محمد علی نسابه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیت‌الله سید محمد علی نسابه
زادروز۱۲۹۱
درگذشت۱ مرداد، ۱۳۶۹ (۷۸ سال)
داراب
آرامگاهداراب
محل زندگیداراب، نجف
ملیتایرانی
پیشهاستادی و ریاست حوزه علمیه داراب
نقش‌های برجستهریاست حوزه علمیه داراب
مذهبشیعه دوازده امامی
فرزندانمحمد حسین
والدینسید حسین نسابه

سید محمد علی نسابه (زادهٔ ۱۲۹۱ خورشیدی، زرین دشت (حاجی‌آباد) – درگذشتهٔ ۱ مرداد ۱۳۶۹ خورشیدی) از علمای داراب و زرین دشت و استان فارس بود.

در اصل زادگاه آیت‌الله نسابه شهر حاجی‌آباد از توابع شهرستان زرین دشت می‌باشد و شهر داراب محل زندگی و آرامگاه ایشان است.

شرح حال[ویرایش]

وی در سن ۶ سالگی پدرش را از دست داد، اما برادر بزرگ او (سید احمد نسابه) سرپرستی او را به عهده گرفت. او پس از تحصیل مقدمات و دروس فارسی، به داراب رفته و تحصیلات خود را تا کتاب شرح لمعه ادامه داده و سپس به لارستان رفت. پس از چندی راهی نجف گردید و مدت ۱۷ سال در نجف و کربلا، در آنجا به تحصیل پرداخت. وی در آنجا به اجتهاد دست یافت و پس از چندی جهت دیدار با بستگان خود به ایران آمد و وارد داراب شد و پس از مدتی به حاجی‌آباد (زرین دشت) رفته و مدتی در آنجا توقف نمود. در جریان ورود او به منطقه داراب و حاجی‌آباد، استقبال زیادی از وی به عمل آمد.

او پس از مدتی مجدداً به نجف بازگشت و به ادامه تحصیلات پرداخت. اهالی داراب، حاجی‌آباد و حومه با تقاضاها و نامه‌های بسیاری از او دعوت نمودند که به منطقه مراجعه نماید. او بالاخره به سفارش و توصیه‌های استادان خود بویژه محمد کاظم شیرازی، در سال ۱۳۳۲ وارد داراب گردید و در مسجد مرحوم ملاعلی اکبر، به تدریس علوم حوزوی و تربیت طلاب پرداخت. پس از توقف وی در داراب و ایجاد پایگاه علمی و فرهنگی، عده‌ای از علمای حوزه‌های علمیه از جمله [حجت‌الاسلام و المسلمین مرحوم میرزا] محمد علی عندلیبی از قم و حجت‌الاسلام محمد حسن عندلیبی از نجف به داراب آمده و به تقاضای او، به تربیت و تدریس طلاب پرداخته و به امور دینی و مذهبی مشغول گردیدند.

استادان[ویرایش]

سید محمدهادی میلانی، سید ابوالقاسم خوئی، حسین آقا حسین طباطبائی قمی و…

فعالیتهای سیاسی[ویرایش]

محمد علی نسابه به روح‌الله خمینی علاقه بسیار زیاد داشت و خود را پیرو و مطیع ولایت فقیه می‌دانست. وی در منطقه داراب، به روش خاص و بسیار ظریفی، جهت مرجعیت روح‌الله خمینی فعالیت می‌نمود. او در زمان مرجعیت شاهرودی، به مردم سفارش می‌نمود که در مسائل و احکام احتیاطی، به خمینی رجوع نموده و فتاوا و دستورات شرعی او را انجام دهند. بدین صورت بود که پس از وفات آیت‌الله شاهرودی بسیاری از مردم، خود به خود آیت‌الله خمینی را به عنوان مرجع تقلید خود انتخاب کردند.

در سال ۱۳۴۲ که خمینی دستگیر شد و نسابه به عنوان اعتراض به تهران رفته و در تحصنی که از طرف علمای شهرستانها انجام گرفته بود، شرکت نمود و از آن به بعد، در جهت آگاهی‌بخشی به مردم و مبارزه با حکومت شاه، فعالیتهای خود را شدت بخشید.

وی پس از ورود خمینی از فرانسه به ایران و پیروزی انقلاب اسلامی ایران و استقرار او در شهر قم، جهت دیدار و عرض تبریک با کاروان بسیار بزرگی به استقبال وی رفتند. حدود ۱۲ هزار نفر از مردم شهرستان داراب به همراه او به طرف قم حرکت نموده و ضمن استقبال از خمینی با وی بیعت نمودند. این مراسم در مدرسه فیضیه قم انجام گرفت.

به هنگام جنگ ایران و عراق نیز نسابه مردم منطقه داراب را به دفاع فرا خواند که عده زیادی راهی جبهه‌ها شدند که از این عده در مراکز غیر شهری می‌توان به منطقه بزرگ ده‌خیر و روستای زیرآب اشاره نمود.

ساده زیستی[ویرایش]

کلیه وجوهات منطقه زیر دست ایشان بود ولی استفاده شخصی کمتر می‌کرد. زندگی خویش را با سادگی طی می‌نمود. مصرف ساده بدون اسراف. تا چند سال مانده به حیاتشان فرش منزلش حصیر بود، بزرگترین شخصیت‌ها که نیز وارد می‌شدند روی حصیر می‌نشستند. خانهٔ خشتی و گلی با فرش کم ارزش. معمولأ عصرها وقت ملاقات بود، در این مجلس پذیرائی وجود نداشت، نه میوه، نه چای و نه چیز دیگر. گاهی به عنوان مزاح می‌گفت: «شما به دیدار اموات آمده‌اید.» نوکر و کُلفت نداشتند. در امور خانه شرکت داشتند.[۱]

وفات[ویرایش]

نسابه، پس از مدتی بیماری، در شب اول محرم سال ۱۴۱۱ هجری قمری مصادف با اول مرداد ماه سال ۱۳۶۹ هجری شمسی در بیمارستان شهید خلیلی داراب درگذشت. بدن او، پس از مراسم تشییع جنازه، در بیت خودش (حسینیهٔ آیت‌الله نسابه) به خاک سپرده شد.

منابع[ویرایش]

  1. چلچراغ شهرما، فصل اول، ص 28-29-30