منابع انسانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
کارکنان یک مدرسه در هند

ویلیام تریسی، در واژه نامه منابع انسانی Human Resources (HR) ، منابع انسانی را به عنوان «افرادی که کار می‌کنند و سازمان را به فعالیت می اندازند» تعریف می‌کند.

منبع انسانی یک فرد یا کارمند درون سازمان است.

تاریخچه منابع انسانی[ویرایش]

جان کامنز (John R. Commons)، اقتصاددان پیشرو، برای اولین بار اصطلاح “منابع انسانی” را در کتاب خود “توزیع ثروت” که در سال ۱۸۹۳ منتشر شد،

به کار برد. و این اصطلاح تا قرن نوزدهم به روابط بین کارمند و کارفرما گسترش یافت.

کارکنان یا پرسنل یک مؤسسه یا شرکت به گروه یا افرادی گویند که در استخدام آن مؤسسه بوده و می‌توانند به ازای کار خود دستمزد دریافت کرده یا نکنند.

ارتباط کارکنان با محل کارشان انواع مختلفی دارد مانند استخدام رسمی، استخدام پیمانی، قرارداد ساعتی، قرارداد پیمانکاری، روزمزد، مشارکتی یا درصدی و ...

human resource به معنی منابع انسانی است که بخش مهمی از مباحث مدیریت سازمان محسوب می گردد. نحوه مصاحبه و استخدام، نحوه مدیریت پرسنل، موارد انگیزشی یا تنبیهی در این مبحث جای می‌گیرد. در واقع یکی از پایه‌های موفقیت یک سازمان منابع انسانی است که به دلیل اهمیت این موضوع رشته دانشگاهی با عنوان مدیریت منابع انسانی در تمام دانشگاه‌های معتبر تعریف شده‌است.

شرح وظایف مدیر منابع انسانی[ویرایش]

تحقیقات نشان می دهد که، شش فعالیت کلیدی مرتبط با افراد شناخته شده‌است که منابع انسانی باید به‌طور موثر برای ارزش افزوده یک شرکت به آن توجه کنند.

این شش فعالیت به شرح زیر هستند:

  1. مدیریت موثر و مبتنی بر افراد.
  2. ارزیابی عملکرد
  3. گسترش مواردی که عملکرد فردی و سازمانی را ارتقا می‌دهد.
  4. افزایش نوآوری، خلاقیت و انعطاف‌پذیری لازم برای افزایش رقابت.
  5. اعمال رویکردهای جدید در طراحی فرآیند کار، برنامه‌ریزی، توسعه حرفه‌ای و تحرکات بین سازمانی.
  6. مدیریت پیاده‌سازی و ادغام فناوری از طریق بهبود کارایی، آموزش و ارتباط با کارکنان.

انتظار میرود منابع انسانی، از استراتژی‌های مدیریت منابع انسانی (HRM) استفاده کنند.

HRM یک رویکرد استراتژیک و جامع برای مدیریت کارکنان و فرهنگ سازمانی و محیطی است.