معجون بیرجندی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

معجون بیرجندی یا لوز یا شیرینی خوسفی، نوعی شیرینی توهم‌زای ایرانی است که دارای ترکیبات طبیعی تی‌اچ‌سی می‌باشد. این شیرینی بیشتر در استان خراسان جنوبی (به‌ویژه شهر خوسف) یافت می‌شود و در گذشته از آن برای پذیرایی از میهمانان خود در ضیافت‌ها بهره می‌جستند. ترکیبات موجود در این کلوچه زیره، روغن ماری‌جوانا و زنجبیل بوده[۱] و دارای ذائقه گرم، معطر و شیرین می‌باشد.[۲]

ترکیبات[ویرایش]

  • هفت مغز
  • شکر
  • روغن اصلی شاهدانه
  • آرد نخود

اثرات[ویرایش]

پس از استفاده حداکثر نصف لوز (از مصرف بیشتر شدیداً جلوگیری نمایید)، حدود ۳۰ تا ۴۰ دقیقه بعد از مصرف بروی بدن اثر می‌گذارد با علائمی بالینی چون داغ شدن پیشانی و پشت گردن و سپس کل بدن، قرمز شدن چشمها و تغییر در دید، شروع خنده‌های پی در پی در حدود ۱۵ تا ۳۰ دقیقه و و پس از آن وارد فاز بعدی می‌شود و در حدود ۴ ساعت به‌صورت علائمی شبهِ توهمی 《یعنی اختلال مغز در تشخیص محیط اطراف به‌طور همزمان از نظر دیداری و شنیداری البته فرد به‌طور کامل قدرت تصمیم‌گیری امور و عملکرد رفتاری دارد اما با بهم خوردن تعادل مغزی شخص (بعد زمان و مکان را به‌طور یکسان درک نمی‌کند) حس توهم پیدا می‌کند 》 باقی می‌ماند و همچنین شخص دچار هذیان گویی به‌صورت ناخودآگاه می‌شود؛ اثرات مصرف در حدود ۲۴ تا ۳۰ ساعت بعد با علائم گیجی و منگی و خستگی در بدن باقی می‌ماند.

این ماده با افزایش دمای بدن و گرما حاصله دچار واکنش شیمیایی شده و اثرات شدید تری پیدا می‌کند.

اثرات مصرف این شیرینی مشابه با مصرف ماری‌جوانا بوده و شامل تفاوت در درک حواس، درک صداها، درک زمان، مکان و بُعد، خشکی دهان و افزایش اشتهاست.

توصیه می‌شود مصرف آب آشامیدنی خنک را افزایش داده و برای کاهش اثرات آن بدن را سرد کنید. در صورت مصرف بیش از حد می‌توانید علاوه بر مصرف موارد قبلی با خوردن کَره اثرات را تا حدودی کمتر نمایید. در طی مدت اثر گذاری حس سبکی، سر خوشی، آرامش و از بین رفتن تمامی دردهای بدن یا سردرد را تجربه خواهید کرد. پس از مصرف با توجه به گرمی بودن و مواد موجود در ان میل جنسی و مدت زمان رابطه، بیشتری را خواهید داشت.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]