۸
  24. رقص زمین ( حسین پاکدل ) تهران، تئاتر شهر، سالن چهارسو، ۱۳۸۸
  25. حضرت والا ( حسین پاکدل ) تهران، مجموعه تئاتر ایرانشهر، سالن شماره یک ۱۳۸۹
  26. پدرخوانده ناپلی (بابک محمدی) تهران، مجموعه تئاتر ایرانشهر، سالن شماره یک ۱۳۹۱
  27. خاطرات و کابوس های یک جامه‌دار از زندگی و قتل میرزا تقی خان (دکتر علی رفیعی) تهران، تالار وحدت ۱۳۹۴

کارگردان[ویرایش]

  1. خانهٔ عروسک تهران، تالار مولوی۱۳۷۶
  2. چیزی یادم نمی‌آید تهران، تالار مولوی۱۳۷۹

تله تئاتر[ویرایش]

  1. تاجر ونیزی (تاجبخش فنائیان)۱۳۷۶
  2. ماجرای اوپنهایمر Oppenheimer(محمود عزیزی) ۱۳۷۶
  3. منطقهٔ جنگی (اسماعیل شنگله)۱۳۷۷
  4. بی ریشه (سعید کشن فلاح) ۱۳۷۷
  5. سقوط (رضا حامدی خواه) ۱۳۷۸

تک‌آهنگ[ویرایش]

  1. لالایی (به همراهی علی سلطانی)

دیگر فعالیت‌ها[ویرایش]

پژوهش[ویرایش]

  1. "تحلیلی برعوامل موثر در ایفای نقش" این پژوهش، مراحل و عوامل رسیدن به نقش و ارائه آنرا مورد مطالعه قرار می‌دهد.
  2. "نمودارسازی کنش دراماتیک" این پژوهش، چگونگی به تصویر کشیدن یک عمل نمایشی و یا به عبارت دیگر مطلوب ترین ارائهٔ کنش دراماتیک نهفته در یک متن نمایشی را مورد مطالعه قرار می‌دهد.
  3. "واقعیت استلیزه در تئاتر رئالیستی معاصر" این پژوهش، فرایند تحوّل بازیگری و کارگردانی رئالیستی قرن حاضر را نسبت به تئاتر رئالیستی در زمان پیدایشش مورد مطالعه قرار می‌دهد.

مقاله[ویرایش]

  1. بازیگری چیست؟ مجله«نما» ویژهٔ دوازدهمین جشنوارهٔ تئاتر دانشجویی کشور – ۱۳۷۷.
  2. نقش و نویسنده مجلهٔ «تجربه» دانشگاه تهران شماره ۲- سال ۱۳۷۸.

ترجمه[ویرایش]

  1. «رئالیسم در تئاتر le réalisme au théâtre» نوشتهٔ میشل وئیس[۵]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]